ΣΤΗΝ ΕΠΑΡΧΙΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΤΟΝ ΙΟΥΝΙΟ
Τρίτη 30 Απριλίου 2013
ΠΙΤΣΙΡΙΚΑΔΕΣ - ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ - ΑΦΙΣΑ
ΣΤΗΝ ΕΠΑΡΧΙΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΤΟΝ ΙΟΥΝΙΟ
Πέμπτη 25 Απριλίου 2013
Κρεμμύδια / Μαγιονέζα / Πατάτες – Πολύ ενδιαφέρουσα έρευνα
Σημ.: (μεταφρασμένο από αμερικάνικο κείμενο)
Το 1919, όταν η γρίπη σκότωσε 40 εκατομμύρια ανθρώπους, δεν υπήρχε αυτή η γιατρός που επισκέφθηκε πολλούς αγρότες να δει αν θα μπορούσε να τους βοηθήσει για να καταπολεμήσουν τη γρίπη.
Πολλοί από τους γεωργούς και τις οικογένειές τους είχαν προσβληθεί, και πολλοί έχασαν τη ζωή τους.
Η γιατρός πήγε μετά από αυτό σε έναν αγρότη και προς έκπληξή της, όλοι ήταν πολύ υγιείς. Όταν η γιατρός ρώτησε τι διαφορετικό κάνει ο γεωργός,
η γυναίκα του απάντησε, ότι είχε τοποθετήσει μια φλούδα κρεμμυδιού σε ένα πιάτο στα δωμάτια του σπιτιού, (ίσως μόνο στα δύο πίσω δωμάτια τότε). Η γιατρός που δεν μπορούσε να το πιστέψει, ρώτησε αν θα μπορούσε να έχει ένα από τα κρεμμύδια για να το τοποθετήσει κάτω από το μικροσκόπιο. Της έδωσε ένα και όταν το τοποθέτησε κάτω από το μικροσκόπιο, βρήκε τον ιό μέσα στο κρεμμύδι. Ήταν φανερό, ότι είχε απορροφήσει τα βακτήρια το κρεμμύδι, γι’ αυτό η οικογένεια ήταν υγιής.
Τώρα, έχω ακούσει αυτή την ιστορία από τη κομμώτριά μου στην Αριζόνα. Είπε ότι πολλά χρόνια πριν, πολλοί από τους υπαλλήλους της, έρχονταν πεσμένοι κάτω με τη γρίπη και έτσι κόλλησαν πολλοί και από τους πελάτες της. Την επόμενη χρονιά έβαλε πολλά μπωλ με κρεμμύδια γύρω στο κατάστημά της. Προς έκπληξή της, κανένας από το προσωπικό της δεν αρρώστησε. Έπρεπε να εργάζονται άλλωστε.
Δοκιμάστε το και δείτε τι συμβαίνει. Το κάναμε πέρυσι και ποτέ δεν αρπάξαμε τη γρίπη.
Τώρα υπάρχει ένα Υ.Γ. εδώ:
Το έστειλα σε μία φίλη μου στο Όρεγκον, η οποία τακτικά, μοιράζει σε μένα υλικά σχετικά με θέματα υγείας.
Απάντησε μ’ αυτό, σαν την πιο ενδιαφέρουσα εμπειρία για τα κρεμμύδια:
«Ευχαριστώ για την υπενθύμιση. Δεν ξέρω για την ιστορία με τους αγρότες. Αλλά γνωρίζω, ότι προσβλήθηκα από πνευμονία και είναι περιττό να πω ότι ήμουν πολύ άρρωστη. Διάβασα σ’ ένα άρθρο, που έγραφε να κόψει κανείς τα δύο άκρα από ένα κρεμμύδι, να βάλει το κρεμμύδι σε μία άδεια κανάτα και να τοποθετήσει την κανάτα, δίπλα στο άρρωστο ασθενή τη νύχτα. Ανέφερε ότι το πρωί, το κρεμμύδι θα είναι μαύρο από τα μικρόβια. Αρκετά σίγουρα, ακριβώς έτσι συνέβη. Το κρεμμύδι ήταν ένα χάλι, κι εγώ, άρχισα να αισθάνομαι καλύτερα.
Ένα άλλο πράγμα που διάβασα στο άρθρο του ήταν ότι τα κρεμμύδια και το σκόρδο όταν τοποθετούνταν γύρω από τα δωμάτια, έσωζαν πολλούς από τη μαύρη πανούκλα χρόνια πριν.
Έχουν ισχυρές αντιβακτηριακές, αντισηπτικές ιδιότητες. »
Αυτό είναι η άλλη σημείωση.
Πολλές φορές, όταν έχουμε προβλήματα στο στομάχι δεν ξέρουμε τι να φταίει.
Ίσως είναι τα κρεμμύδια που πρέπει να κατηγορήσουμε. Τα κρεμμύδια απορροφούν τα βακτήρια και αυτός είναι ο λόγος που είναι τόσο καλά στο να μας εμποδίζουν από το να αρπάξουμε τα κρυολογήματα και τη γρίπη και είναι ο λόγος που δεν πρέπει να φάμε ένα κρεμμύδι που έχει παραμείνει ανοιχτό για μια ώρα αφού έχει κοπεί!
ΑΦΗΜΕΝΑ ΚΡΕΜΜΥΔΙΑ είναι δηλητηριώδη
Είχα το θαυμάσιο προνόμιο της περιήγησης στην εταιρεία τροφίμων Mullins Food Products, οι οποίοι φτιάχνουν μαγιονέζα.
Η Mullins είναι μία τεράστια εταιρεία και ανήκει σε 11 αδελφούς και αδελφές της οικογένειας Mullins. Η φίλη μου, Jeanne, είναι η Διευθύνουσα Σύμβουλος.
Προέκυψαν ερωτήσεις σχετικά με την τροφική δηλητηρίαση, και θα ήθελα να μοιραστώ ό, τι έμαθα από έναν χημικό.
Ο τύπος που μας έκανε την περιήγησή μας ονομάζεται Ed. Είναι ένας από τους αδελφούς. Ο Ed είναι ειδικός στη χημεία και συμμετέχει στην ανάπτυξη των περισσότερων φορμουλών σάλτσας.
Έχει ακόμη αναπτύξει φόρμουλα για σάλτσα McDonald ‘s.
Λάβετε υπόψη ότι ο Ed είναι ένα θαύμα της χημείας τροφίμων. Κατά τη διάρκεια της περιήγησης, κάποιος ρώτησε αν πραγματικά χρειάζεται να ανησυχούμε για τη μαγιονέζα. Οι άνθρωποι πάντα ανησυχούν ότι θα χαλάσει η μαγιονέζα. Η απάντηση του Ed θα σας εκπλήξει. Ο Ed είπε ότι όλες οι εμπορικά κατασκευασμένες μαγιονέζες, είναι ασφαλείς.
«Δεν χρειάζεται καν να είναι στο ψυγείο. Όχι ότι θα πάθουν κάτι στο ψυγείο αλλά δεν είναι πραγματικά απαραίτητο.» Εξήγησε, ότι το pH σε μια μαγιονέζα, ορίζεται ως ένα σημείο, όπου τα βακτήρια δεν θα μπορούσαν να επιβιώσουν σε αυτό το περιβάλλον.
Στη συνέχεια μίλησε για το γραφικό απαραίτητο πικ-νικ, με το μπωλ της πατατοσαλάτας τοποθετημένο στο τραπέζι, και πώς ο καθένας κατηγορεί τη μαγιονέζα, όταν κάποιος αρρωστήσει.
Ο Ed λέει ότι όταν αναφέρεται τροφική δηλητηρίαση, το πρώτο πράγμα που οι επαγγελματίες αναζητάμε, είναι πότε το «θύμα» τελευταία φορά έφαγε ΚΡΕΜΜΥΔΙΑ και πώς τα εν λόγω κρεμμύδια ήρθαν
στην πατατοσαλάτα. Ο Ed λέει ότι δεν είναι η μαγιονέζα (εφ ‘όσον
δεν είναι σπιτικιά μαγιονέζα) που χαλάει στην ύπαιθρο. Είναι ίσως τα κρεμμύδια, και αν δεν είναι τα κρεμμύδια, είναι οι ΠΑΤΑΤΕΣ!!!
Εξήγησε, ότι τα κρεμμύδια είναι ένας τεράστιος μαγνήτης για τα βακτήρια, ιδιαίτερα, τα άψητα κρεμμύδια. ΠΟΤΕ δεν θα πρέπει να κρατήσετε ένα κρεμμύδι κομμένο .. Λέει, ότι δεν είναι επίσης ασφαλές, να το τοποθετήσουμε σε μία σακούλα με «κλείσιμο-φερμουάρ» και να το βάζουμε στο ψυγείο.
Είναι ήδη αρκετά μολυσμένο, και μόνο με το να κοπεί και να παραμείνει έξω για λίγο, οπότε, μπορεί να αποτελέσει κίνδυνο για εσάς (και προσέξτε διπλά για εκείνα τα κρεμμύδια που προορίζονται για τα χοτ-ντογκς στα πάρκα του μπέιζμπωλ!) Ο Ed λέει, ότι αν πάρετε το εναπομείναν κρεμμύδι και το μαγειρέψετε, σαν τρελός, εσείς πιθανώς να είστε εντάξει, αλλά αν βάλετε στο σάντουίτς σας φέτα από κομμένο εναπομείναν κρεμμύδι τότε πάτε σίγουρα ζητώντας φασαρίες.
Τόσο τα κρεμμύδια όσο και το υγρό της πατάτας σε μία πατατοσαλάτα, θα προσελκύσουν και θα αναπτύξουν βακτήρια, θα άρχιζαν ακόμη και να καταρρέουν, ταχύτερα από ό,τι οποιαδήποτε εμπορική μαγιονέζα.
Επίσης, τα σκυλιά δεν πρέπει ποτέ να τρώνε κρεμμύδια. Το στομάχι τους δεν μπορεί να μεταβολίσει τα κρεμμύδια.
Να θυμάστε, ότι είναι επικίνδυνο να κοπεί ένα κρεμμύδι και να προσπαθήστε να το χρησιμοποιήσετε για να μαγειρέψετε την επόμενη μέρα. Καθίσταται εξαιρετικά δηλητηριώδες και ακόμα και για μία νύχτα δημιουργεί τοξικά βακτήρια που μπορούν να προκαλέσουν ανεπιθύμητες λοιμώξεις του στομάχου λόγω της περίσσειας έκκρισης της χολής, ακόμα και τροφική δηλητηρίαση.
http://agiotokos-kappadokia.gr/2013/04/11
http://yiorgosthalassis.blogspot.com/
Το 1919, όταν η γρίπη σκότωσε 40 εκατομμύρια ανθρώπους, δεν υπήρχε αυτή η γιατρός που επισκέφθηκε πολλούς αγρότες να δει αν θα μπορούσε να τους βοηθήσει για να καταπολεμήσουν τη γρίπη.
Πολλοί από τους γεωργούς και τις οικογένειές τους είχαν προσβληθεί, και πολλοί έχασαν τη ζωή τους.
Η γιατρός πήγε μετά από αυτό σε έναν αγρότη και προς έκπληξή της, όλοι ήταν πολύ υγιείς. Όταν η γιατρός ρώτησε τι διαφορετικό κάνει ο γεωργός,
η γυναίκα του απάντησε, ότι είχε τοποθετήσει μια φλούδα κρεμμυδιού σε ένα πιάτο στα δωμάτια του σπιτιού, (ίσως μόνο στα δύο πίσω δωμάτια τότε). Η γιατρός που δεν μπορούσε να το πιστέψει, ρώτησε αν θα μπορούσε να έχει ένα από τα κρεμμύδια για να το τοποθετήσει κάτω από το μικροσκόπιο. Της έδωσε ένα και όταν το τοποθέτησε κάτω από το μικροσκόπιο, βρήκε τον ιό μέσα στο κρεμμύδι. Ήταν φανερό, ότι είχε απορροφήσει τα βακτήρια το κρεμμύδι, γι’ αυτό η οικογένεια ήταν υγιής.
Τώρα, έχω ακούσει αυτή την ιστορία από τη κομμώτριά μου στην Αριζόνα. Είπε ότι πολλά χρόνια πριν, πολλοί από τους υπαλλήλους της, έρχονταν πεσμένοι κάτω με τη γρίπη και έτσι κόλλησαν πολλοί και από τους πελάτες της. Την επόμενη χρονιά έβαλε πολλά μπωλ με κρεμμύδια γύρω στο κατάστημά της. Προς έκπληξή της, κανένας από το προσωπικό της δεν αρρώστησε. Έπρεπε να εργάζονται άλλωστε.
Δοκιμάστε το και δείτε τι συμβαίνει. Το κάναμε πέρυσι και ποτέ δεν αρπάξαμε τη γρίπη.
Τώρα υπάρχει ένα Υ.Γ. εδώ:
Το έστειλα σε μία φίλη μου στο Όρεγκον, η οποία τακτικά, μοιράζει σε μένα υλικά σχετικά με θέματα υγείας.
Απάντησε μ’ αυτό, σαν την πιο ενδιαφέρουσα εμπειρία για τα κρεμμύδια:
«Ευχαριστώ για την υπενθύμιση. Δεν ξέρω για την ιστορία με τους αγρότες. Αλλά γνωρίζω, ότι προσβλήθηκα από πνευμονία και είναι περιττό να πω ότι ήμουν πολύ άρρωστη. Διάβασα σ’ ένα άρθρο, που έγραφε να κόψει κανείς τα δύο άκρα από ένα κρεμμύδι, να βάλει το κρεμμύδι σε μία άδεια κανάτα και να τοποθετήσει την κανάτα, δίπλα στο άρρωστο ασθενή τη νύχτα. Ανέφερε ότι το πρωί, το κρεμμύδι θα είναι μαύρο από τα μικρόβια. Αρκετά σίγουρα, ακριβώς έτσι συνέβη. Το κρεμμύδι ήταν ένα χάλι, κι εγώ, άρχισα να αισθάνομαι καλύτερα.
Ένα άλλο πράγμα που διάβασα στο άρθρο του ήταν ότι τα κρεμμύδια και το σκόρδο όταν τοποθετούνταν γύρω από τα δωμάτια, έσωζαν πολλούς από τη μαύρη πανούκλα χρόνια πριν.
Έχουν ισχυρές αντιβακτηριακές, αντισηπτικές ιδιότητες. »
Αυτό είναι η άλλη σημείωση.
Πολλές φορές, όταν έχουμε προβλήματα στο στομάχι δεν ξέρουμε τι να φταίει.
Ίσως είναι τα κρεμμύδια που πρέπει να κατηγορήσουμε. Τα κρεμμύδια απορροφούν τα βακτήρια και αυτός είναι ο λόγος που είναι τόσο καλά στο να μας εμποδίζουν από το να αρπάξουμε τα κρυολογήματα και τη γρίπη και είναι ο λόγος που δεν πρέπει να φάμε ένα κρεμμύδι που έχει παραμείνει ανοιχτό για μια ώρα αφού έχει κοπεί!
ΑΦΗΜΕΝΑ ΚΡΕΜΜΥΔΙΑ είναι δηλητηριώδη
Είχα το θαυμάσιο προνόμιο της περιήγησης στην εταιρεία τροφίμων Mullins Food Products, οι οποίοι φτιάχνουν μαγιονέζα.
Η Mullins είναι μία τεράστια εταιρεία και ανήκει σε 11 αδελφούς και αδελφές της οικογένειας Mullins. Η φίλη μου, Jeanne, είναι η Διευθύνουσα Σύμβουλος.
Προέκυψαν ερωτήσεις σχετικά με την τροφική δηλητηρίαση, και θα ήθελα να μοιραστώ ό, τι έμαθα από έναν χημικό.
Ο τύπος που μας έκανε την περιήγησή μας ονομάζεται Ed. Είναι ένας από τους αδελφούς. Ο Ed είναι ειδικός στη χημεία και συμμετέχει στην ανάπτυξη των περισσότερων φορμουλών σάλτσας.
Έχει ακόμη αναπτύξει φόρμουλα για σάλτσα McDonald ‘s.
Λάβετε υπόψη ότι ο Ed είναι ένα θαύμα της χημείας τροφίμων. Κατά τη διάρκεια της περιήγησης, κάποιος ρώτησε αν πραγματικά χρειάζεται να ανησυχούμε για τη μαγιονέζα. Οι άνθρωποι πάντα ανησυχούν ότι θα χαλάσει η μαγιονέζα. Η απάντηση του Ed θα σας εκπλήξει. Ο Ed είπε ότι όλες οι εμπορικά κατασκευασμένες μαγιονέζες, είναι ασφαλείς.
«Δεν χρειάζεται καν να είναι στο ψυγείο. Όχι ότι θα πάθουν κάτι στο ψυγείο αλλά δεν είναι πραγματικά απαραίτητο.» Εξήγησε, ότι το pH σε μια μαγιονέζα, ορίζεται ως ένα σημείο, όπου τα βακτήρια δεν θα μπορούσαν να επιβιώσουν σε αυτό το περιβάλλον.
Στη συνέχεια μίλησε για το γραφικό απαραίτητο πικ-νικ, με το μπωλ της πατατοσαλάτας τοποθετημένο στο τραπέζι, και πώς ο καθένας κατηγορεί τη μαγιονέζα, όταν κάποιος αρρωστήσει.
Ο Ed λέει ότι όταν αναφέρεται τροφική δηλητηρίαση, το πρώτο πράγμα που οι επαγγελματίες αναζητάμε, είναι πότε το «θύμα» τελευταία φορά έφαγε ΚΡΕΜΜΥΔΙΑ και πώς τα εν λόγω κρεμμύδια ήρθαν
στην πατατοσαλάτα. Ο Ed λέει ότι δεν είναι η μαγιονέζα (εφ ‘όσον
δεν είναι σπιτικιά μαγιονέζα) που χαλάει στην ύπαιθρο. Είναι ίσως τα κρεμμύδια, και αν δεν είναι τα κρεμμύδια, είναι οι ΠΑΤΑΤΕΣ!!!
Εξήγησε, ότι τα κρεμμύδια είναι ένας τεράστιος μαγνήτης για τα βακτήρια, ιδιαίτερα, τα άψητα κρεμμύδια. ΠΟΤΕ δεν θα πρέπει να κρατήσετε ένα κρεμμύδι κομμένο .. Λέει, ότι δεν είναι επίσης ασφαλές, να το τοποθετήσουμε σε μία σακούλα με «κλείσιμο-φερμουάρ» και να το βάζουμε στο ψυγείο.
Είναι ήδη αρκετά μολυσμένο, και μόνο με το να κοπεί και να παραμείνει έξω για λίγο, οπότε, μπορεί να αποτελέσει κίνδυνο για εσάς (και προσέξτε διπλά για εκείνα τα κρεμμύδια που προορίζονται για τα χοτ-ντογκς στα πάρκα του μπέιζμπωλ!) Ο Ed λέει, ότι αν πάρετε το εναπομείναν κρεμμύδι και το μαγειρέψετε, σαν τρελός, εσείς πιθανώς να είστε εντάξει, αλλά αν βάλετε στο σάντουίτς σας φέτα από κομμένο εναπομείναν κρεμμύδι τότε πάτε σίγουρα ζητώντας φασαρίες.
Τόσο τα κρεμμύδια όσο και το υγρό της πατάτας σε μία πατατοσαλάτα, θα προσελκύσουν και θα αναπτύξουν βακτήρια, θα άρχιζαν ακόμη και να καταρρέουν, ταχύτερα από ό,τι οποιαδήποτε εμπορική μαγιονέζα.
Επίσης, τα σκυλιά δεν πρέπει ποτέ να τρώνε κρεμμύδια. Το στομάχι τους δεν μπορεί να μεταβολίσει τα κρεμμύδια.
Να θυμάστε, ότι είναι επικίνδυνο να κοπεί ένα κρεμμύδι και να προσπαθήστε να το χρησιμοποιήσετε για να μαγειρέψετε την επόμενη μέρα. Καθίσταται εξαιρετικά δηλητηριώδες και ακόμα και για μία νύχτα δημιουργεί τοξικά βακτήρια που μπορούν να προκαλέσουν ανεπιθύμητες λοιμώξεις του στομάχου λόγω της περίσσειας έκκρισης της χολής, ακόμα και τροφική δηλητηρίαση.
http://agiotokos-kappadokia.gr/2013/04/11
http://yiorgosthalassis.blogspot.com/
Πέμπτη 18 Απριλίου 2013
Στέλνουν χιλιάδες αιτήσεις στη NASA για να πάνε στον Άρη
επίσημη διαδικασία υποβολής αιτήσεων θα ξεκινήσει το 2014.
Παρά το γεγονός ότι οι λίγοι που θα επιλεχθούν θα στριμωχτούν για ένα χρόνο σε έναν περιορισμένο χώρο που θυμίζει τροχόσπιτο, θα αναπνέουν ανακυκλωμένο αέρα, θα τρώνε ξηρά τροφή και θα πίνουν τα ούρα τους τα οποία θα υφίστανται επεξεργασία, εντούτοις πολλοί είναι αυτοί που θέλουν να ζήσουν την μοναδική εμπειρία του κόκκινου πλανήτη.
Τα μέλη της αποστολής -αν επιβιώσουν- θα επιστρέψουν στη Γη διασχίζοντας την ατμόσφαιρα με ταχύτητες που ξεπερνούν τα 14,2 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο αλλά αυτό δεν φαίνεται να πτοεί τους υποψηφίους.
«Ήδη έχουμε δεχτεί έναν τόνο αιτήσεων. Ορισμένες από αυτές παρουσιάζουν μεγάλο ενδιαφέρον, ωστόσο σας παρακαλώ να μην στέλνετε τις αιτήσεις σας. Δεν έχουμε ανακοινώσει ότι δεχόμαστε αιτήσεις», δήλωσε η Jane Poynter από το πρόγραμμα «Inspiration Mars».
Το πρόγραμμα υλοποιείται από επιστημονική ομάδα με επικεφαλής τον εκατομμυριούχο Dennis Tito, τον πρώτο τουρίστα του διαστήματος.
Οι δυο τυχεροί που θα επιλεγούν να ταξιδέψουν στον Άρη θα πρέπει να έχουν γνώσεις μηχανικής για να επιδιορθώνουν τυχόν προβλήματα που θα παρουσιαστούν. Στόχος της NASA είναι όλα τα προβλήματα να μπορούν να επιδιορθωθούν μέσα από το διαστημόπλοιο, ώστε να μην χρειαστεί νέα αποστολή.
Κάθε δυο ημέρες τα ούρα θα υφίστανται επεξεργασία και θα μετατρέπονται σε πόσιμο νερό, ενώ το οξυγόνο θα παράγεται στο διαστημόπλοιο από το νερό και την εκπνοή διοξειδίου του άνθρακα από το πλήρωμα. Όπως ανακοινώθηκε πρόσφατα, οι διοργανωτές του προγράμματος αναζητούν ένα ζευγάρι ηλικιωμένων, που η υγεία τους και η γονιμότητά τους θα επηρεαστεί σε μικρότερο βαθμό από την ακτινοβολία στην οποία θα εκτεθούν κατά την αποστολή τους στο διάστημα.
Μάλιστα τονίζουν ότι η επιλογή θα γίνει με πολύ αυστηρά κριτήρια, αφού οι τυχεροί που θα ταξιδέψουν στον Άρη αναμένεται να παρουσιάσουν σημαντικές αλλαγές διάθεσης, ακόμα και κατάθλιψη, λόγω της απομόνωσης για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Η αποστολή στον Άρη, διάρκειας 501 ημερών, αναμένεται να πραγματοποιηθεί τον Ιανουάριο του 2018.
http://ksipnistere.blogspot.gr/2013/04/nasa_6901.html
Τρίτη 16 Απριλίου 2013
NASA: Στον Αρη μπορεί να υπήρξε αρχαία ζωή
Σοβαρές ενδείξεις ότι ο «αρχαίος» Αρης θα μπορούσε να έχει φιλοξενήσει ζωή φέρνουν στην επιφάνεια νεότερα ευρήματα από τις έρευνες του Curiosity στον κόκκινο πλανήτη.
Οι φωτογραφίες των πετρωμάτων από τα οποία προέκυψαν τα νέα δεδομένα. (REUTERS/NASA/JPL-Caltech/Cornell/MSSS/)
Τα νέα δεδομένα προκύπτουν από την ανάλυση σκόνης αντληθείσας από ένα ιζηματογενές πέτρωμα που εξορύχθηκε δίπλα σε μία από τις «αρχαίες» κοιλάδες του Αρη.
Το ρόβερ Curiosity εξερευνούσε μία περιοχή στο βαθύπεδο του κρατήρα Gale που ονομάζεται Κόλπος Yellowknife. Η ανάλυση της σκόνης από το βραχώδες υπόστρωμα έδειξε ότι αποτελείτο από λεπτόκοκκους ιζηματογενούς πετρώματος με αργιλικά μέταλλα και άλλα χημικά που χρησιμοποιούνται από ζωντανούς οργανισμούς, όπως υδρογόνο, οξυγόνο, φώσφορος, άνθρακας, θείο και άζωτο.
«Ένα από τα βασικά ερωτήματα της αποστολής ήταν κατά πόσον ο Αρης θα μπορούσε να έχει υπάρξει ποτέ κατάλληλος για την ανάπτυξη ενός βιώσιμου και κατοικήσιμου περιβάλλοντος», δήλωσε ο Μάικλ Μάγιερ , επικεφαλής της επιστημονικής ομάδας της NASA για την Εξερεύνηση του Αρη.
«Η απάντηση με βάση όσα γνωρίζουμε τώρα, είναι ναι», απαντά ο ίδιος ο ερευνητής.
Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι η περιοχή αυτή είναι το τέλος ενός αρχαίου δικτύου ποταμών ή ενός παλιού πυθμένα λίμνης που ήταν υγρός κατά διάφορες εποχές της ιστορίας του Κόκκινου Πλανήτη.
Οι τελευταίες ενδείξεις του αρειανού περιβάλλοντος προέκυψαν από δεδομένα που έστειλε στους επιστήμονες της NASA το δείγμα από την ανάλυση του ρόβερ, με τα χημικά και ορυκτολογικά του όργανα.
«Οι πρώτες ενεδείξεις είναι ότι η περιοχή αυτή θα μπορούσε να είναι κατοικίσιμη. Αν και θα μπορούσε να ήταν ένα ακατοίκητο περιβάλλον«, δήλωσε ο Τζον Μπρίτζες επιστήμονας και μέλος της ομάδας του Curiosity στο Πανεπιστήμιο του Λέστερ.
Το ρόβερ εστάλη στον Άρη για να δώσει απάντηση σε ένα απλό ερώτημα: φιλοξένησε ποτέ ζωή ο πλανήτης; Η ανακάλυψη ιζημάτων που σχηματίζονται στο νερό, οι ουδέτερες συνθήκες του εδάφους και μία πηγή χημικής ενέργειας για μικρόβια, υποδηλώνουν ότι οι επιστήμονες έχουν τελικά μία απάντηση.
Μεταξύ των αποτελεσμάτων που έστειλε στη Γη το ρόβερ, οι επιστήμονες εξεπλάγησαν που βρήσκαν χημικές ενώσεις σε διαφορετικές καταστάσεις οξείδωσης. Παρόμοιες ποικιλίες σε χημικές συνθέσεις χρησιμοποιούν ως πηγή ενέργειας μικροβιακοί οργανισμοί στη Γη.
Η μερική οξείδωση κάποιων μετάλλων αποκαλύφθηκαν πρώτα, όταν διάτρητα δείγματα εμφανίστηκαν γκρι αντί για κόκκινα στην κάμερα του ρόβερ.
«Εχουμε χαρακτηρίσει ένα πολύ αρχαίο, αλλά περιέργως νέο γκρι Άρη, όπου οι συνθήκες κάποτε ήταν ιδανικές για ζωή», είπε ο Τζον Γκρότσινγκερ, επιστήμονας της αποστολής στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνια.
Το κυνήγι της απόδειξης για την ύπαρξη αρχαίας ζωής θα περιέλθει σε μελλοντικές αποστολές, αλλά ο Μπρίτζες τόνισε ότι η ανακάλυψη αργιλικών ορυκτών στον πλανήτη θα βοηθήσει τους επιστήμονες να στείλουν ανιχνευτές σε πλευρές, όπου οι συνθήκες θα μπορούσαν να είναι κατάλληλες για ζωή.
http://www.4news.gr/nasa-%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%b1%cf%81%ce%b7-%ce%bc%cf%80%ce%bf%cf%81%ce%b5%ce%af-%ce%bd%ce%b1-%cf%85%cf%80%ce%ae%cf%81%ce%be%ce%b5-%ce%b1%cf%81%cf%87%ce%b1%ce%af%ce%b1-%ce%b6%cf%89%ce%ae/
Οι φωτογραφίες των πετρωμάτων από τα οποία προέκυψαν τα νέα δεδομένα. (REUTERS/NASA/JPL-Caltech/Cornell/MSSS/)
Τα νέα δεδομένα προκύπτουν από την ανάλυση σκόνης αντληθείσας από ένα ιζηματογενές πέτρωμα που εξορύχθηκε δίπλα σε μία από τις «αρχαίες» κοιλάδες του Αρη.
Το ρόβερ Curiosity εξερευνούσε μία περιοχή στο βαθύπεδο του κρατήρα Gale που ονομάζεται Κόλπος Yellowknife. Η ανάλυση της σκόνης από το βραχώδες υπόστρωμα έδειξε ότι αποτελείτο από λεπτόκοκκους ιζηματογενούς πετρώματος με αργιλικά μέταλλα και άλλα χημικά που χρησιμοποιούνται από ζωντανούς οργανισμούς, όπως υδρογόνο, οξυγόνο, φώσφορος, άνθρακας, θείο και άζωτο.
«Ένα από τα βασικά ερωτήματα της αποστολής ήταν κατά πόσον ο Αρης θα μπορούσε να έχει υπάρξει ποτέ κατάλληλος για την ανάπτυξη ενός βιώσιμου και κατοικήσιμου περιβάλλοντος», δήλωσε ο Μάικλ Μάγιερ , επικεφαλής της επιστημονικής ομάδας της NASA για την Εξερεύνηση του Αρη.
«Η απάντηση με βάση όσα γνωρίζουμε τώρα, είναι ναι», απαντά ο ίδιος ο ερευνητής.
Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι η περιοχή αυτή είναι το τέλος ενός αρχαίου δικτύου ποταμών ή ενός παλιού πυθμένα λίμνης που ήταν υγρός κατά διάφορες εποχές της ιστορίας του Κόκκινου Πλανήτη.
Οι τελευταίες ενδείξεις του αρειανού περιβάλλοντος προέκυψαν από δεδομένα που έστειλε στους επιστήμονες της NASA το δείγμα από την ανάλυση του ρόβερ, με τα χημικά και ορυκτολογικά του όργανα.
«Οι πρώτες ενεδείξεις είναι ότι η περιοχή αυτή θα μπορούσε να είναι κατοικίσιμη. Αν και θα μπορούσε να ήταν ένα ακατοίκητο περιβάλλον«, δήλωσε ο Τζον Μπρίτζες επιστήμονας και μέλος της ομάδας του Curiosity στο Πανεπιστήμιο του Λέστερ.
Το ρόβερ εστάλη στον Άρη για να δώσει απάντηση σε ένα απλό ερώτημα: φιλοξένησε ποτέ ζωή ο πλανήτης; Η ανακάλυψη ιζημάτων που σχηματίζονται στο νερό, οι ουδέτερες συνθήκες του εδάφους και μία πηγή χημικής ενέργειας για μικρόβια, υποδηλώνουν ότι οι επιστήμονες έχουν τελικά μία απάντηση.
Μεταξύ των αποτελεσμάτων που έστειλε στη Γη το ρόβερ, οι επιστήμονες εξεπλάγησαν που βρήσκαν χημικές ενώσεις σε διαφορετικές καταστάσεις οξείδωσης. Παρόμοιες ποικιλίες σε χημικές συνθέσεις χρησιμοποιούν ως πηγή ενέργειας μικροβιακοί οργανισμοί στη Γη.
Η μερική οξείδωση κάποιων μετάλλων αποκαλύφθηκαν πρώτα, όταν διάτρητα δείγματα εμφανίστηκαν γκρι αντί για κόκκινα στην κάμερα του ρόβερ.
«Εχουμε χαρακτηρίσει ένα πολύ αρχαίο, αλλά περιέργως νέο γκρι Άρη, όπου οι συνθήκες κάποτε ήταν ιδανικές για ζωή», είπε ο Τζον Γκρότσινγκερ, επιστήμονας της αποστολής στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνια.
Το κυνήγι της απόδειξης για την ύπαρξη αρχαίας ζωής θα περιέλθει σε μελλοντικές αποστολές, αλλά ο Μπρίτζες τόνισε ότι η ανακάλυψη αργιλικών ορυκτών στον πλανήτη θα βοηθήσει τους επιστήμονες να στείλουν ανιχνευτές σε πλευρές, όπου οι συνθήκες θα μπορούσαν να είναι κατάλληλες για ζωή.
http://www.4news.gr/nasa-%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%b1%cf%81%ce%b7-%ce%bc%cf%80%ce%bf%cf%81%ce%b5%ce%af-%ce%bd%ce%b1-%cf%85%cf%80%ce%ae%cf%81%ce%be%ce%b5-%ce%b1%cf%81%cf%87%ce%b1%ce%af%ce%b1-%ce%b6%cf%89%ce%ae/
Τετάρτη 10 Απριλίου 2013
Μια Ελληνίδα 25 ετών επιστήμων «γυναίκα 2013» στη Βρετανία
Μια Ελληνίδα 25 ετών επιστήμων «γυναίκα 2013» στη Βρετανία
Δευτέρα, 01 Απρίλιος 2013 10:01
Εμφανίσεις: 340
Ζει έξι μήνες στο Σικάγο και έξι στη Σίλικον Βάλεϊ, εργάζεται ταυτόχρονα σε τρία διαφορετικά πρότζεκτ που αφορούν την αναγεννητική ιατρική και τη νανοτεχνολογία, ενώ ένα μήνα τον χρόνο προσφέρει εθελοντική εργασία σε αποστολές ανθρωπιστικής βοήθειας στη Λατινική Αμερική.
Αυτή είναι η «γυναίκα της χρονιάς 2013» σύμφωνα με την κριτική επιτροπή της διοργάνωσης «FDM Everywoman in Technolgy Awards», που επέλεξε την 25χρονη Ελληνίδα Ελένη Αντωνιάδου.
«Αν δεν κυνηγήσεις τα όνειρά σου, δεν θα τα πιάσεις ποτέ» λέει συγκινημένη στην «Κ» μέσω skype, σε ένα κενό μεταξύ των διαλέξεών της στο πανεπιστήμιο του Illinois. «Ηταν πολύ
μεγάλη έκπληξη για μένα η διάκριση αυτή». H εν λόγω διάκριση, που γίνεται σε ετήσια βάση στη Μ. Βρετανία, απονέμεται κατ’ εξοχήν σε γυναίκες Βρετανίδες επιστήμονες μεγαλύτερης ηλικίας.
Δεν είναι, ωστόσο, η πρώτη φορά που το χαμογελαστό κορίτσι από τη Θεσσαλονίκη διαψεύδει όλα τα προγνωστικά. «Πριν από μερικά χρόνια, όταν έκανα λόγο για τη δημιουργία τεχνητών ιστών και νευρώνων, όλοι με κοιτούσαν με γουρλωμένα μάτια» θυμάται «τα θεωρούσαν σενάρια επιστημονικής φαντασίας». Η Ελένη ξεκίνησε τις σπουδές στην Ελλάδα στο νεοσύστατο τότε τμήμα «Πληροφορική με Εφαρμογές στη Βιοϊατρική» στο πανεπιστήμιο Στερεάς Ελλάδας, στη Λαμία. «Ολοι με προέτρεπαν να στοχεύσω σε μια παραδοσιακή σχολή». Η Ελένη, όμως, έχοντας και την υποστήριξη του πατέρα της, έκλεισε τα αυτιά της στις σειρήνες και προχώρησε στον στόχο της, μια που «από παιδί με μάγευε η Ιατρική και η Πληροφορική». Το 2008 φεύγει για μεταπτυχιακές σπουδές στη Μ. Βρετανία και έκτοτε ξεκινάει για την Ελένη η «απογείωση».
«Το 2009 είχα την τιμή να με διαλέξει για να εργαστώ στην ερευνητική του ομάδα ένας από τους καλύτερους επιστήμονες της σύγχρονης Ιατρικής, ο καθ. Alexander Seifalian» διηγείται η 25χρονη επιστήμων. «Μαζί με τη συμφοιτήτριά μου, Claire Crowley, δημιουργήσαμε μια τεχνητή τραχεία και το επιχειρηματικό σχέδιο, ώστε αυτό το ερευνητικό-πειραματικό μοντέλο να μετατραπεί σε κλινικό προϊόν».
Η μελέτη αυτή κέρδισε το 1ο βραβείο στο University College London. Κάπου αλλού στην Αγγλία ένας 36χρονος καρκινοπαθής τελικού σταδίου μαθαίνει για το πόνημα των δύο φοιτητριών, που αποτελούσε κυριολεκτικά την τελευταία του ελπίδα. «Επικοινώνησε μαζί μας και ζήτησε να προχωρήσουμε σε μεταμόσχευση της τεχνητής τραχείας» περιγράφει η Ελένη. «Ημασταν πολύ επιφυλακτικές, καθώς δεν είχε προηγηθεί ακόμα δοκιμή in vivo». Ωστόσο, ο ασθενής ήταν διατεθειμένος να ρισκάρει.
Και καθώς η τύχη αγαπά τους τολμηρούς, η επέμβαση έγινε λίγους μήνες μετά και ο ασθενής σώθηκε. «Πολλές φορές μας εκφράζει την ευγνωμοσύνη του, τα συναισθήματα όμως είναι αμοιβαία, γιατί και εμένα έκτοτε η ζωή μου άλλαξε». Με τη δημοσιοποίηση στον ακαδημαϊκό κόσμο της εν λόγω επιτυχίας, πρώτης στα ιατρικά χρονικά, αλλά και την ίδρυση της εταιρείας Transplants Without Donors LLC (Μεταμοσχεύσεις χωρίς δότες) που θα παράγει τεχνητά όργανα ως εναλλακτική μεταμοσχευτική μέθοδο, πολλαπλασιάζονται οι επαγγελματικές προτάσεις στην Ελένη, η οποία υπέκυψε στη γοητεία των ΗΠΑ, όπου εκπονεί τη διατριβή της στο πανεπιστήμιο του Ιllinois έχοντας εννέα υποτροφίες! «Είμαι η μοναδική γυναίκα στο τμήμα μου και η μοναδική Ευρωπαία» επισημαίνει σκιαγραφώντας τη νέα της ζωή. «Ο ανταγωνισμός είναι έντονος, ενώ κατέβαλα επιπλέον προσπάθεια για να με αποδεχτούν και ως Ελληνίδα».
Ο ανθρώπινος πόνος
Παράλληλα, η NASA επέλεξε την Ελένη το 2012 μεταξύ 1.200 φοιτητών για να φοιτήσει στη NASA Academy. Σήμερα, εργάζεται στον «Τομέα Βιοεπιστημών, Νανοτεχνολογίας και Εξερεύνησης του πλανήτη Αρη» στη Σίλικον Βάλεϊ. «Μελετάμε τις αλλαγές στο νευρικό σύστημα των αστροναυτών, που ο προσανατολισμός και η ισορροπία τους επηρεάζεται από την αλλαγή στην ατμοσφαιρική πίεση» εξηγεί η Ελληνίδα επιστήμων. «Επίσης, έχουμε διαπιστώσει ότι μπορούμε να δημιουργούμε ταχύτερα ιστούς στο Διάστημα χάρη στην έλλειψη ατμοσφαιρικής πίεσης, κάτι που μπορεί να επιφέρει μια πραγματική επανάσταση στον κλάδο». Μπορεί η Ελένη να εργάζεται στο πρόγραμμα εξερεύνησης του Αρη, το επίκεντρο του ενδιαφέροντός της, όμως, είναι ο άνθρωπος και μέλημά της η επούλωση του ανθρώπινου πόνου. «Στην εταιρεία, που έχει παράρτημα και στη Μ. Βρετανία και στις ΗΠΑ, συνυπάρχουμε μηχανικοί και επιστήμονες και έχουμε ήδη κατορθώσει να δημιουργήσουμε αρτηρίες, δέρμα, νεύρα, τραχείες, αυτιά και μύτη» διευκρινίζει. «Απευθυνόμαστε είτε σε καρκινοπαθείς είτε σε άτομα που έχουν υποστεί κάποιο ατύχημα».
Η νεαρή γυναίκα, που καλείται καθημερινά ανά τρεις ώρες να ελέγχει την πορεία των πειραμάτων της, -μένει ακριβώς απέναντι και έχει προσαρμόσει το βιολογικό της ρολόι- ομολογεί ότι είναι αδύνατον να έχει μια προσωπική ζωή, έτσι όπως την ορίζουμε εμείς. Η ζωή της, όμως, έχει όραμα. «Εχω γίνει μάρτυρας απαγωγών με σκοπό την αφαίρεση δέρματος από μικρά παιδιά στο Περού. Τέτοιες στιγμές πεισμώνω ακόμα περισσότερο για να συνεχίσω την έρευνά μου, με κάθε κόστος».
Της Ιωαννας Φωτιαδη για την καθημερινή
Πηγή: Καλά Νέα
Περισσότερα:
http://www.kala-nea.gr/archives/40528
Πέμπτη 28 Μαρτίου 2013
ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ Η ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ.
Το αναγκαστικό κατοχικό "δάνειο" στους Γερμανούς και το ιστορικό της διεκδίκησης του
Written By φιλίστωρ Ι. Β. Δ. on 30 Οκτωβρίου 2011
10/30/2011 08:35:00 μ.μ.
Του Τάσου Μηνά Ηλιαδάκη*
Α. ΤΟ ΔΑΝΕΙΟ
Το Βερολίνο προκειμένου να αντιμετωπίσει τους στρατιωτικούς και στρατηγικούς του στόχους στην ευρύτερη ελληνική περιοχή, Λιβύη-Μ.Ανατολή-Βαλκάνια, είχε υποχρεώσει την Ελλάδα να κεφαλαιοδοτεί και να συντηρεί τα στρατεύματα που στάθμευαν σ'αυτήν και είχαν πεδίο δράσης την ευρύτερη περιοχή της.
Αυτά ήταν υπερπολλαπλάσια από εκείνα των στρατευμάτων κατοχής. Επιπλέον η Ελλάδα ανεφοδίαζε με τρόφιμα το μέτωπο της Λιβύης. Στόχος των στρατευμάτων αυτών ήταν τα πετρέλαια της Λιβύης-Μ. Ανατολής και η ενίσχυση της άμυνας των Βαλκανίων. Από τα τελευταία εξασφάλιζε στην πολεμική του βιομηχανία το 20% του αντιμονίου, το 50% των ορυκτελαίων, το 60% του βωξίτη και το 100% του νικελίου. Την ίδια στιγμή για τους συμμάχους η μοναδική πύλη των Βαλκανίων ήταν και παρέμενε η Ελλάδα. Λόγω αυτών, η γερμανική απαίτηση για υψηλή κεφαλαιοδότηση από την Ελλάδα ήταν ανελαστική και είχε προκαλέσει τις έντονες αντιδράσεις ακόμα και της κατοχικής κυβέρνησης Τσολάκογλου που απειλούσε με παραίτηση.Παράλληλα ο Μουσολίνι όπως και ο Γερμανός πληρεξούσιος για την Ελλάδα, Γκύντερ Αλτενμπουργκ πίεζαν το Βερολίνο να μειώσει τα έξοδα κατοχής για την Ελλάδα.
Το πρόβλημα των μοναδικά υπέρογκων δαπανών κατοχής συνόδευε η "παντός αγαθού" λεηλασία του τόπου, φυσικό επακόλουθο της οποίας ήταν ο λιμός. Ο Αλτενμπουργκ από τις πρώτες ημέρες προειδοποιούσε το Βερολίνο για τον επερχόμενο υποσιτισμό. Παράλληλα ο εκπρόσωπος του Βατικανού, νούτσιος Α. Ρονκάλι, ο μετέπειτα πάπας Ιωάνης ΚΓ', μετά από έρευνες του, διαπίστωνε τριπλασιασμό των θανάτων σε Αθήνα-Πειραιά λόγω λιμού τον χειμώνα 1941-42 και ο Γκαίμπελς σημείωνε στο ημερολόγιό του, "... η πείνα (στην Ελλάδα) έχει καταστεί ενδημική νόσος. Στους δρόμους της Αθήνας οι άνθρωποι πεθαίνουν κατά χιλιάδες από εξάντληση".
Το πρόβλημα του λιμού καθιστούσε οξύτερο το Λονδίνο που είχε κηρύξει την Ελλάδα σε επισιτιστική καραντίνα για να εξωθήσει τον ελληνικό πληθυσμό προς την αντίσταση. Η πείνα, η ανομία και τα φιλοαγγλικά αισθήματα γίνονταν τόσο απειλητικά που οι Γερμανοί δεν μπορούσαν να τα αγνοήσουν. Ο υποσιτισμός τους απασχολούσε γιατί υποκινούσε λαϊκές αντιδράσεις και την αντίσταση. Έτσι οι Δυνάμεις Κατοχής οδηγήθηκαν σε μια αδήριτη πραγματικότητα δύο ανελαστικών και αντικρουομένων απαιτήσεων. Από τη μια η κεφαλαιοδότηση από την Ελλάδα τον στρατιωτικών επιχειρήσεων του άξονα στην ευρύτερη περιοχή της και από την άλλη η πείνα που οδηγούσε στην εξέγερση και στην αντίσταση. Για την αντιμετώπιση του προβλήματος οι Δυνάμεις Κατοχής, τον Οκτώβριο του 1941, θα στείλουν στην Ελλάδα οικονομικούς τεχνοκράτες, δίχως όμως κάποιο αποτέλεσμα. Στη συνέχεια το πρόβλημα θα απασχολήσει και θα λάβει οξύτατη μορφή στην ιταλογερμανική Δημοσιονομική Συνδιάσκεψη εμπειρογνωμόνων, από Ιανουάριο μέχρι Μάρτιο του 1942 στη Ρώμη. Η γερμανική επιμονή για υψηλή κεφαλαιοδότηση από την Ελλάδα οδηγούσε σε αδιέξοδο τη Διάσκεψη. Τότε ο Ιταλός τραπεζίτης και οικονομικός πληρεξούσιος της Ιταλίας στην Ελλάδα, Ντ'Αγκοστίνι, θα προτείνει τη λύση του δανείου. Δηλαδή οι πέρα από τις δαπάνες κατοχής αναλήψεις να χρεώνονται από την Ελλάδα ως δάνειο προς την Γερμανία και την Ιταλία.
Β. ΤΟ ΔΑΝΕΙΟ
Η σχετική δανειακή συμφωνία θα υπογραφεί στις 14.3.1942 από τους πληρεξούσιους της Γερμανίας και της Ιταλίας στην Ελλάδα, αντίστοιχα Άλτενμπουργκ και Γκίτζι. Η Ελλάδα δεν είχε προσκληθεί και δεν ήταν παρούσα. Στην Ελλάδα την ανακοίνωσε μετά από εννιά μέρες ο Άλτενμπουργκ με την ρηματική διακοίνωση 160/23.3.1942 και ο Γκίτζι με το σημείωμά του Νο4/6406/461/23. 3.1942.
Σύμφωνα μ'αυτήν:
• Η ελληνική κυβέρνηση υποχρεούται κατά μήνα να καταβάλλει έξοδα κατοχής 1,5 δισ. δρχ. (άρθρο 2).
• Οι αναλήψεις από την Τράπεζα της Ελλάδος (στο εξής ΤΕ), άνω του ποσού αυτού θα χρεώνονται στις κυβερνήσεις της Γερμανίας και της Ιταλίας ως άτοκο, σε δραχμές δάνειο της Ελλάδας προς αυτές (άρθρο 3).
• Η επιστροφή του δανείου θα γινόταν αργότερα (αρθ. 4).
• Η συμφωνία είχε αναδρομική ισχύ από 1.1.1942 (άρθρ. 5).
Η δανειακή σύμβαση αποτελούσε μια συμφωνία μεταξύ Γερμανίας και Ιταλίας που επιβαλλόταν στην Ελλάδα υποχρεωτικά εκτελεστή (αναγκαστική). Οι δανειακές αναλήψεις θα είχαν την μορφή μηνιαίων προκαταβολών, το ύψος και η διάρκεια των οποίων δεν προσδιοριζόταν. Επίσης δεν προσδιοριζόταν πότε θα άρχιζε η εξόφληση του, ενώ προσδιοριζόταν ότι ήταν άτοκο και σε δραχμές.
Με το εμπιστευτικό έγγραφο 409/2.4.1942 ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών έδινε εντολή στην ΤΕ να συμμορφωθεί με τη ρηματική διακοίνωση του Αλτενμπουργκ και να αρχίσει να καταβάλει τις δανειακές προκαταβολές. Την αρχική αυτή αναγκαστική σύμβαση ακολούθησαν τρεις τροποποιήσεις με κοινή βούληση των συμβαλλομένων. Αυτές μετατρέπουν την αρχική αναγκαστική σύμβαση σε συμβατική
Δηλαδή το δάνειο παύει να είναι αναγκαστικό και μεταπίπτει σε κοινό συμβατικό δάνειο. Με την πρώτη τροποποίηση (2.12.1942) ορίζεται ότι τα δανειακά ποσά είναι αναπροσαρμοζόμενα και θα αρχίσουν να επιστρέφονται από τον Απρίλιο του 1943 (άρθρο β, παράγραφοι 2 και 3). Μάλιστα κατέβαλαν και δύο εξοφλητικές δόσεις του δανείου και στη συνέχεια σταμάτησαν την επιστροφή του, οπότε μεταπίπτει σε έντοκο λόγω υπερημερίας. Δηλαδή το δάνειο είχε μετατραπεί σε σταθερού νομίσματος και έντοκο.Written By φιλίστωρ Ι. Β. Δ. on 30 Οκτωβρίου 2011
10/30/2011 08:35:00 μ.μ.
Του Τάσου Μηνά Ηλιαδάκη*
Α. ΤΟ ΔΑΝΕΙΟ
Το Βερολίνο προκειμένου να αντιμετωπίσει τους στρατιωτικούς και στρατηγικούς του στόχους στην ευρύτερη ελληνική περιοχή, Λιβύη-Μ.Ανατολή-Βαλκάνια, είχε υποχρεώσει την Ελλάδα να κεφαλαιοδοτεί και να συντηρεί τα στρατεύματα που στάθμευαν σ'αυτήν και είχαν πεδίο δράσης την ευρύτερη περιοχή της.
Αυτά ήταν υπερπολλαπλάσια από εκείνα των στρατευμάτων κατοχής. Επιπλέον η Ελλάδα ανεφοδίαζε με τρόφιμα το μέτωπο της Λιβύης. Στόχος των στρατευμάτων αυτών ήταν τα πετρέλαια της Λιβύης-Μ. Ανατολής και η ενίσχυση της άμυνας των Βαλκανίων. Από τα τελευταία εξασφάλιζε στην πολεμική του βιομηχανία το 20% του αντιμονίου, το 50% των ορυκτελαίων, το 60% του βωξίτη και το 100% του νικελίου. Την ίδια στιγμή για τους συμμάχους η μοναδική πύλη των Βαλκανίων ήταν και παρέμενε η Ελλάδα. Λόγω αυτών, η γερμανική απαίτηση για υψηλή κεφαλαιοδότηση από την Ελλάδα ήταν ανελαστική και είχε προκαλέσει τις έντονες αντιδράσεις ακόμα και της κατοχικής κυβέρνησης Τσολάκογλου που απειλούσε με παραίτηση.Παράλληλα ο Μουσολίνι όπως και ο Γερμανός πληρεξούσιος για την Ελλάδα, Γκύντερ Αλτενμπουργκ πίεζαν το Βερολίνο να μειώσει τα έξοδα κατοχής για την Ελλάδα.
Το πρόβλημα των μοναδικά υπέρογκων δαπανών κατοχής συνόδευε η "παντός αγαθού" λεηλασία του τόπου, φυσικό επακόλουθο της οποίας ήταν ο λιμός. Ο Αλτενμπουργκ από τις πρώτες ημέρες προειδοποιούσε το Βερολίνο για τον επερχόμενο υποσιτισμό. Παράλληλα ο εκπρόσωπος του Βατικανού, νούτσιος Α. Ρονκάλι, ο μετέπειτα πάπας Ιωάνης ΚΓ', μετά από έρευνες του, διαπίστωνε τριπλασιασμό των θανάτων σε Αθήνα-Πειραιά λόγω λιμού τον χειμώνα 1941-42 και ο Γκαίμπελς σημείωνε στο ημερολόγιό του, "... η πείνα (στην Ελλάδα) έχει καταστεί ενδημική νόσος. Στους δρόμους της Αθήνας οι άνθρωποι πεθαίνουν κατά χιλιάδες από εξάντληση".
Το πρόβλημα του λιμού καθιστούσε οξύτερο το Λονδίνο που είχε κηρύξει την Ελλάδα σε επισιτιστική καραντίνα για να εξωθήσει τον ελληνικό πληθυσμό προς την αντίσταση. Η πείνα, η ανομία και τα φιλοαγγλικά αισθήματα γίνονταν τόσο απειλητικά που οι Γερμανοί δεν μπορούσαν να τα αγνοήσουν. Ο υποσιτισμός τους απασχολούσε γιατί υποκινούσε λαϊκές αντιδράσεις και την αντίσταση. Έτσι οι Δυνάμεις Κατοχής οδηγήθηκαν σε μια αδήριτη πραγματικότητα δύο ανελαστικών και αντικρουομένων απαιτήσεων. Από τη μια η κεφαλαιοδότηση από την Ελλάδα τον στρατιωτικών επιχειρήσεων του άξονα στην ευρύτερη περιοχή της και από την άλλη η πείνα που οδηγούσε στην εξέγερση και στην αντίσταση. Για την αντιμετώπιση του προβλήματος οι Δυνάμεις Κατοχής, τον Οκτώβριο του 1941, θα στείλουν στην Ελλάδα οικονομικούς τεχνοκράτες, δίχως όμως κάποιο αποτέλεσμα. Στη συνέχεια το πρόβλημα θα απασχολήσει και θα λάβει οξύτατη μορφή στην ιταλογερμανική Δημοσιονομική Συνδιάσκεψη εμπειρογνωμόνων, από Ιανουάριο μέχρι Μάρτιο του 1942 στη Ρώμη. Η γερμανική επιμονή για υψηλή κεφαλαιοδότηση από την Ελλάδα οδηγούσε σε αδιέξοδο τη Διάσκεψη. Τότε ο Ιταλός τραπεζίτης και οικονομικός πληρεξούσιος της Ιταλίας στην Ελλάδα, Ντ'Αγκοστίνι, θα προτείνει τη λύση του δανείου. Δηλαδή οι πέρα από τις δαπάνες κατοχής αναλήψεις να χρεώνονται από την Ελλάδα ως δάνειο προς την Γερμανία και την Ιταλία.
Η σχετική δανειακή συμφωνία θα υπογραφεί στις 14.3.1942 από τους πληρεξούσιους της Γερμανίας και της Ιταλίας στην Ελλάδα, αντίστοιχα Άλτενμπουργκ και Γκίτζι. Η Ελλάδα δεν είχε προσκληθεί και δεν ήταν παρούσα. Στην Ελλάδα την ανακοίνωσε μετά από εννιά μέρες ο Άλτενμπουργκ με την ρηματική διακοίνωση 160/23.3.1942 και ο Γκίτζι με το σημείωμά του Νο4/6406/461/23. 3.1942.
Σύμφωνα μ'αυτήν:
• Η ελληνική κυβέρνηση υποχρεούται κατά μήνα να καταβάλλει έξοδα κατοχής 1,5 δισ. δρχ. (άρθρο 2).
• Οι αναλήψεις από την Τράπεζα της Ελλάδος (στο εξής ΤΕ), άνω του ποσού αυτού θα χρεώνονται στις κυβερνήσεις της Γερμανίας και της Ιταλίας ως άτοκο, σε δραχμές δάνειο της Ελλάδας προς αυτές (άρθρο 3).
• Η επιστροφή του δανείου θα γινόταν αργότερα (αρθ. 4).
• Η συμφωνία είχε αναδρομική ισχύ από 1.1.1942 (άρθρ. 5).
Η δανειακή σύμβαση αποτελούσε μια συμφωνία μεταξύ Γερμανίας και Ιταλίας που επιβαλλόταν στην Ελλάδα υποχρεωτικά εκτελεστή (αναγκαστική). Οι δανειακές αναλήψεις θα είχαν την μορφή μηνιαίων προκαταβολών, το ύψος και η διάρκεια των οποίων δεν προσδιοριζόταν. Επίσης δεν προσδιοριζόταν πότε θα άρχιζε η εξόφληση του, ενώ προσδιοριζόταν ότι ήταν άτοκο και σε δραχμές.
Με το εμπιστευτικό έγγραφο 409/2.4.1942 ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών έδινε εντολή στην ΤΕ να συμμορφωθεί με τη ρηματική διακοίνωση του Αλτενμπουργκ και να αρχίσει να καταβάλει τις δανειακές προκαταβολές. Την αρχική αυτή αναγκαστική σύμβαση ακολούθησαν τρεις τροποποιήσεις με κοινή βούληση των συμβαλλομένων. Αυτές μετατρέπουν την αρχική αναγκαστική σύμβαση σε συμβατική
Το ύψος του δανείου κατά την ΤΕ ανέρχεται (δίχως τους τόκους) σε 227.940.201 εκ. δολ. το 1944 και κατά τον Αλτενμπουργκ 400 εκ. μετακατοχικά μάρκα. Με τις αναπροσαρμογές και τους τόκους ανέρχεται σε κάποιες δεκάδες δισ. ευρώ. Επομένως το κατοχικό δάνειο είναι συμβατικό και όχι αναγκαστικό, σταθερού νομίσματος και από τον Απρίλιο του 1943 έντοκο. Αποτελεί συμβατική υποχρέωση της Γερμανίας έναντι της Ελλάδας και όχι επανορθωτική. Ως τέτοια δεν εντάσσεται στη συμφωνία του Λονδίνου 1953 που αναστέλει την καταβολή των επανορθώσεων και αποζημιώσεων.
Γ. Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΟΥ ΔΑΝΕΙΟΥ
Η Ελλάδα στη διάσκεψη των επανορθώσεων του 1945, στη διάσκεψη των Παρισίων το 1946 και στη διάσκεψη των ΥΠΕΞ των τεσσάρων Μ.Δ. το Νοέμβριο του 1947, διαχώρισε το κατοχικό δάνειο από τις επανορθώσεις και ζητούσε την επιστροφή του. Η Ελλάδα ουδέποτε έπαψε να διεκδικεί το κατοχικό δάνειο.
• Το 1964 με τον Αγγελόπουλο, ως εκπρόσωπο της ελληνικής κυβέρνησης.
• Το 1965 με τον Α. Παπανδρέου.
• Στις ελληνογερμανικές συνομιλίες στην Αθήνα το 1966. Τότε η Γερμανία πρόβαλε τον ισχυρισμό ότι του δανείου είχε παραιτηθεί εγγράφως ο Κ. Καραμανλής. Στη συνέχεια το μετέτρεψε σε προφορική παραίτηση Καραμανλή, πράγμα που διέψευσε ο Κ. Καραμανλής. Τέλος με τη ρηματική της διακοίνωση στις 31.3.1967, η Γερμανία δεχόταν ότι δεν υπήρξε παραίτηση Καραμανλή.
• Το 1974 το ανακίνησε ο Ζολώτας.
• Στις 18.4.1991 το έθεσε ανεπίσημα και προφορικά ο τότε ΥΠΕΞ Α. Σαμαράς στο Γερμανό ομόλογό του
• Στις 14.11.1995 το έθεσε η Ελλάδα με ρηματική διακοίνωση.
Η Γερμανία σταθερά το απορρίπτει, με τα επιχειρήματα:
• Το δάνειο εντάσσεται στη συμφωνία του Λονδίνου.
• Από το δάνειο παραιτήθηκε ο Κ. Καραμανλής. Το επανέλαβε και μετά το 1990 παρά τη ρηματική διακοίνωση του Μαρτίου 1967.
• Ύστερα από 50 χρόνια δεν μπορεί να εγείρονται τέτοιες απαιτήσεις. (Η Ελλάδα το διεκδικεί από το 1945).
Το μόνο που δηλώνουν αυτά τα επιχειρήματα είναι έλλειψη επιχειρημάτων. Μετά την ενοποίηση της Γερμανίας το 1990 έχει εκλείψει και το τυπικό επιχείρημα που θα μπορούσε να προβληθεί, εκείνο του χωρισμού της Γερμανίας. Επομένως είναι άμεσα διεκδικήσιμο και πολιτικά και συμβατικά (νομικά). Μπορεί να το διεκδικήσει η ελληνική κυβέρνηση, η Τράπεζα της Ελλάδος ή οποιοσδήποτε μέτοχος της (πάνω ενός ορίου μετοχών), όπως και ο ελληνικός λαός μέσω των συντεταγμένων πολιτειακών θεσμών του.
Τέλος την ελληνική διεκδίκηση ενισχύει το προηγούμενο της Γιουγκοσλαβίας και της Πολωνίας στις οποίες η ναζιστική Γερμανία είχε επιβάλλει παρόμοια κατοχικά δάνεια και τα οποία μετακατοχικά η τότε Δ.Γερμανία επέστρεψε (αντίστοιχα το 1956 και 1971). Η σημερινή Γερμανία δεν πρέπει να ξεχνά ότι δανείσθηκε από το ελληνικό κράτος κατά παράβαση του άρθρου 49 της σύμβασης της Χάγης του 1909 και το οποίο ισχύει και σήμερα. Δανείσθηκε από ένα κράτος που η ίδια η ναζιστική Γερμανία είχε χαρακτηρίσει ακατάλυτο και ότι οι ναζί όχι μόνο δεν αμφισβήτησαν ουδέποτε το δάνειο αλλά και άρχισαν την αποπληρωμή του, ενώ και ο καγκελάριος Ερχαρντ, το 1964, είχε δεσμευθεί για την επιστροφή του μετά την επανένωση της Γερμανίας.
Η Γερμανία δεν πρέπει να ξεχνά ότι η γερμανική κατοχή είναι υπόλογος για το οικονομικό ελληνικό ολοκαύτωμα της περιόδου 1940-44. Ενδεικτικά και μόνο είναι υπόλογος για το ότι στην Ελλάδα ο πληθωρισμός αυξήθηκε 15,3 εκατομμύρια φορές και ότι μόνο την Ελλάδα υποχρέωσε η τότε Γερμανία να της καταβάλει πολεμικές αποζημιώσεις.
Αυτό το ολοκαύτωμα το αναγνώρισαν οι Ιταλοί: "Η Ελλάδα είναι στημένη σαν λεμόνι", έλεγε ο Γκίτζι.
Αποκορύφωμα ο Μουσολίνι, που έλεγε ότι "... οι Γερμανοί άρπαξαν από τους Έλληνες ακόμα και τα κορδόνια των παπουτσιών τους...".
Αλλά και ο Γερμανός Υπ. Οικονομίας, Φουνκ, τον Ιούνιο του 1943 έγραφε σε άρθρο του ότι, "η Ελλάς δοκίμασε τα δεινά του πολέμου, όπως ίσως καμία άλλη χώρα της Ευρώπης".
Για την επανόρθωση η Ελλάδα θα χρειαζόταν 33 φορές το εθνικό εισόδημα του 1946. Αυτό μετακατοχικά η Ελλάδα θα το αναζητούσε στον εξωτερικό δανεισμό. Από την άλλη πλευρά αυτή που αμφισβητεί και αρνείται την επιστροφή του κατοχικού δανείου είναι η μετά το 1990 ενωμένη και δημοκρατική Γερμανία. Αυτή όμως η συμπεριφορά, εκτός των άλλων, πλήττει βάναυσα τα μετακατοχικά φιλογερμανικά αισθήματα, όπως τα χαρακτήρισε ο καγκελάριος Κολ, του ελληνικού λαού και γι' αυτό ακέραια την ευθύνη φέρει η γερμανική κυβέρνηση.
ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ "Ο ΜΙΚΡΟΣ ΗΡΩΣ" ΑΝΑΦΕΡΟΜΕΝΟ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ, ΕΠΙΚΑΙΡΟ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ
Πηγές:
1. National Archires, Waschington, DC: Τ. 120/2481/Ε259713-715, "Promemoria", 23.9.1942 και Τ-120/166/81370- 5,Altenburg-Berlin, 4.9.42).
2. Σωτ. Γκοτζαμάνης, κατοχικό δάνειο και δαπάναι κατοχής, Θεσ/κη 1954, σ. 5 Γ. Τσολάκογλου, Απομνημονεύματα, Αθήνα 1950, σ. 210, 212, 215, 218, 219, 234. Κ. Λογοθετόπουλος, Ιδού η αλήθεια, Αθήνα 1948, σ. 49.
3. National Archives, ο.π.
4. Τ. Ηλιαδάκης, Οι επανορθώσεις και το γερματικό κατοχικό δάνειο, εκδ. Δετοράκη, Αθήνα 1997, σ. 83-101.
5. Ηλιαδάκης, σ. 111 Heinz Richter, Δύο επαναστάσεις και αντεπαναστάσεις στην Ελλάδα, Εξάντας Αθήνα, 1975 σ. 155, 157.
6. Ηλιαδάκης ο.π.
7. Χ. Φλάισερ, Στέμμα και Σβάστικα, Παπαζήσης, Αθήνα (χ.χ.), Τ1, σ. 194.
8. W. Medlicott, The economic Blockade, Λονδίνο, 1959, Τ2, σ. 254. Η. Βενέζης, Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός, Εστία, Αθήνα, 1981, σ. 113.
9. Richter, Τ. σ. 155 σημείωση, 255, 257.
10. Γκοτζαμάνης, σ. 2 Τσολάκογλου, σ. 208-210.
11. Αρχεία ΥΠΕΞ, έκθεση Λαμπρούκου, σ. 9-11. Λογοθετόπουλος, σ. 48, Τσολάκογλου, σ. 211, Γκοτζαμάνης, σ. 3, 23, 24, 31. Α. Αγγελόπουλος, Οικονομικά Τ.Α., Παπαζήσης, Αθήνα 1974, σ. 142, 167, 179, 190, 191.
12. Τη δανειακή σύμβαση βλέπε• Ηλιαδάκης, σ. 297.
13. Αρχεία ΤΕ, φάκελος κατοχικού δανείου, σημείωμα Ι. Πασσιά και το έγγραφο 409/2.4.1942.
14. Αρχεία ΤΕ, φάκελος κατοχικού δανείου, σημείωμα Ι. Πασσιά, σ. 4.
15. Β. Μαθιόπουλος, "400 εκ. μάρκα μας χρωστά η Βόνη", Βήμα, 2.6.1991.
16. Ηλιαδάκης, σ. 158, 164, 171.
17. Ηλιαδάκης, σ. 200, 202, 203-205 Αγγελόπουλος, Οικονομικά, Τ. σ. 201-205, 209. Βήμα 18.10.1966, σ. 7 έκθεση Α. Παπανδρέου και επιστολή Κάιζερ, σ.9, Πρακτικά Βουλής 28.5.1991 αγόρευση Α. Παπανδρέου.
18. Ηλιαδάκης, σ. 212-213.
19. Mark Mazower, Στην Ελλάδα του Χίτλερ, Αλεξάνδρεια, Αθήνα 1994, σ. 93.
20. G. Ciano, tagebucher 1939-1943 Βern 1946, σ. 353.
21. Γερμανοελληνικά Οικονομικά Νέα, Ιούνιος 1943, σ. 2.
* Ο Τάσος Μ. Ηλιαδάκης είναι Μαθηματικός, Πολιτειολόγος, Δρ. Κοινωνιολογίας, καθηγητής Σχολής Εθνικής Ασφάλειας. Μέλος της Ελληνικής Επιτροπής στη διεθνή Συνδιάσκεψη για το χρυσό των Ναζί στο Λονδίνο το 1997, εισηγητής στην ελληνογερμανική διάσκεψη Δελφών το 1996 και στην Πανελλήνια Συνδιάσκεψη Αλεξανδρούπολης το 2005 για το Δημόσιο Χρέος.
http://citypress-gr.blogspot.com/2011/10/blog-post_7918.html
http://www.istorikathemata.com/2011/10/blog-post_30.html
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22768&subid=2&pubid=61442999
Τρίτη 5 Μαρτίου 2013
Χαρουπιά το δέντρο εργοστάσιο
Πέμπτη, Ιανουαρίου 31, 2013 ΥΓΕΙΑ, ΦΡΟΥΤΑ ΤΟΥ ΔΑΣΟΥΣ, ΦΥΤΑ, ΧΑΡΟΥΠΙΑ No comments
Η χαρουπιά ή Κερωνία η έλλοβος, είναι δέντρο μεγάλο που μπορεί να φτάσει σε ύψος και τα 13 μέτρα. Βρίσκεται αυτοφυής σε πολλές περιοχές της Μεσογείου και στην Ελλάδα, αλλά και καλλιεργείται σε φυτώρια για τον καλλωπισμό δρόμων και πάρκων. Στο λεκανοπέδιο της Αθήνας έχουν απομείνει πολλά δέντρα κυρίως για διακοσμητικούς λόγους. Περπατώντας πριν τα Χριστούγεννα επί της Θηβών, σκόνταψα σε αμάζευτα χαρουποκέρατα, και αυτό με έκανε να προσέξω τα πανύψηλα ξεχασμένα δέντρα, αμάζευτα και φορτωμένα με καρπούς.
Τα χαρούπια, οι καρποί του δέντρου είναι μακριά και στριφτά «φασόλια» πράσινου χρώματος όταν είναι άγουρα, που γίνονται καφέ και ξυλώδη όταν είναι ώριμα. Το εσωτερικό τους έχει ευχάριστη γλυκιά γεύση και περιέχει πολλά σκληρά σπόρια.
Οι καλλιεργούμενες ποικιλίες κατατάσσονται σε δύο μεγάλες ομάδες: τακοντοχάρουπα και τα μακροχάρουπα. Σημαντική όμως είναι η άγρια χαρουπιά (η κερωνία η έλλοβος), όπου οι καρποί της είναι πλούσιοι σε ζάχαρη.
Άλλες ονομασίες : Κερωνιά, Ξυλοκερατιά, Κουντουριδιά, Ψωμί του Άγιου Ιωάννη,κ.ά.Λατινικό όνομα: Ceratonia siliqua. Οικογένεια Φαβίδες ή Χεδρωπά (Leguminosae).
Άνθιση-συλλογή-χρησιμοποιούμενα μέρη: Τα άνθη βγαίνουν στα μέσα του φθινοπώρου όπου και συλλέγονται μαζί με τα φύλλα, και οι λοβοί στα τέλη Ιουλίου. Η συγκομιδή των καρπών της προηγούμενης χρονιάς στην αρχαιότητα ξεκινούσε με την εμφάνιση του αστερισμού του Κυνός, στα τέλη Ιουλίου. Το αλεσμένο περικάρπιο δίνει αλεύρι πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά για ζωοτροφές αλλά και τους ανθρώπους, ενώ το ξύλο της είναι σκληρό και βαρύ, κατάλληλο για πολλές χρήσεις.
Τα πλούσια σε σάκχαρα χαρούπια σήμερα χρησιμοποιούνται κυρίως σαν ζωοτροφή και στη βιομηχανία. Οι καρποί της όμως υπήρξαν κάποτε πολύτιμοι και για τη διατροφή των ανθρώπων.
Διατροφική αξία
Τα χαρούπια είναι γλυκά, εύγευστα και θρεπτικά, και τάισαν πολύ κόσμο κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.
Κι αυτό γιατί παρά την σκουρόχρωμη και ζαρωμένη σάρκα τους, περιέχουν πρωτεΐνες, βιταμίνες, μέταλλα όπως ασβέστιο και σίδηρο,κ.ά .Δέντρο εργοστάσιο, που θυμόμαστε σε περιόδους πολέμων και λιμών, που η τροφή είναι δυσεύρετη.
Περιέχουν σάκχαρο σε μεγάλη αναλογία (50%) από το οποίο το 30% είναι σταφυλοσάκχαρο, 10% πρωτεΐνη, και 6% λίπος. Επίσης περιέχουν βιταμίνες Α, και D, βιταμίνες της ομάδας Β και καροτίνη ,κάλλιο, μαγνήσιο, ασβέστιο, φώσφορο, σίδηρο, μαγγάνιο, χαλκό, χρώμιο, νικέλιο, λίγο ισοβουτυρικό οξύ (που ευθύνεται για την ελαφρώς δυσάρεστη μυρωδιά), ταννίνες, ινώδεις ουσίες όπως λιγνίνη (επιδρά κατασταλτικά στη χοληστερίνη, έχει θετικά αποτελέσματα κατά του διαβήτη και της παχυσαρκίας), βλέννα, κυτταρίνη και τουλάχιστον ακόμη 6 αντιοξειδωτικές ουσίες. Είναι εύπεπτα και δεν προκαλούν αλλεργίες.
Τα χαρούπια είναι και σήμερα χρήσιμα καθώς δεν περιέχουν γλουτένη, στην οποία πολλά άτομα είναι αλλεργικά. Επίσης μπορούν να αξιοποιηθούν για τη δημιουργία γλυκών.
Άλλες χρήσεις:
Σαν σακχαρούχος καρπός μετά από ζύμωση και απόσταξη παρέχουν αλκοόλη σε ποσοστό 25%. Οι άγουροι λοβοί περιέχουν δεψικές και χρωστικές ουσίες που χρησιμοποιούνται στη βαφή υφασμάτων. Οι σπόροι των χαρουπιών αποτελούν πολύτιμο βιομηχανικό υλικό. Από αυτούς εξάγεται κυτταρίνη που χρησιμοποιείται στην κατασκευή φωτογραφικών πλακών, στη χαρτοβιομηχανία και αλλού.
Επίσης εξάγεται κόμμι χρήσιμο και τη βιομηχανία τροφίμων,και τη φαρμακευτική. Το κόμμι κυκλοφορεί σαν πρόσθετη ουσία για τα τρόφιμα με την επισήμανση (Ε 410) και χρησιμεύει σαν μέσο πήξης. Από το δέντρο εξάγονται βαφικές και κολλητικές ουσίες κατάλληλες για την βυρσοδεψία, την υφαντουργία και τη βιομηχανία χαρτιού, το έλαιο των καρπών χρησιμοποιείται στη σαπωνοποιία. Η χαρουπιά είναι είδος δασικό, γεωργικό, βιομηχανικό και καλωπιστικό. Το ξύλο της χρησιμοποιείται σε ξύλινες διακοσμήσεις, το καρδιόξυλό της στην επιπλοποιεία, και τη βαρελοποιεία, δίνει ξυλάνθρακες αρίστης ποιότητας, ο φλοιός και τα φύλλα της χρησιμεύουν στη βαφική.
Στην Κύπρο που καλλιεργείται αδιάλειπτα, το 90% της παραγωγής εξάγεται σε διάφορες μορφές (χαρουπάλευρο, ολόκληρος καρπός, χαρουποπυρήνας, αλεσμένα, γόμα). Η χαρουπιά καλλιεργείται εύκολα και ευδοκιμεί σε όλα τα εδάφη εκτός από τα υγρά και τα άπορα, και μπορεί να αντέξει σε έκτακτες χαμηλές θερμοκρασίες 2o-3ο C κάτω από το μηδέν. Το δέντρο προτιμά τις ηλιόλουστες θέσεις γι'αυτό καλλιεργείται συχνότερα σε θερμές εύκρατες ζώνες. Οι σπόροι συγκομίζονται κατά τη θερινή περίοδο. Ένα ώριμο δέντρο που καλλιεργείται σε ευνοϊκές κλιματικές συνθήκες και γόνιμο έδαφος μπορεί να αποδώσει έως και 400 κιλά φασόλια. Η καρποφορία της αρχίζει συνήθως το 6-7 έτος και συνεχίζεται για πολλά χρόνια.
Στην Κύπρο σήμερα κυριαρχούν τρεις ποικιλίες της χαρουπιάς, η Τηλλυρίας, τα κουντούρκα και τα κουμπωτά. Στην Ανώγυρα λειτουργεί Μουσείο Παστελιού, με στόχο την παρουσίαση του παραδοσιακού παστελιού με βασικό συστατικό του το χυμό των χαρουπιών.
Η Χαρουπιά ήταν γνωστή στους αρχαίους Έλληνες οι οποίοι την καλλιεργούσαν για τους καρπούς της. Από τη λέξη κεράτιον όπως ονομαζόταν από παλιά ο καρπός της καθιερώθηκε και η λέξη καράτι, όταν το βάρος του σπόρου των χαρουπιών ορίστηκε σαν η πιο μικρή μονάδα μέτρησης για το χρυσό και τους πολύτιμους λίθους.
Στη λαϊκή ιατρική χρησιμοποιούσαν το τσάι από κοπανισμένα χαρούπια για τα παιδιά που έπασχαν από βρογχίτιδα ή κοκκίτη. Στους δύσκολους καιρούς πολύς κόσμος φούρνιζε τους σπόρους, τους άλεθαν και ανακάτευαν τη σκόνη με το λιγοστό αλεύρι για την παρασκευή του απαραίτητου για την οικογένεια ψωμιού, και ακόμη μ'αυτό το αλεύρι αντικαθιστούσαν τον καφέ.
Βράζοντας τα χαρούπια παρασκεύαζαν "χαρουπόμελο" το οποίο και χρησιμοποιούσαν σαν κύρια γλυκαντική ουσία.
Ο φλοιός του δέντρου έχει ισχυρή στυπτική δράση, και χρησιμοποιήθηκε πολύ στο παρελθόν για την αντιμετώπιση πολλών παθήσεων του πεπτικού όπως διάρροια, δυσεντερία, στον ερεθισμό του στομάχου και στις αλλεργίες, τον επίμονο βήχα, τα κρυώματα και τον πονόλαιμο.
Οι χαρουπιές έχουν ιδιότητες που υποστηρίζουν με πολλούς τρόπους την υγεία.
Τα χαρούπια αποσπώνται με τα χέρια ή με ραβδισμό από τα δέντρα και συγκεντρώνονται σε υπόστεγα ή σε ειδικούς κλιβάνους για να ξεραθούν και αποθηκεύονται. Η χαρουπιά προσβάλλεται από πολλά φυτικά παράσιτα και έντομα που η καταπολέμησή τους είναι αρκετά δύσκολη.
Οφέλη για την υγεία:
Δρα ως στυπτικό, καταπραϋντικό, μαλακτικό και καθαρτικό. Βοηθά σε προβλήματα μειωμένης λίμπιντο και δρα κατά της μείωσης του αριθμού των σπερματοζωαρίων. Βοηθά σε προβλήματα βρογχικού άσθματος. Ο πολτός του φρέσκου λοβού είναι ελαφρά ευκοίλιος, ενώ το αλεύρι από τους λοβούς θεραπεύει τη διάρροια, και ανακουφίζει σε ερεθισμούς της κοιλιάς. Σαν τσάι είναι καταπραϋντικό και μαλακτικό, επίσης στυπτικό. Αυτές οι δράσεις μοιάζουν αντιφατικές. Είναι όμως κλασικό χαρακτηριστικό της δράσης των φυτών όπου, τα μέρη τους επιδρούν διαφορετικά ανάλογα με το σημείο του φυτού και τον τρόπο παρασκευής τους. Οι σπόροι είναι στυπτικοί και καθαρτικοί. Ο φλοιός είναι έντονα στυπτικός. Χρήσιμα ακόμη θεωρούνται τα φύλλα και τα άνθη του φυτού, σε παθήσεις του φάρυγγα. Το αλεύρι χρησιμοποιείται από τη βιομηχανία καλλυντικών για τη σύσφιξη και την ανάπλαση του δέρματος.
Ιδέες
•Χαρουπόπιτα
•Χαρουπόμελο.
•Λοσιόν.
Περιποίηση του δέρματος: Κάνει το δέρμα σφιχτό και στιλπνό, βοηθά στην ανόρθωση του γυναικείου στήθους. Βράζουμε ίση ποσότητα νερού και χαρουπιών (ποσότητα νερού που να σκεπάζει τα χαρούπια) για 30 λεπτά. Το φιλτράρουμε και κρατάμε το νερό. Πλενόμαστε, και λουζόμαστε με αυτό το νερό.
Χαρουπόμελο: Λέγεται το σιρόπι από χαρούπια. Χρησιμοποιείται εκτός από τα γλυκά,και σε προβλήματα του αναπνευστικού συστήματος. Οι διαβητικοί δεν πρέπει να το χρησιμοποιούν,αν και τα προϊόντα από το υπόλοιπο δέντρο τους ωφελούν.
Προοπτικές
1.Αναδασώσεις : Η χαρουπιά είναι σπουδαίο διακοσμητικό φυτό. Είναι όμως ακόμη σπουδαιότερη σαν δασικό δέντρο. Εμποδίζει την εξάπλωση της φωτιάς, αντίθετα απ' ό,τι συμβαίνει με το πεύκο και είναι κατάλληλη για αναδασώσεις. Και όσο και αν ο εμπορικός ρόλος της χαρουπιάς στις μέρες μας έχει υποβαθμιστεί, ο περιβαλλοντικός της ρόλος είναι σπουδαίος γιατί μπορεί να επιβιώνει σε άγονα και ξηρικά ασβεστολιθικά εδάφη. Πολλές περιοχές οφείλουν στη χαρουπιά το πράσινο χρώμα τους, ενώ συγχρόνως το πλούσιο ριζικό της σύστημα συγκρατεί και προστατεύει το έδαφος από τη διάβρωση. Η χαρουπιά μπορεί να καλύψει εγκαταλελειμμένες ή άγονες και θαμνώδεις εκτάσεις, ακόμη και βραχώδη εδάφη. Οι αναδασώσεις στις εκτάσεις αυτές, μπορούν να σταματήσουν τις διαβρώσεις, να αλλάξουν τη φυσιογνωμία των περιοχών,να δώσουν νέες δυνατότητες και να κάνουν τα μέρη πιο ελκυστικά για τους επισκέπτες.
2.Το μεγαλύτερο μέρος της ψίχας των χαρουπιών που παράγονται σήμερα, χρησιμοποιείται για ζωοτροφή. Η αξία του σε αμυλαξία είναι μικρότερη όταν συγκριθεί με άλλες κτηνοτροφές (καλαμπόκι 780 μονάδες, κριθάρι 689 μονάδες και χαρούπι 500 μονάδες). Όμως η τιμή του το κάνει οικονομικότερη κτηνοτροφή, και όταν αναμιγνύεται με άλλες ζωοτροφές βελτιώνει τη γεύση τους με αποτέλεσμα να καταναλώνονται πιο ευχάριστα από τα ζώα.
3.Διάφορα Εθνικά και Ευρωπαϊκά προγράμματα χρηματοδοτούν και προωθούν κατά καιρούς την επέκταση των φυτειών της χαρουπιάς.
4.Τα χαρούπια είναι τροφή ικανοποιητικά θρεπτική αφού περιέχει μεγάλο αριθμό μετάλλων, ιχνοστοιχείων, βιταμινών και πρωτεϊνών. Περιέχει ασβέστιο σε τριπλάσια αναλογία από το γάλα, (350 mg ανά 100 gr) σε σύγκριση με το γάλα (120 mg Ca ανά 100 gr),επίσης φώσφορο, σίδηρο, μαγνήσιο, κάλιιο, πυρίτιο κ.ά.)
5.Το παραδοσιακό κρητικό χαρούπι αξιοποιείται ξανά από τη μονάδα *"Creta Carob" που αναπτύσσεται στην περιοχή του Ρεθύμνου. Η επιχείρηση παίρνει τα χαρούπια από τους παραγωγούς της περιοχής και παράγει μια μεγάλη σειρά προϊόντων για την ανθρώπινη διατροφή: Χαρουπάλευρο, σιρόπι χαρουπιού, αλεσμένο χαρούπι για τσάι, υποκατάστατο του καφέ και του κακάο από επεξεργασμένη σκόνη χαρουπιού, παξιμάδια από χαρουπάλευρο. Τα προϊόντα κυκλοφορούν τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Η τιμή τους για τον καταναλωτή είναι εξαιρετικά προσιτή.
Που τα βρίσκουμε;
Στο εμπόριο, θα βρούμε τα χαρούπια σε μορφή πλάκας, σκόνης ή σαν σιρόπι, και λόγω των χαμηλών θερμίδων, σε γλυκά να αντικαθιστούν τη σοκολάτα ή τη ζάχαρη. Τα τελευταία χρόνια στα καταστήματα με είδη φυσικής διατροφής έχουν κάνει ξανά την εμφάνισή τους παράγωγα του χαρουπιού όπως το χαρουπόμελο και το χαρουπάλευρο.
Ξεχασμένοι θησαυροί όπως το χαρούπι υπάρχουν πολλοί, αρκεί να ενδιαφερθούμε να τους ψάξουμε...
http://amazonsday.blogspot.gr/2012/01/blog-post_06.html
http://epistrofi-sti-fysi.blogspot.gr/2013/01/blog-post_131.html
Δευτέρα 4 Μαρτίου 2013
Το θαύμα της 24ης Φεβρουαρίου του 2013
Φίλοι καλημέρα
Ο πατέρας μου από τον Αύγουστο ήταν με εγκεφαλικό μέσα και έξω στα νοσοκομεία, κατάκοιτος σχεδόν.
Όμως από το Σάββατο 23 Φεβρουαρίου η κατάσταση του πατέρα μου Δημήτρη δεν ήταν καλή (με πολλούς σφιγμούς) και αφού η μητέρα μου κάλεσε ασθενοφόρο τον πήγε 4:00π.μ. στο νοσοκομείο Γ. Γεννηματάς.
Ο αδελφός του πατέρα μου θείος Βαγγέλης ήταν ήδη σε κρίσιμη καστάσταση στη Βιοκλινική μετά από εγχείρηση στον προστάτη και επιπλοκές αργότερα.
Σκέφτηκα λοιπόν ότι τα δύο αδέλφια είχανε δώσει κάποιου είδους συνάντηση, σε πνευματικό επίπεδο, και προσπαθούν να φύγουν μαζί.
Πραγματικά το μεσημέρι της Κυριακής της 24ης Φεβρουαρίου στις 2:30μ.μ. έφυγε ο θείος μου Ευάγγελος Ζώης.
Πήγα στο νοσοκομείο Γ. Γεννηματάς στις 7:00μ.μ. γιά να είμαι με τον πατέρα μου έτσι ώστε να πάει η μητέρα μου να συλλυπηθεί την οικογένεια του θείου μου.
Ο πατέρας μου εστίαζε το βλέμμα του μακριά και παρά τις πολλές προσπάθειες που έκανα δεν μπορούσε να με κοιτάξει. Ίσως ήταν σε σύνδεση ήδη με την "άλλη πλευρά" και έβλεπε τον θείο μου να τον καλεί.
Γύρω στις 10:00μ.μ., το βράδυ άρχισε να έχει δυσκολία στην αναπνοή. Ανησύχησα και κάλεσα την γιατρό η οποία μου είπε ότι ήταν πολύ αδύνατος γιά να παλέψει την πνευμονία πλέον.
Τηλεφώνησα στην μητέρα μου και στο γιό μου οι οποίοι έσπευσαν στο νοσοκομείο στις 11:00μ.μ.
Η αναπνοή του πατέρα μου έβγαινε με δυσκολία.
Στις 11:45 μ.μ. της 24ης Φεβρουαρίου ο πατέρας μου Δημήτρης Ζώης έφυγε.
Ούτε ο πατέρας μου ούτε ο θείος μου όσο τους γνώρισα ήταν άτομα της εκκλησίας και μάλιστα δυστυχώς βλαστημούσαν τα θεία.
Όμως υπήρχε μεγάλη αγάπη μεταξύ τους. Επίσης μέσα από την δοκιμασία που πέρασαν, οκτώ μήνες ο πατέρας μου και ένα μήνα ο θείος μου στα νοσοκομεία, πιστεύω ότι τα βρήκανε με το Θεό. Σε διαφορετικές στιγμές προς το τέλος τους είδα που επικαλέσθηκαν την βοήθεια της Παναγίας. Μάλιστα ο πατέρας μου Δημήτρης είπε πριν ένα μήνα το : "Είμαστε όλοι αμαρτωλοί".
Αληθινά δεν έχω ξανά ακούσει κάτι παρόμοιο, απόφυσικά αίτια να φύγουν δύο αδέλφια την ίδια ημέρα. Ο μεγαλύτερος συγγραφέας δεν θα μπορούσε να γράψει μία τέτοια ιστορία διότι θα τον κορόιδευαν όλοι.
Όμως ο Κύριος επέτρεψε την δική του ημέρα την Κυριακή να γίνει ένα ακόμα θαύμα.
Μας λέει ότι και την τελευταία στιγμή, εάν βάλουμε στην άκρη τους εγωϊσμούς μας, ο Χριστός μας παίρνει κοντά του.
Γιά όσο ζώ θα διηγούμαι αυτό το απίστευτο θαύμα με το οποίο ο Χριστός ευλόγησε την οικογένειά μου αλλά και όλους όσους το καταλαβαίνουν.
Πατέρα καλό ταξίδι, καλό Παράδεισο,
Θείε καλό ταξίδι, καλό Παράδεισο,
Η τελευταία ημέρα της ζωής σας ήταν η σπουδαιότερη που ζήσατε!
Μέσα στη θλίψη μου αισθάνομαι και μεγάλη χαρά διότι δύο ψυχές σώθηκαν και αυτή τη στιγμή μεγάλη γιορτή συμβαίνει στους Ουρανούς.
Κύριε προσκυνούμε το μεγαλείο Σου,
Πατέρα και θείε ευχαριστούμε γιά τη γενναιότητα που δείξατε,
Με θάρρος θα συνεχίσουμε και εμείς.
Ο Κύριος να μας προστατεύει όλους.
Νίκος Ζώης
Ο πατέρας μου από τον Αύγουστο ήταν με εγκεφαλικό μέσα και έξω στα νοσοκομεία, κατάκοιτος σχεδόν.
Όμως από το Σάββατο 23 Φεβρουαρίου η κατάσταση του πατέρα μου Δημήτρη δεν ήταν καλή (με πολλούς σφιγμούς) και αφού η μητέρα μου κάλεσε ασθενοφόρο τον πήγε 4:00π.μ. στο νοσοκομείο Γ. Γεννηματάς.
Ο αδελφός του πατέρα μου θείος Βαγγέλης ήταν ήδη σε κρίσιμη καστάσταση στη Βιοκλινική μετά από εγχείρηση στον προστάτη και επιπλοκές αργότερα.
Σκέφτηκα λοιπόν ότι τα δύο αδέλφια είχανε δώσει κάποιου είδους συνάντηση, σε πνευματικό επίπεδο, και προσπαθούν να φύγουν μαζί.
Πραγματικά το μεσημέρι της Κυριακής της 24ης Φεβρουαρίου στις 2:30μ.μ. έφυγε ο θείος μου Ευάγγελος Ζώης.
Πήγα στο νοσοκομείο Γ. Γεννηματάς στις 7:00μ.μ. γιά να είμαι με τον πατέρα μου έτσι ώστε να πάει η μητέρα μου να συλλυπηθεί την οικογένεια του θείου μου.
Ο πατέρας μου εστίαζε το βλέμμα του μακριά και παρά τις πολλές προσπάθειες που έκανα δεν μπορούσε να με κοιτάξει. Ίσως ήταν σε σύνδεση ήδη με την "άλλη πλευρά" και έβλεπε τον θείο μου να τον καλεί.
Γύρω στις 10:00μ.μ., το βράδυ άρχισε να έχει δυσκολία στην αναπνοή. Ανησύχησα και κάλεσα την γιατρό η οποία μου είπε ότι ήταν πολύ αδύνατος γιά να παλέψει την πνευμονία πλέον.
Τηλεφώνησα στην μητέρα μου και στο γιό μου οι οποίοι έσπευσαν στο νοσοκομείο στις 11:00μ.μ.
Η αναπνοή του πατέρα μου έβγαινε με δυσκολία.
Στις 11:45 μ.μ. της 24ης Φεβρουαρίου ο πατέρας μου Δημήτρης Ζώης έφυγε.
Ούτε ο πατέρας μου ούτε ο θείος μου όσο τους γνώρισα ήταν άτομα της εκκλησίας και μάλιστα δυστυχώς βλαστημούσαν τα θεία.
Όμως υπήρχε μεγάλη αγάπη μεταξύ τους. Επίσης μέσα από την δοκιμασία που πέρασαν, οκτώ μήνες ο πατέρας μου και ένα μήνα ο θείος μου στα νοσοκομεία, πιστεύω ότι τα βρήκανε με το Θεό. Σε διαφορετικές στιγμές προς το τέλος τους είδα που επικαλέσθηκαν την βοήθεια της Παναγίας. Μάλιστα ο πατέρας μου Δημήτρης είπε πριν ένα μήνα το : "Είμαστε όλοι αμαρτωλοί".
Αληθινά δεν έχω ξανά ακούσει κάτι παρόμοιο, απόφυσικά αίτια να φύγουν δύο αδέλφια την ίδια ημέρα. Ο μεγαλύτερος συγγραφέας δεν θα μπορούσε να γράψει μία τέτοια ιστορία διότι θα τον κορόιδευαν όλοι.
Όμως ο Κύριος επέτρεψε την δική του ημέρα την Κυριακή να γίνει ένα ακόμα θαύμα.
Μας λέει ότι και την τελευταία στιγμή, εάν βάλουμε στην άκρη τους εγωϊσμούς μας, ο Χριστός μας παίρνει κοντά του.
Γιά όσο ζώ θα διηγούμαι αυτό το απίστευτο θαύμα με το οποίο ο Χριστός ευλόγησε την οικογένειά μου αλλά και όλους όσους το καταλαβαίνουν.
Πατέρα καλό ταξίδι, καλό Παράδεισο,
Θείε καλό ταξίδι, καλό Παράδεισο,
Η τελευταία ημέρα της ζωής σας ήταν η σπουδαιότερη που ζήσατε!
Μέσα στη θλίψη μου αισθάνομαι και μεγάλη χαρά διότι δύο ψυχές σώθηκαν και αυτή τη στιγμή μεγάλη γιορτή συμβαίνει στους Ουρανούς.
Κύριε προσκυνούμε το μεγαλείο Σου,
Πατέρα και θείε ευχαριστούμε γιά τη γενναιότητα που δείξατε,
Με θάρρος θα συνεχίσουμε και εμείς.
Ο Κύριος να μας προστατεύει όλους.
Νίκος Ζώης
Παρασκευή 15 Φεβρουαρίου 2013
ΤΣΟΥΚΝΙΔΑ Ιδιότητες και Οφέλη για την υγεία
Τσουκνίδα: Ιδιότητες και Οφέλη για την υγεία
Τσουκνίδα ένας θησαυρός στον κήπο μας με πολλές θεραπευτικές ιδιότητες και οφέλη για την υγεία μας. Όταν σκεφτόμαστε τσουκνίδα μας έρχεται στο νου το τσίμπημα της κάθε φορά που την ακουμπάμε. Κι όμως χωρίς αυτό το ιδιαίτερο τσίμπημα της θα είχε καταστραφεί από τα έντονα και τα ζώα. Είναι η δική της ασπίδα προστασίας γι’αυτό πρέπει να φοράμε πάντα γάντια όταν την συλλέγουμε. Η τσουκνίδα ανήκει στο γένος φυτών Urtica της οικογένειας Urticaceae της οποίας το όνομα προέρχεται από το λατινικά uro που σημαίνει “κάψιμο”. Υπάρχουν περισσότερα από 500 είδη σε όλο τον κόσμο. Η χρήση της ως φαρμακευτικό φυτό χρονολογείται από την αρχαία Ελλάδα όπου χρησιμοποιήθηκε ως διουρητικό και καθαρτικό. Η τσουκνίδα κατάγεται από την Ευρώπη αλλά επίσης μπορεί να βρεθεί σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες και στον Καναδά.
Η τσουκνίδα έχει χρησιμοποιηθεί από τους προϊστορικούς χρόνους. Στη Δανία βρέθηκε ένας ιστός τσουκνίδας σε τάφο που χρονολογείται από την Εποχή του Χαλκού. Υπάρχουν επίσης, ενδείξεις ότι στη νεολιθική εποχή έχει χρησιμοποιηθεί για την δημιουργία χορδών. Τα ρωμαϊκά στρατεύματα του Καίσαρα έφεραν την τσουκνίδα από την Αγγλία και χρησιμοποιήθηκαν στην κλωστοϋφαντουργία λόγω των ασυνήθιστων ινών της τσουκνίδας. Στη Σκωτία η τσουκνίδα χρησιμοποιήθηκε τον 17ο αιώνα και ισχυρίστηκαν ότι με τις ίνες της κατασκεύαζαν τα πιο ανθεκτικά υφάσματα. Χώρες της Ευρώπης και η Αμερική χρησιμοποιούσαν τις ίνες της τσουκνίδας για την κατασκευή διχτυών αλιείας. Κατά τη διάρκεια του Α’Παγκοσμίου Πολέμου η Γερμανία και η Αυστρία χρησιμοποίησαν τις ίνες της τσουκνίδας ως υποκατάστατο του βαμβακιού για τις στρατιωτικές στολές τους.
Οι Ινδιάνοι χρησιμοποιούσαν την τσουκνίδα για την θεραπεία της ακμής, της διάρροια και για τις λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος. Σήμερα κοινώς χρησιμοποιείται για τη θεραπεία των αλλεργιών, του πυρετού, του λύκου και της αρθρίτιδας. Είναι επίσης φοβερά διουρητική και βοηθάει στην αποτοξίνωση και στην απώλεια βάρους.
Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε όλα τα μέρη του φυτού και κάθε μέρος του συμβάλλει στην θεραπεία διαφορετικών παθήσεων. Τα φύλλα, οι μίσχοι και η ρίζα της μπορούν να καταναλωθούν ως αφεψήματα.
Τα φύλλα χρησιμοποιούνται ως διουρητικό, για την θεραπεία της αρθρίτιδας, της ρευματοειδής αρθρίτιδας, των ρευματισμών, της προστατίτιδας, της υψηλής αρτηριακής πίεσης και της αλλεργικής ρινίτιδας.
Η ρίζα συνιστάται ως διουρητικό για την ανακούφιση της καλοήθους υπερπλασίας του προστάτη αλλά κι άλλων προβλημάτων του προστάτη και για τη θεραπεία ή την πρόληψη της φαλάκρας. Για πάνω από 2.000 χρόνια οι γιατροί έχουν αναγνωρίσει τις θεραπευτικές ιδιότητες του βοτάνου τόσο για εσωτερική όσο για εξωτερική αιμορραγία και θεωρήθηκε ένα πολύ καλό καθαριστής για το αίμα. Είναι ένα βότανο με χίλιες χρήσεις με οφέλη για την υγεία και την ομορφιά. Για χρήση από το στόμα μπορούμε να το φτιάξουμε τσάι και βάμμα ενώ για τοπικές εφαρμογές μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε έγχυση τσουκνίδας.
Η τσουκνίδα είναι βότανο στυπτικό, αποχρεμπτικό, τονωτικό, αντιφλεγμονώδη, αιμοστατικό, αντιαναιμικό, αντιδιαβητικό και με διουρητικές ιδιότητες.
Είναι πλούσια σε βιταμίνες A, C, E, Κ, B1, B2, B3 και Β5. Επίσης είναι πλούσια σε λιπαρά οξέα, ασβέστιο, φλαβονοειδή, σίδηρο, φυλλικό οξύ, θείο, κάλιο, μαγνήσιο, μαγγάνιο, φώσφορο, σελήνιο και ψευδάργυρο. Περιέχει επίσης και πολλά φυτοχημικά στοιχεία όπως λυκοπένιο, β-καροτένιο, καφεϊκό οξύ, μηλικό οξύ, οξικό οξύ και βεταϊνη που εμποδίζουν την δημιουργία ελεύθερων ριζών που προκαλείται από βλάβη στα κύτταρα και το DNA.
Η τσουκνίδα έχει αντιφλεγμονώδης, διουρητικές, αναλγητικές ιδιότητες και αποχρεμπτικές ιδιότητες και μπορεί να βοηθήσει σημαντικά στην ανακούφιση από αναπνευστικές δυσκολίες και τη διάλυση και την εκκαθάριση την περίσσεια βλέννα από τους πνεύμονες. Γι’αυτό και το τσάι τσουκνίδας είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό στη θεραπεία του βήχα.
Εσωτερικά η τσουκνίδα χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της υψηλής αρτηριακής πίεσης, της συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας, του αλτσχάιμερ, της αρθρίτιδας, του άσθματος, των λοιμώξεων της ουροδόχου κύστης, της βρογχίτιδας, της θυλακίτιδας, της ουλίτιδας, της ουρικής αρθρίτιδας, της κνίδωσης, της λαρυγγίτιδας, της σκλήρυνσης κατά πλάκας, του θυρεοειδούς, των αιμορροΐδων, της νεαυραλγίας, των παθήσεων του δέρματος, της ισχυαλγίας, της ιγμορίτιδας, της αλλεργικής ρινίτιδας, των αιμορροϊδων, του έλκους, της φλεγμονής του εντέρου του προστάτης, της τενοντίτιδας, των πέτρων στα νεφρά, των παθήσεων του παγκρέατος, του ήπατος, των εντέρων και της χοληδόχου κύστης.
Εξωτερικά είναι ένα από τα καλύτερα βότανα για την θεραπεία της λιπαρότητας των μαλλιών και της πιτυρίδας.
Στην εναλλακτική ιατρική το τσάι τσουκνίδα το χρησιμοποιούν ως γενικό τονωτικό για την υγεία, στη θεραπεία της αναιμίας, του ίκτερου, του άσθματος, του καρκίνου, του διαβήτη, της βρογχοκήλης, των προβλημάτων στα νεφρά, για το σύνδρομο δυσαπορρόφησης και των αλλεργιών όπως της αλλεργικής ρινίτιδας.
Το τσάι τσουκνίδας μπορεί επίσης να βοηθήσει στη θεραπεία παθήσεων του κυκλοφοριακού συστήματος και στην ροή του αίματος. Είναι ιδιαίτερα ευεργετική σε άτομα που πάσχουν από βαριά ή υπερβολική εμμηνόρροια, από ρινορραγία, αιμορροΐδες, του κρυολογήματος, στις εντερικές διαταραχές, στην υψηλή αρτηριακή πίεση, στον πόνο στις αρθρώσεις και στη θεραπεία των κιρσών.
Το Πανεπιστήμιου του Maryland συνιστά να καταναλώνουμε ημερησίως 3 έως 4 κούπες αφέψημα τσουκνίδας για τη θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας, της αλλεργικής ρινίτιδας και του καλοήθους καρκίνου του προστάτη.
Το τσάι τσουκνίδας έχει καθαρτικές ιδιότητες, βοηθάει σε ασθένειες και φλεγμονές του ουροποιητικού συστήματος και της χολής. Είναι επίσης πολύ ευεργετικό σε άτομα που πάσχουν από διαβήτη, επειδή μειώνει το σάκχαρο στο αίμα και το επίπεδο της γλυκόζης στο αίμα. Είναι χρήσιμο ακόμη και στην εξάλειψη ιών και βακτηριακών μολύνσεων.
Το τσάι τσουκνίδας μπορεί να παρασκευαστεί με φρέσκα και αποξηραμένα φύλλα σε ζεστό νερό.
Εκτός από το τσάι τσουκνίδας μπορούμε εύκολα να παρασκευάσουμε χυμό τσουκνίδας. Συγκεντρώνουμε φρέσκα φύλλα τσουκνίδας, τα πλένουμε και τα απλώνουμε σε ένα χαρτί κουζίνας για να απορροφήσει όλα τα περιττά υγρά. Τα βάζουμε στον αποχυμωτή και η πάστα που προκύπτει την φιλτράρουμε μέχρι να βγει ο χυμός της. Ένας άλλος τρόπος που μπορούμε να κάνουμε όταν δεν έχουμε αποχυμωτή είναι να βάλουμε τα φύλλα τσουκνίδας στο μπλέντερ με λίγο νερό και στη συνέχεια φιλτράρουμε τον πολτό τσουκνίδας.
Υπέρταση
Η τσουκνίδα βοηθάει σημαντικά στην ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης. Καταναλώνουμε μισή κούπα τσάι ή χυμό τσουκνίδας πριν από κάθε γεύμα.
Νεφρική ανεπάρκεια
Η τσουκνίδα είναι ιδιαίτερα ευεργετική σε όσους πάσχουν από νεφρική ανεπάρκεια. Καταναλώνουμε μια κούπα τσάι ή χυμό τσουκνίδας κάθε πρωί μετά το ξύπνημα και για 30 ημέρες.
Αναιμία
Η τσουκνίδα βοηθάει και στους ασθενείς που πάσχουν από αναιμία. Καταναλώνουμε έως 2 κούπες τσάι ή χυμό τσουκνίδας καθημερινά για 15 ημέρες.
Αιμορραγία – Εμμηνόρροια – Εμμηνόπαυση
Η τσουκνίδα είναι πολύ ευεργετική σε όσες γυναίκες έχουν υπερβολική εμμηνόρροια. Μπορεί να βοηθήσει να ομαλοποιήσει την περίοδο και την ροή του αίματος.
Το τσάι τσουκνίδας μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση των συμπτωμάτων της εμμηνόπαυσης.
Κατακράτηση υγρών – Απώλεια βάρους
Η τσουκνίδα ως διουρητικό βοηθάει στην αποβολή των τοξινών, στην αντιμετώπιση της κατακράτησης των υγρών και βοηθάει σημαντικά στην απώλεια βάρους. Είναι ένα πολύ ευεργετικό ρόφημα που δεν πρέπει να παραλείπει από κάθε δίαιτα.
Αλλεργίες
Η τσουκνίδα έχει χρησιμοποιηθεί για αιώνες για τη θεραπεία αλλεργικών συμπτωμάτων ιδιαίτερα της αλλεργικής ρινίτιδας και περιέχει δραστικές ενώσεις που μειώνουν την φλεγμονή.
Δέρμα
Η τσουκνίδα χρησιμοποιείται για την θεραπεία των παθήσεων του δέρματος της ακμής, των κονδυλωμάτων και του εκζέματος.
Ακμή: Η τσουκνίδα μπορεί να βελτιώσει την υφή των ξηρών και λιπαρών επιδερμίδων. Καθαρίζει χωρίς να αφαιρεί τα φυσικά έλαια από το δέρμα καθιστώντας έτσι την τσουκνίδα ιδανική για την αντιμετώπιση της ακμής.
Ένα έγχυμα από τσουκνίδα ή φυσικά προϊόντα όπως σαπούνια που περιέχουν τσουκνίδα βοηθάει να καθαρίσει βαθιά τους πόρους και στην εξάλειψη των μικροβίων που συμβάλλουν στη δημιουργία σπυριών.
Έκζεμα: Η τσουκνίδα όταν εφαρμόζεται τοπικά είτε ως αφέψημα είτε ως λάδι σκέτο ή σε αλοιφή βοηθάει στην ανακούφιση από τον κνησμό και στην ενίσχυση της πάσχουσας περιοχής.
Έγκαυμα: Βοηθάει σημαντικά στην επούλωση των εγκαυμάτων.
Πόνος και Φλεγμονή
Η τσουκνίδα χρησιμοποιείται εδώ και αιώνες για την μείωση του πόνου και της φλεγμονής που σχετίζεται με τον τραυματισμό ή από ασθένεια. Οι ασθενείς με αρθρίτιδα, ινομυαλγία, ασθενείς με λύκο και άλλες αυτοάνοσες διαταραχές και ασθένειες που σχετίζονται με πόνο μπορούν να ωφεληθούν από τη χρήση τσουκνίδας. Το τσάι τσουκνίδας μπορεί να εφαρμοστεί στο δέρμα και να ανακουφίσει από μυϊκούς πόνους και πόνους στις αρθρώσεις.
Οστεοπόρωση
Μια κατάσταση στην οποία τα οστά γίνονται αδύναμα, εύθραυστα καθιστώντας ευάλωτα σε κατάγματα. Η οστεοπόρωση επιδεινώνεται με την ηλικία και μπορεί να προκαλέσει πόνο στην πλάτη, κύφωση και απώλεια ύψους. Η επιστημονική έρευνα υποστηρίζει ότι η τσουκνίδα βοηθάει στην ενίσχυση των οστών χάρη σε ορισμένες βιταμίνες που περιέχονται στην τσουκνίδα. Μπορεί να καταναλωθεί ως αφέψημα ή μαγειρεμένη ως σούπα. Μερικά από τα στοιχεία που περιέχονται στην τσουκνίδα και βοηθάνε σημαντικά στην απορρόφηση και χρησιμοποίηση του ασβεστίου είναι το μαγνήσιο και η βιταμίνη Κ η οποία έχει συνδεθεί με την προώθηση της οστικής πυκνότητας και την ενίσχυση των οστών.
Εγκυμοσύνη
Η τσουκνίδα έχει υψηλή περιεκτικότητα σε σίδηρο και είναι εξαιρετική στην καταπολέμηση της αναιμίας και της κόπωσης. Βοηθάει στο συκώτι και στο γυναικείο ορμονικό σύστημα. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης η τσουκνίδα προστατεύει από την αιμορραγία και ενισχύει το έμβρυο. Στις θηλάζουσες μητέρες προωθεί την παραγωγή γάλακτος.
Επίσης, είναι ιδιαίτερα διουριτική και συμβάλλει στην τόνωση των νεφρών γι’αυτό και βοηθάει τα καταπονημένα νεφρά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.
Επίσης επειδή η εγκυμοσύνη μπορεί να προκαλέσει έπειξη για ούρηση, κόπωση και πόνους στο σώμα η τσουκνίδα είναι μια ελκυστική θεραπευτική επιλογή για την μείωση αυτών των συμπτωμάτων. Η κλινική έρευνα δεν έχει δείξει ότι η τσουκνίδα είναι ασφαλή ή μη ασφαλή για τη χρήση της κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.
Για την ασφάλεια της δικής μας και του εμβρύου μας πριν την κατανάλωση οποιοδήποτε βοτάνου πρέπει να συμβουλευόμαστε το γιατρό μας.
Αιμορροΐδες
Η τσουκνίδα λόγω των στυπτικών ιδιοτήτων της μπορεί να βοηθήσει στη μείωση της διόγκωσης των αιμορροΐδων.
Λόγω των στυπτικών ιδιοτήτων της μπορεί να σταματήσει την αιμορραγία από μικροτραυματισμούς στο δέρμα.
Τα φρέσκα φύλλα τσουκνίδα όταν τοποθετούνται στο δέρμα και ιδιαίτερα στην περιοχή των νεφρών προκαλεί τσούξιμο και κάψιμο και επιδρά στην βαθιά χαλάρωση από ρευματικούς πόνους.
Λοιμώξεις Στόματος
Καθημερινές γαργάρες με τσάι τσουκνίδας ανακουφίζει και βοηθάει στην αντιμετώπιση λοιμώξεων του στόματος και του λαιμού.
Μαλλιά
Η τσουκνίδα μπορεί να βελτιώσει την υφή των ξηρών και λιπαρών μαλλιών. Καθαρίζει χωρίς να αφαιρεί τα φυσικά έλαια από το δέρμα και τα μαλλιά, καθιστώντας έτσι την τσουκνίδα ιδανική για την αντιμετώπιση της πιτυρίδας.
Για τα μαλλιά εκτός από το σαπούνι ένα τελικό ξέβγαλμα με έγχυμα τσουκνίδα μπορεί να βοηθήσει να καθαρίσει το ξηρό δέρμα και η πιτυρίαση. Παραδοσιακά οι βοτανολόγοι πιστεύουν ότι η τσουκνίδα μπορεί να αποκαταστήσει το φυσικό χρώμα των μαλλιών κι αυτό είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον για άτομα με γκρίζα μαλλιά.
Τσάι Τσουκνίδας
Υλικά
1 λίτρο νερό
2 κουταλιές αποξηραμένη τσουκνίδα
Χυμό από φρέσκο λεμόνι
1 κουταλάκι μέλι (προαιρετικά)
Εκτέλεση
Βράζουμε το νερό και προσθέτουμε την τσουκνίδα. Το σκεπάζουμε και το αφήνουμε για 15 λεπτά. Προσθέτουμε φρέσκο χυμό λεμονιού και μέλι. Καταναλώνουμε το ρόφημα ζεστό ή κρύο.
Έγχυμα τσουκνίδας
Το πλύσιμο των μαλλιών με έγχυμα τσουκνίδας αναζωογονεί τα μαλλιά, τα βοηθάει να μεγαλώσουν πιο γρήγορα και να αποκτήσουν περισσότερο όγκο και δύναμη.
Υλικά
1 λίτρο νερό
2 κουταλιές αποξηραμένη τσουκνίδα
Εκτέλεση
Βράζουμε το νερό και προσθέτουμε την τσουκνίδα. Το σκεπάζουμε και το αφήνουμε για 15 λεπτά. Προσθέτουμε φρέσκο χυμό λεμονιού και μέλι. Πλένουμε τα μαλλιά μας μ’αυτό το έγχυμα είτε ζεστό είτε κρύο.
Βάμμα τσουκνίδας
Το βάμμα τσουκνίδας εξαφανίζει την πιτυρίδα και αναζωογονεί τα μαλλιά αφήνοντας τα απαλά και μεταξένια.
Υλικά
7 φρέσκα φύλλα τσουκνίδας ή 2 κουταλιές αποξηραμένη τσουκνίδα
500ml αλκοόλη
Εκτέλεση
Βάζουμε την τσουκνίδα μέσα στο ποτό και το αφήνουμε σε ηλιόλουστο μέρος για 15 ημέρες να βγάλει όλα τα θρεπτικά συστατικά και τα αιθέρια έλαια του.
Στραγγίζουμε το μείγμα και το χρησιμοποιούμε μια φορά την εβδομάδα κάνοντας απαλό μασάζ στη ρίζα της τρίχας.
Αναλογία Φρέσκιας με Αποξηραμένης τσουκνίδας
Η αναλογία των φρέσκων με των αποξηραμένων βοτάνων είναι 3 προς 1.
3 κουταλάκια (=1 κουταλιά) φρέσκο βότανο ισοδυναμεί με 1 κουταλιά αποξηραμένο βότανο.
http://www.enter2life.gr/wp/15880-tsouknida-idiotites-kai-ofeli-gia-tin-ygeia.html
Η τσουκνίδα είναι ένα από τα πιο αποτελεσματικά και ευεργετικά βότανα για την υγεία μας. Περιέχει βιταμίνες C, E, Α, B, K, Β2, β-καροτένιο, ιχνοστοιχεία, μέταλλα που είναι σημαντικά στην ενίσχυση και προαγωγή της υγείας των μυών, των οστών και νεύρων όπως το κάλιο, το πυρίτιο, σίδηρο, μαγνήσιο, ασβέστιο, φωσφορικά άλατα και ένα μεγάλο αριθμό αμινοξέων.
Το ευεργετικό ρόφημα τσουκνίδας είναι τονωτικό και αντιφλεγμονώδες και χάρη στις διουρητικές ιδιότητες της τσουκνίδας βοηθάει στην απώλεια βάρους και την καταπολέμηση της κυτταρίτιδας.
Η τσουκνίδα επίσης είναι αποτελεσματική στην αποβολή των τοξίνων από τον οργανισμό και η περιεκτικότητα της σε σεροτονίνη και ακετυλοχολίνη δύο φυσικά κατασταλτικά της όρεξης που βοηθάνε στην απώλεια βάρους.
Με την καθημερινή κατανάλωση του ροφήματος τσουκνίδας σε συνδυασμό με την δίαιτα που ακολουθείτε θα δείτε μεγάλη διαφορά στο σωματικό σας βάρος και σημαντική βελτίωση καθώς και διατήρηση της καλής υγείας του οργανισμού σας.
Ρόφημα τσουκνίδας για απώλεια βάρους και καταπολέμηση της κυτταρίτιδας
Υλικά
2 κουταλιές φύλλα τσουκνίδας φρέσκα ή αποξηραμένα
1 κούπα νερό
Χυμό από φρέσκο λεμόνι
Εκτέλεση
Βράζουμε το νερό και προσθέτουμε την τσουκνίδα. Σκεπάζουμε την κούπα για 15 λεπτά και στην συνέχεια προσθέτουμε λίγες σταγόνες χυμό φρέσκου λεμονιού. Καταναλώνουμε το ρόφημα ζεστό ή κρύο.
http://zoumeroportokali.blogspot.gr/2012_09_01_archive.html
Κατηγορία: Φυτά/Βότανα Ιδιότητες-Οφέλη
Τσουκνίδα ένας θησαυρός στον κήπο μας με πολλές θεραπευτικές ιδιότητες και οφέλη για την υγεία μας. Όταν σκεφτόμαστε τσουκνίδα μας έρχεται στο νου το τσίμπημα της κάθε φορά που την ακουμπάμε. Κι όμως χωρίς αυτό το ιδιαίτερο τσίμπημα της θα είχε καταστραφεί από τα έντονα και τα ζώα. Είναι η δική της ασπίδα προστασίας γι’αυτό πρέπει να φοράμε πάντα γάντια όταν την συλλέγουμε. Η τσουκνίδα ανήκει στο γένος φυτών Urtica της οικογένειας Urticaceae της οποίας το όνομα προέρχεται από το λατινικά uro που σημαίνει “κάψιμο”. Υπάρχουν περισσότερα από 500 είδη σε όλο τον κόσμο. Η χρήση της ως φαρμακευτικό φυτό χρονολογείται από την αρχαία Ελλάδα όπου χρησιμοποιήθηκε ως διουρητικό και καθαρτικό. Η τσουκνίδα κατάγεται από την Ευρώπη αλλά επίσης μπορεί να βρεθεί σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες και στον Καναδά.
Η τσουκνίδα έχει χρησιμοποιηθεί από τους προϊστορικούς χρόνους. Στη Δανία βρέθηκε ένας ιστός τσουκνίδας σε τάφο που χρονολογείται από την Εποχή του Χαλκού. Υπάρχουν επίσης, ενδείξεις ότι στη νεολιθική εποχή έχει χρησιμοποιηθεί για την δημιουργία χορδών. Τα ρωμαϊκά στρατεύματα του Καίσαρα έφεραν την τσουκνίδα από την Αγγλία και χρησιμοποιήθηκαν στην κλωστοϋφαντουργία λόγω των ασυνήθιστων ινών της τσουκνίδας. Στη Σκωτία η τσουκνίδα χρησιμοποιήθηκε τον 17ο αιώνα και ισχυρίστηκαν ότι με τις ίνες της κατασκεύαζαν τα πιο ανθεκτικά υφάσματα. Χώρες της Ευρώπης και η Αμερική χρησιμοποιούσαν τις ίνες της τσουκνίδας για την κατασκευή διχτυών αλιείας. Κατά τη διάρκεια του Α’Παγκοσμίου Πολέμου η Γερμανία και η Αυστρία χρησιμοποίησαν τις ίνες της τσουκνίδας ως υποκατάστατο του βαμβακιού για τις στρατιωτικές στολές τους.
Οι Ινδιάνοι χρησιμοποιούσαν την τσουκνίδα για την θεραπεία της ακμής, της διάρροια και για τις λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος. Σήμερα κοινώς χρησιμοποιείται για τη θεραπεία των αλλεργιών, του πυρετού, του λύκου και της αρθρίτιδας. Είναι επίσης φοβερά διουρητική και βοηθάει στην αποτοξίνωση και στην απώλεια βάρους.
Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε όλα τα μέρη του φυτού και κάθε μέρος του συμβάλλει στην θεραπεία διαφορετικών παθήσεων. Τα φύλλα, οι μίσχοι και η ρίζα της μπορούν να καταναλωθούν ως αφεψήματα.
Τα φύλλα χρησιμοποιούνται ως διουρητικό, για την θεραπεία της αρθρίτιδας, της ρευματοειδής αρθρίτιδας, των ρευματισμών, της προστατίτιδας, της υψηλής αρτηριακής πίεσης και της αλλεργικής ρινίτιδας.
Η ρίζα συνιστάται ως διουρητικό για την ανακούφιση της καλοήθους υπερπλασίας του προστάτη αλλά κι άλλων προβλημάτων του προστάτη και για τη θεραπεία ή την πρόληψη της φαλάκρας. Για πάνω από 2.000 χρόνια οι γιατροί έχουν αναγνωρίσει τις θεραπευτικές ιδιότητες του βοτάνου τόσο για εσωτερική όσο για εξωτερική αιμορραγία και θεωρήθηκε ένα πολύ καλό καθαριστής για το αίμα. Είναι ένα βότανο με χίλιες χρήσεις με οφέλη για την υγεία και την ομορφιά. Για χρήση από το στόμα μπορούμε να το φτιάξουμε τσάι και βάμμα ενώ για τοπικές εφαρμογές μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε έγχυση τσουκνίδας.
Διατροφική Αξία
Η τσουκνίδα είναι βότανο στυπτικό, αποχρεμπτικό, τονωτικό, αντιφλεγμονώδη, αιμοστατικό, αντιαναιμικό, αντιδιαβητικό και με διουρητικές ιδιότητες.
Είναι πλούσια σε βιταμίνες A, C, E, Κ, B1, B2, B3 και Β5. Επίσης είναι πλούσια σε λιπαρά οξέα, ασβέστιο, φλαβονοειδή, σίδηρο, φυλλικό οξύ, θείο, κάλιο, μαγνήσιο, μαγγάνιο, φώσφορο, σελήνιο και ψευδάργυρο. Περιέχει επίσης και πολλά φυτοχημικά στοιχεία όπως λυκοπένιο, β-καροτένιο, καφεϊκό οξύ, μηλικό οξύ, οξικό οξύ και βεταϊνη που εμποδίζουν την δημιουργία ελεύθερων ριζών που προκαλείται από βλάβη στα κύτταρα και το DNA.
Η τσουκνίδα έχει αντιφλεγμονώδης, διουρητικές, αναλγητικές ιδιότητες και αποχρεμπτικές ιδιότητες και μπορεί να βοηθήσει σημαντικά στην ανακούφιση από αναπνευστικές δυσκολίες και τη διάλυση και την εκκαθάριση την περίσσεια βλέννα από τους πνεύμονες. Γι’αυτό και το τσάι τσουκνίδας είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό στη θεραπεία του βήχα.
Χρήσεις
Εσωτερικά η τσουκνίδα χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της υψηλής αρτηριακής πίεσης, της συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας, του αλτσχάιμερ, της αρθρίτιδας, του άσθματος, των λοιμώξεων της ουροδόχου κύστης, της βρογχίτιδας, της θυλακίτιδας, της ουλίτιδας, της ουρικής αρθρίτιδας, της κνίδωσης, της λαρυγγίτιδας, της σκλήρυνσης κατά πλάκας, του θυρεοειδούς, των αιμορροΐδων, της νεαυραλγίας, των παθήσεων του δέρματος, της ισχυαλγίας, της ιγμορίτιδας, της αλλεργικής ρινίτιδας, των αιμορροϊδων, του έλκους, της φλεγμονής του εντέρου του προστάτης, της τενοντίτιδας, των πέτρων στα νεφρά, των παθήσεων του παγκρέατος, του ήπατος, των εντέρων και της χοληδόχου κύστης.
Εξωτερικά είναι ένα από τα καλύτερα βότανα για την θεραπεία της λιπαρότητας των μαλλιών και της πιτυρίδας.
Τσάι τσουκνίδας
Στην εναλλακτική ιατρική το τσάι τσουκνίδα το χρησιμοποιούν ως γενικό τονωτικό για την υγεία, στη θεραπεία της αναιμίας, του ίκτερου, του άσθματος, του καρκίνου, του διαβήτη, της βρογχοκήλης, των προβλημάτων στα νεφρά, για το σύνδρομο δυσαπορρόφησης και των αλλεργιών όπως της αλλεργικής ρινίτιδας.
Το τσάι τσουκνίδας μπορεί επίσης να βοηθήσει στη θεραπεία παθήσεων του κυκλοφοριακού συστήματος και στην ροή του αίματος. Είναι ιδιαίτερα ευεργετική σε άτομα που πάσχουν από βαριά ή υπερβολική εμμηνόρροια, από ρινορραγία, αιμορροΐδες, του κρυολογήματος, στις εντερικές διαταραχές, στην υψηλή αρτηριακή πίεση, στον πόνο στις αρθρώσεις και στη θεραπεία των κιρσών.
Το Πανεπιστήμιου του Maryland συνιστά να καταναλώνουμε ημερησίως 3 έως 4 κούπες αφέψημα τσουκνίδας για τη θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας, της αλλεργικής ρινίτιδας και του καλοήθους καρκίνου του προστάτη.
Το τσάι τσουκνίδας έχει καθαρτικές ιδιότητες, βοηθάει σε ασθένειες και φλεγμονές του ουροποιητικού συστήματος και της χολής. Είναι επίσης πολύ ευεργετικό σε άτομα που πάσχουν από διαβήτη, επειδή μειώνει το σάκχαρο στο αίμα και το επίπεδο της γλυκόζης στο αίμα. Είναι χρήσιμο ακόμη και στην εξάλειψη ιών και βακτηριακών μολύνσεων.
Το τσάι τσουκνίδας μπορεί να παρασκευαστεί με φρέσκα και αποξηραμένα φύλλα σε ζεστό νερό.
Εκτός από το τσάι τσουκνίδας μπορούμε εύκολα να παρασκευάσουμε χυμό τσουκνίδας. Συγκεντρώνουμε φρέσκα φύλλα τσουκνίδας, τα πλένουμε και τα απλώνουμε σε ένα χαρτί κουζίνας για να απορροφήσει όλα τα περιττά υγρά. Τα βάζουμε στον αποχυμωτή και η πάστα που προκύπτει την φιλτράρουμε μέχρι να βγει ο χυμός της. Ένας άλλος τρόπος που μπορούμε να κάνουμε όταν δεν έχουμε αποχυμωτή είναι να βάλουμε τα φύλλα τσουκνίδας στο μπλέντερ με λίγο νερό και στη συνέχεια φιλτράρουμε τον πολτό τσουκνίδας.
Υπέρταση
Η τσουκνίδα βοηθάει σημαντικά στην ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης. Καταναλώνουμε μισή κούπα τσάι ή χυμό τσουκνίδας πριν από κάθε γεύμα.
Νεφρική ανεπάρκεια
Η τσουκνίδα είναι ιδιαίτερα ευεργετική σε όσους πάσχουν από νεφρική ανεπάρκεια. Καταναλώνουμε μια κούπα τσάι ή χυμό τσουκνίδας κάθε πρωί μετά το ξύπνημα και για 30 ημέρες.
Αναιμία
Η τσουκνίδα βοηθάει και στους ασθενείς που πάσχουν από αναιμία. Καταναλώνουμε έως 2 κούπες τσάι ή χυμό τσουκνίδας καθημερινά για 15 ημέρες.
Αιμορραγία – Εμμηνόρροια – Εμμηνόπαυση
Η τσουκνίδα είναι πολύ ευεργετική σε όσες γυναίκες έχουν υπερβολική εμμηνόρροια. Μπορεί να βοηθήσει να ομαλοποιήσει την περίοδο και την ροή του αίματος.
Το τσάι τσουκνίδας μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση των συμπτωμάτων της εμμηνόπαυσης.
Κατακράτηση υγρών – Απώλεια βάρους
Η τσουκνίδα ως διουρητικό βοηθάει στην αποβολή των τοξινών, στην αντιμετώπιση της κατακράτησης των υγρών και βοηθάει σημαντικά στην απώλεια βάρους. Είναι ένα πολύ ευεργετικό ρόφημα που δεν πρέπει να παραλείπει από κάθε δίαιτα.
Αλλεργίες
Η τσουκνίδα έχει χρησιμοποιηθεί για αιώνες για τη θεραπεία αλλεργικών συμπτωμάτων ιδιαίτερα της αλλεργικής ρινίτιδας και περιέχει δραστικές ενώσεις που μειώνουν την φλεγμονή.
Δέρμα
Η τσουκνίδα χρησιμοποιείται για την θεραπεία των παθήσεων του δέρματος της ακμής, των κονδυλωμάτων και του εκζέματος.
Ακμή: Η τσουκνίδα μπορεί να βελτιώσει την υφή των ξηρών και λιπαρών επιδερμίδων. Καθαρίζει χωρίς να αφαιρεί τα φυσικά έλαια από το δέρμα καθιστώντας έτσι την τσουκνίδα ιδανική για την αντιμετώπιση της ακμής.
Ένα έγχυμα από τσουκνίδα ή φυσικά προϊόντα όπως σαπούνια που περιέχουν τσουκνίδα βοηθάει να καθαρίσει βαθιά τους πόρους και στην εξάλειψη των μικροβίων που συμβάλλουν στη δημιουργία σπυριών.
Έκζεμα: Η τσουκνίδα όταν εφαρμόζεται τοπικά είτε ως αφέψημα είτε ως λάδι σκέτο ή σε αλοιφή βοηθάει στην ανακούφιση από τον κνησμό και στην ενίσχυση της πάσχουσας περιοχής.
Έγκαυμα: Βοηθάει σημαντικά στην επούλωση των εγκαυμάτων.
Πόνος και Φλεγμονή
Η τσουκνίδα χρησιμοποιείται εδώ και αιώνες για την μείωση του πόνου και της φλεγμονής που σχετίζεται με τον τραυματισμό ή από ασθένεια. Οι ασθενείς με αρθρίτιδα, ινομυαλγία, ασθενείς με λύκο και άλλες αυτοάνοσες διαταραχές και ασθένειες που σχετίζονται με πόνο μπορούν να ωφεληθούν από τη χρήση τσουκνίδας. Το τσάι τσουκνίδας μπορεί να εφαρμοστεί στο δέρμα και να ανακουφίσει από μυϊκούς πόνους και πόνους στις αρθρώσεις.
Οστεοπόρωση
Μια κατάσταση στην οποία τα οστά γίνονται αδύναμα, εύθραυστα καθιστώντας ευάλωτα σε κατάγματα. Η οστεοπόρωση επιδεινώνεται με την ηλικία και μπορεί να προκαλέσει πόνο στην πλάτη, κύφωση και απώλεια ύψους. Η επιστημονική έρευνα υποστηρίζει ότι η τσουκνίδα βοηθάει στην ενίσχυση των οστών χάρη σε ορισμένες βιταμίνες που περιέχονται στην τσουκνίδα. Μπορεί να καταναλωθεί ως αφέψημα ή μαγειρεμένη ως σούπα. Μερικά από τα στοιχεία που περιέχονται στην τσουκνίδα και βοηθάνε σημαντικά στην απορρόφηση και χρησιμοποίηση του ασβεστίου είναι το μαγνήσιο και η βιταμίνη Κ η οποία έχει συνδεθεί με την προώθηση της οστικής πυκνότητας και την ενίσχυση των οστών.
Εγκυμοσύνη
Η τσουκνίδα έχει υψηλή περιεκτικότητα σε σίδηρο και είναι εξαιρετική στην καταπολέμηση της αναιμίας και της κόπωσης. Βοηθάει στο συκώτι και στο γυναικείο ορμονικό σύστημα. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης η τσουκνίδα προστατεύει από την αιμορραγία και ενισχύει το έμβρυο. Στις θηλάζουσες μητέρες προωθεί την παραγωγή γάλακτος.
Επίσης, είναι ιδιαίτερα διουριτική και συμβάλλει στην τόνωση των νεφρών γι’αυτό και βοηθάει τα καταπονημένα νεφρά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.
Επίσης επειδή η εγκυμοσύνη μπορεί να προκαλέσει έπειξη για ούρηση, κόπωση και πόνους στο σώμα η τσουκνίδα είναι μια ελκυστική θεραπευτική επιλογή για την μείωση αυτών των συμπτωμάτων. Η κλινική έρευνα δεν έχει δείξει ότι η τσουκνίδα είναι ασφαλή ή μη ασφαλή για τη χρήση της κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.
Για την ασφάλεια της δικής μας και του εμβρύου μας πριν την κατανάλωση οποιοδήποτε βοτάνου πρέπει να συμβουλευόμαστε το γιατρό μας.
Αιμορροΐδες
Η τσουκνίδα λόγω των στυπτικών ιδιοτήτων της μπορεί να βοηθήσει στη μείωση της διόγκωσης των αιμορροΐδων.
Λόγω των στυπτικών ιδιοτήτων της μπορεί να σταματήσει την αιμορραγία από μικροτραυματισμούς στο δέρμα.
Τα φρέσκα φύλλα τσουκνίδα όταν τοποθετούνται στο δέρμα και ιδιαίτερα στην περιοχή των νεφρών προκαλεί τσούξιμο και κάψιμο και επιδρά στην βαθιά χαλάρωση από ρευματικούς πόνους.
Λοιμώξεις Στόματος
Καθημερινές γαργάρες με τσάι τσουκνίδας ανακουφίζει και βοηθάει στην αντιμετώπιση λοιμώξεων του στόματος και του λαιμού.
Μαλλιά
Η τσουκνίδα μπορεί να βελτιώσει την υφή των ξηρών και λιπαρών μαλλιών. Καθαρίζει χωρίς να αφαιρεί τα φυσικά έλαια από το δέρμα και τα μαλλιά, καθιστώντας έτσι την τσουκνίδα ιδανική για την αντιμετώπιση της πιτυρίδας.
Για τα μαλλιά εκτός από το σαπούνι ένα τελικό ξέβγαλμα με έγχυμα τσουκνίδα μπορεί να βοηθήσει να καθαρίσει το ξηρό δέρμα και η πιτυρίαση. Παραδοσιακά οι βοτανολόγοι πιστεύουν ότι η τσουκνίδα μπορεί να αποκαταστήσει το φυσικό χρώμα των μαλλιών κι αυτό είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον για άτομα με γκρίζα μαλλιά.
Συνταγές
Τσάι Τσουκνίδας
Υλικά
1 λίτρο νερό
2 κουταλιές αποξηραμένη τσουκνίδα
Χυμό από φρέσκο λεμόνι
1 κουταλάκι μέλι (προαιρετικά)
Εκτέλεση
Βράζουμε το νερό και προσθέτουμε την τσουκνίδα. Το σκεπάζουμε και το αφήνουμε για 15 λεπτά. Προσθέτουμε φρέσκο χυμό λεμονιού και μέλι. Καταναλώνουμε το ρόφημα ζεστό ή κρύο.
Έγχυμα τσουκνίδας
Το πλύσιμο των μαλλιών με έγχυμα τσουκνίδας αναζωογονεί τα μαλλιά, τα βοηθάει να μεγαλώσουν πιο γρήγορα και να αποκτήσουν περισσότερο όγκο και δύναμη.
Υλικά
1 λίτρο νερό
2 κουταλιές αποξηραμένη τσουκνίδα
Εκτέλεση
Βράζουμε το νερό και προσθέτουμε την τσουκνίδα. Το σκεπάζουμε και το αφήνουμε για 15 λεπτά. Προσθέτουμε φρέσκο χυμό λεμονιού και μέλι. Πλένουμε τα μαλλιά μας μ’αυτό το έγχυμα είτε ζεστό είτε κρύο.
Βάμμα τσουκνίδας
Το βάμμα τσουκνίδας εξαφανίζει την πιτυρίδα και αναζωογονεί τα μαλλιά αφήνοντας τα απαλά και μεταξένια.
Υλικά
7 φρέσκα φύλλα τσουκνίδας ή 2 κουταλιές αποξηραμένη τσουκνίδα
500ml αλκοόλη
Εκτέλεση
Βάζουμε την τσουκνίδα μέσα στο ποτό και το αφήνουμε σε ηλιόλουστο μέρος για 15 ημέρες να βγάλει όλα τα θρεπτικά συστατικά και τα αιθέρια έλαια του.
Στραγγίζουμε το μείγμα και το χρησιμοποιούμε μια φορά την εβδομάδα κάνοντας απαλό μασάζ στη ρίζα της τρίχας.
Αναλογία Φρέσκιας με Αποξηραμένης τσουκνίδας
Η αναλογία των φρέσκων με των αποξηραμένων βοτάνων είναι 3 προς 1.
3 κουταλάκια (=1 κουταλιά) φρέσκο βότανο ισοδυναμεί με 1 κουταλιά αποξηραμένο βότανο.
http://www.enter2life.gr/wp/15880-tsouknida-idiotites-kai-ofeli-gia-tin-ygeia.html
Ρόφημα τσουκνίδας για απώλεια βάρους και καταπολέμηση της κυτταρίτιδας.
Το ευεργετικό ρόφημα τσουκνίδας είναι τονωτικό και αντιφλεγμονώδες και χάρη στις διουρητικές ιδιότητες της τσουκνίδας βοηθάει στην απώλεια βάρους και την καταπολέμηση της κυτταρίτιδας.
Η τσουκνίδα επίσης είναι αποτελεσματική στην αποβολή των τοξίνων από τον οργανισμό και η περιεκτικότητα της σε σεροτονίνη και ακετυλοχολίνη δύο φυσικά κατασταλτικά της όρεξης που βοηθάνε στην απώλεια βάρους.
Με την καθημερινή κατανάλωση του ροφήματος τσουκνίδας σε συνδυασμό με την δίαιτα που ακολουθείτε θα δείτε μεγάλη διαφορά στο σωματικό σας βάρος και σημαντική βελτίωση καθώς και διατήρηση της καλής υγείας του οργανισμού σας.
Ρόφημα τσουκνίδας για απώλεια βάρους και καταπολέμηση της κυτταρίτιδας
Υλικά
2 κουταλιές φύλλα τσουκνίδας φρέσκα ή αποξηραμένα
1 κούπα νερό
Χυμό από φρέσκο λεμόνι
Εκτέλεση
Βράζουμε το νερό και προσθέτουμε την τσουκνίδα. Σκεπάζουμε την κούπα για 15 λεπτά και στην συνέχεια προσθέτουμε λίγες σταγόνες χυμό φρέσκου λεμονιού. Καταναλώνουμε το ρόφημα ζεστό ή κρύο.
http://zoumeroportokali.blogspot.gr/2012_09_01_archive.html
Τετάρτη 13 Φεβρουαρίου 2013
Οι 30αρηδες της Σητείας επενδύουν... στα αρωματικά φυτά
Τα αδέρφια Ελένη και ο Νεκτάριος Χλουβεράκης και οι φίλοι τους, Θεόφιλος Πετυχάκης και Βασίλης Παπαβασιλείου, αποφάσισαν να εκμεταλλευτούν την εξοικείωση τους με τη... φύση για να πάψουν να είναι όμηροι της επαγγελματικής αβεβαιότητας.
Ήθελαν με αυτόν τον τρόπο να πουν ένα «γεια» στην ανεργία και στην ημιαπασχόληση.
Κάθισαν όλοι μαζί σε ένα τραπέζι και έβαλαν το «μυαλό να δουλέψει» για να πάρουν μια καθοριστική απόφαση για το μέλλον τους.
Σκέφτηκαν τις εναλλακτικές καλλιέργειες και συγκεκριμένα τα αρωματικά και φαρμακευτικά φυτά. Μετά την πρώτη σκέψη και πριν την τελική απόφαση, αποφάσισαν να συμβουλευτούν τους ειδικούς. Ζυγοστάθμισαν τα θετικά και τα αρνητικά και «στρώθηκαν» στη δουλειά καλλιεργώντας για αρχή σε πέντε στρέμματα γης, 14 διαφορετικά είδη.
Δεν στράφηκαν μόνο στην τοπική χλωρίδα αλλά πιλοτικά και σε άλλες ξένες αλλά προσοδοφόρες καλλιέργειας , όπως η καλέντουλα, η βαλεριάνα και σύντομα και η στέβια.
Η προσπάθεια ξεκίνησε πριν ένα χρόνο και μετά τα πρώτα θετικά αποτελέσματα «επένδυσαν» σε πέντε στρέμματα επιπλέον.
Πρόκειται για μια ομάδα παραγωγών εξαιρετικά οργανωμένη η οποία στην αγορά είναι γνωστή με τη επωνυμία «Ρούσσα γη».
Για το εγχείρημα και τα βήματα που ακολουθήθηκαν μίλησε στο MadeinCreta ο «εγκέφαλος» της ομάδας και υπεύθυνη πωλήσεων κ. Ελένη Χλουβεράκη.
«Αποφασίσαμε να στραφούμε στις εναλλακτικές καλλιέργειες με δεδομένη την κρίση και την ανεργία. Βάλαμε το μυαλό μας να δουλέψει και αποφασίσαμε να αξιοποιήσουμε την αγάπη μας για τη γη, τον ευλογημένο τόπο μας, το χρόνο μας, με σκοπό στο μέλλον να έχουμε εισόδημα. Όλα μας τα βήματα είναι σταθερά, με επαγγελματισμό, συνέπεια και προγραμματισμό».
Η ομάδα παραγωγών «Ρούσσα γη» αρχικά ήρθε σε επαφή με τις μεγαλύτερες ελληνικές εταιρίες καλλυντικών (APIVITA, KORRE) που τους έδωσαν τις δικές τους προδιαγραφές (με δεδομένη τη χρήση της πρώτης ύλης αρωματικών, φαρμακευτικών φυτών βιολογικής καλλιέργειας. που χρησιμοποιούν).
Στόχος των ελληνικών εταιρειών είναι ειδικά για τα «ξένα» φυτά όπως η καλέντουλα να μειωθεί το κόστος της εισαγωγής που γίνεται κυρίως από τη Γερμανία, όπως σημείωσε η κ. Χλουβεράκη.
Στην πορεία απευθυνθήκαμε σε εξειδικευμένα Φυτώρια πιστοποιημένα ώστε το γενετικό υλικό –πολλαπλασιαστικό υλικό να είναι πιστοποιημένο. Αυτή τη στιγμή καλλιεργούμε 18 ήδη Αρωματικών και Φαρμακευτικών φυτών σε περίπου 10 στρέμματα».
Τα είδη αυτά είναι: λεβάντα, μελισσόχορτο, δεντρολίβανο, φλισκούνι, καλέντουλα, μαντζουράνα, βαλεριάνα, εχινάκεια, αχιλεά, θρούμπη, μέντα, ρίγανη, βαλσαμόχορτο, δυόσμος, βασιλικός, δίκταμο, λουίζα, φασκόμηλο και σύντομα και στέβια.
Eχινάκεια
Πλέον η ομάδα θέλει να επεκταθεί, να ενσωματώσει και άλλους ντόπιους παραγωγούς στο εγχείρημα για να αναπτυχθεί η παραγωγή και η Σητεία να αποκτήσει μια δυναμική καλλιέργεια αρωματικών βοτάνων με έναν αξιόλογο αριθμό στρεμμάτων και παραγωγής για να γίνει ανταγωνιστική.
«Στόχος μας είναι να αναπτύξουμε, και να προβάλουμε μερικά από τα αυτοφυή αρωματικά φυτά του τόπου μας και να γνωρίσει ο κόσμος τις ευεργετικές τους ιδιότητες. Διότι μπορεί το πράσινο τσάι να κατακλύζει ράφια καταστημάτων ή να περιέχεται σε δεκάδες προϊόντα, πλην όμως άνετα το ανταγωνίζεται το...τσάι του βουνού, με τα μοναδικά χαρακτηριστικά του. Όπως μοναδικά είναι τα χαρακτηριστικά του Δίκταμου Κρήτης ή του φασκόμηλου...
Στην Ελλάδα είναι πολύ λίγες οι οργανωμένες καλλιέργειες αρωματικών και φαρμακευτικών φυτών. Την ίδια ώρα μάλιστα που η ζήτηση για ελληνικά βότανα από το εξωτερικό είναι σημαντική και η δυνατότητα καθετοποιημένης παραγωγής τους θα μπορούσε να δώσει ικανοποιητικές οικονομικές διεξόδους είτε ως κύρια είτε ως συμπληρωματική απασχόληση»
Η ίδια στάθηκε επίσης και στη απουσία του κράτους από αυτές τις προσπάθειες τονίζοντας:
«Δυστυχώς η παρουσία του κράτους σε αυτό τον Τομέα είναι ανύπαρκτη. Με δεδομένη την έλλειψη μιας Στρατηγικής σε αυτό τον Τομέα από το Κράτος, την Περιφέρεια, Πήραμε την απόφαση να δραστηριοποιηθούμε μόνοι μας βάζοντας κάτω τις ιδέες μας, τις γνώσεις μας και τις πηγές πληροφόρησης προσδοκώντας, τα καλύτερα αποτελέσματα».
madeincreta.gr
http://ksipnistere.blogspot.gr/2013/02/30_12.html
Δευτέρα 4 Φεβρουαρίου 2013
Πώς έπιναν το κρασί παγωμένο οι αρχαίοι Έλληνες;
Πώς έπιναν το κρασί παγωμένο οι αρχαίοι Έλληνες;
Είχαν οι αρχαίοι Έλληνες υποκατάστατα των σημερινών ψυγείων; Είχαν τη δυνατότητα να ψύχουν τα διάφορα ποτά τους; Και στα δύο αυτά ερωτήματα η απάντηση είναι θετική(...) Όπως είναι γνωστό, το κατ' εξοχήν ποτό των αρχαίων Ελλήνων ήταν ο «θείος οίνος». Άνδρες, γυναίκες και παιδιά γεύονταν το ένθεο αυτό ποτό και ιδιαίτερα οι πρώτοι, που συνομιλούσαν και φλυαρούσαν ατέλειωτες ώρες κάθε μέρα στους ανδρώνες πίνοντας κρασί...
Οι συμμετέχοντες στις κρασοκατανύξεις αυτές συνήθως δεν έχαναν τη διαύγεια του νου τους επειδή το κρασί που κατανάλωναν ήταν νερωμένο. Σπάνια, και για πολύ συγκεκριμένους σκοπούς, οι αρχαίοι Ελληνες έπιναν ανέρωτο κρασί, «άκρατον οίνον». Η ανάμειξη του κρασιού με το νερό γινόταν μέσα σε μεγάλα ευρύστομα αγγεία, γνωστά ως κρατήρες, και η συνήθης αναλογία ήταν τρία μέρη νερού προς ένα οίνου. Αυτή την αναλογία προτείνει και ο Ησίοδος, ο ποιητής της υπαίθρου, δεν λείπουν ωστόσο γραπτές μαρτυρίες που κάνουν λόγο για μείξη με νερό σε μεγαλύτερη αναλογία.
Αυτή ακριβώς η κυριαρχία του νερού ήταν που απέτρεπε πολλές δυσάρεστες καταστάσεις για τους πότες. Χαρακτηριστικά είναι τα λόγια που βάζει ο κωμικός ποιητής Αλέξις (4ος-3ος αι. π.Χ.) στο στόμα του Σόλωνα: «Ηδη από τα κάρα τον πουλάνε (τον οίνον) νερωμένο, όχι βέβαια για να κερδίσουν κάτι παραπάνω, αλλά γιατί προνοούν για τους αγοραστές, να έχουν μετά την οινοποσία το κεφάλι ελαφρύ» (μτφρ. Μ. Κοπιδάκη).
Το νερό που χρησιμοποιούσαν για το αραίωμα του κρασιού φρόντιζαν να προέρχεται από «σκιαράν παγάν» (πηγή), από «κρήνην αέναον και απόρρυτον» ή από «ψυχρόν φρέαρ». Ετσι μαζί με τη μείξη του κρασιού τους οι αρχαίοι πετύχαιναν συγχρόνως και την ψύξη του. Πολύ διαδεδομένη ήταν και η πρακτική να χρησιμοποιούν και νερό που προερχόταν από λιώσιμο χιονιού, το οποίο, ως γνωστόν, το συντηρούσαν ακόμη και το καλοκαίρι και το εμπορεύονταν. Ωστόσο είχαν εφεύρει και ιδιαίτερους τρόπους ψύξης του κρασιού.
Γύρω στα μέσα του 6ου αι. π.Χ. επινόησαν ένα αγγείο ειδικής κατασκευής που επέτρεπε την ψύξη του οίνου και τη διατήρησή του σε ψυχρή κατάσταση όσο αυτός βρισκόταν αποθηκευμένος σε μεγάλα στενόστομα αγγεία, στους αμφορείς, προτού μεταφερθεί στους κρατήρες. Πιο συγκεκριμένα κατασκεύασαν έναν ειδικό τύπο αμφορέα με κύριο γνώρισμα τα διπλά του τοιχώματα. Με τη βοήθεια των εσωτερικών τοιχωμάτων δημιουργούνταν ο κατ' εξοχήν χώρος του αγγείου, μέσα στον οποίο έχυναν, από το στόμιό του, το κρασί. Ο χώρος που σχηματιζόταν από τα εξωτερικά τοιχώματα και περιέβαλλε τον εσωτερικό γέμιζε με τη βοήθεια μιας προχοής που βρισκόταν στο πάνω μέρος με ψυχρό νερό ή χιόνι. Ετσι πετύχαιναν τη μόνιμη ψύξη του κρασιού, αφού εύκολα μπορούσαν να ανανεώνουν το ψυκτικό μέσο, όταν αυτό έλιωνε και ζεσταινόταν, με φρέσκο. Διά μέσου μιας οπής που βρισκόταν στο κάτω μέρος του αγγείου απομάκρυναν το ζεστό νερό και στη συνέχεια, σφραγίζοντάς την, έριχναν στον εξωτερικό χώρο του φρέσκο χιόνι ή κρύο νερό. Τέτοια αγγεία, γνωστά στους αρχαιολόγους ως αμφορείς - ψυκτήρες, κατασκευάζονταν στο δεύτερο μισό του 6ου αι. π.Χ. στην Αθήνα, αλλά και σε ένα άλλο μέρος του αρχαίου ελληνικού κόσμου, πιθανόν στο Ρήγιο της Μεγάλης Ελλάδας, στη Ν. Ιταλία. Ανάλογες κατασκευαστικές λεπτομέρειες που πετύχαιναν την ψύξη του κρασιού και γενικότερα υγρών συναντούμε σποραδικά και σε άλλα οινοφόρα αγγεία των αρχαίων Ελλήνων, όπως π.χ. σε οινοχόες.
Μέσα στο τρίτο τέταρτο του 6ου αι. π.Χ. αθηναίοι κεραμείς βρήκαν έναν άλλο τρόπο ψύξης κρασιού που εξυπηρετούσε καλύτερα τις ανάγκες των συμποσιαστών. Ο προηγούμενος, που μόλις περιγράψαμε, απαιτούσε τη γρήγορη κατανάλωση του κρασιού από τη στιγμή που αυτό περνούσε από τον αμφορέα - ψυκτήρα στον κρατήρα. Αν όμως ο ρυθμός κατανάλωσης ήταν αργός, τότε το κρασί μέσα στον κρατήρα θα έχανε τη δροσιά του. Ετσι δημιουργήθηκε η ανάγκη να εφευρεθεί ένας άλλος τρόπος που θα εξασφάλιζε μόνιμη ψύξη του κρασιού. Δηλαδή, όταν αυτό θα γέμιζε τα κρασοπότηρα των αρχαίων γλεντζέδων, γνωστά κυρίως ως κύλικες, θα έπρεπε να είναι ακόμη κρύο ή δροσερό. Επινοήθηκε έτσι ένα χαρακτηριστικό μανιταρόσχημο αγγείο, το οποίο, αφού το γέμιζαν με κρασί, το τοποθετούσαν μέσα στον κρατήρα που ήταν γεμάτος με κρύο νερό ή χιόνι. Πετύχαιναν δηλαδή έναν τρόπο ψύξης που θυμίζει αυτόν με τον οποίο σήμερα διατηρούμε κρύο ένα μπουκάλι σαμπάνιας ή κρασιού καθώς το τοποθετούμε μέσα σε δοχείο που περιέχει παγάκια. Το κρασί το αντλούσαν από το στενόστομο μανιταρόσχημο αγγείο, τον ψυκτήρα, όπως ονομαζόταν στην αρχαιότητα, με τη βοήθεια μιας κουτάλας που είχε μακριά λαβή. Το σκεύος αυτό οι αρχαίοι το ονόμαζαν αρύταινα ή κύαθο. Είναι πολύ πιθανό ότι το κρασί στους ψυκτήρες αυτούς ήταν ανέρωτο, οπότε το αραίωμά του γινόταν εκ των υστέρων, μέσα στα ίδια τα κρασοπότηρα, με κρύο νερό που έφερναν με ένα κανάτι, την αρχαία οινοχόη. Ετσι, εκτός από τη μείξη του κρασιού, πετύχαιναν συγχρόνως και την καλύτερη ψύξη του.
Οτι οι μανιταρόσχημοι ψυκτήρες, οι οποίοι με το ψηλό πόδι και το φουσκωτό σώμα τους «επέπλεαν» μέσα στο κρύο νερό (ή στο χιόνι) του κρατήρα, περιείχαν κρασί είναι σήμερα βέβαιο. Εκτός από ορισμένες σχετικές παραστάσεις, το μαρτυρούν και τρία ιδιόμορφα αγγεία που έγιναν σχετικά πρόσφατα γνωστά στην έρευνα. Πρόκειται ουσιαστικά για τρεις κρατήρες που στο εσωτερικό τους έχουν ενσωματωμένο έναν ψυκτήρα. Δηλαδή, κρατήρας και ψυκτήρας αποτελούν στις περιπτώσεις αυτές ένα ενιαίο κατασκευαστικά σύνολο και γι' αυτό τα αγγεία αυτά τα αποκαλούμε κρατήρες - ψυκτήρες. Στο κάτω μέρος τους φέρουν προχοή, η παρουσία της οποίας δικαιολογείται μόνο αν δεχθούμε ότι διά μέσου αυτής απομακρυνόταν το ζεστό πια νερό του αγγείου, όταν ανανέωναν το ψυκτικό υλικό του. Επομένως το κρασί υποχρεωτικά πρέπει να βρισκόταν στον ψυκτήρα των αγγείων αυτών. Αλλωστε, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι τα αγγεία αυτά είχαν λειτουργία ανάλογη με αυτήν των αμφορέων - ψυκτήρων που είδαμε παραπάνω. Ο τρόπος ψύξης που μόλις περιγράψαμε ήταν σε χρήση για 80 περίπου χρόνια και πιο συγκεκριμένα από το 530 ως το 460/50 π.Χ.
Οπωσδήποτε οι κρατήρες - ψυκτήρες δεν φαίνεται να ήταν ιδιαίτερα συχνοί στην αρχαιότητα. Σποραδικά απαντώνται και σε άλλες εποχές, όπως π.χ. ένας που βρέθηκε στη μυκηναϊκή Τίρυνθα και χρονολογείται στον 13ο αι. π.Χ. Η σπανιότητά τους πρέπει να οφείλεται στο γεγονός ότι οι αρχαίοι προτιμούσαν λίγο περισσότερο το κόκκινο κρασί που δεν απαιτεί ιδιαίτερη ψύξη. Κυρίως όμως στο ότι, όπως ήδη είπαμε παραπάνω, το νερό με το οποίο αραίωναν το κρασί φρόντιζαν να είναι «παγωμένο» έτσι ώστε δεν απαιτούνταν καμία φροντίδα για περαιτέρω ψύξη του θείου αυτού ποτού.
http://ksipnistere.blogspot.gr/2013/02/blog-post_8233.html
Δευτέρα 14 Ιανουαρίου 2013
ΖΟΥΓΚΛΑ - ΘΡΥΛΟΣ
Κυκλοφορούν από σήμερα σε σακκούλα η:
ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΣΤΗ ΖΟΥΓΚΛΑ,τεύχος 3ο
και ο ΘΡΥΛΟΣ ΤΟΥ ΦΑΡ - ΟΥΕΣΤ, τεύχος 6ο
Καλή Χρονιά!
ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΣΤΗ ΖΟΥΓΚΛΑ,τεύχος 3ο
και ο ΘΡΥΛΟΣ ΤΟΥ ΦΑΡ - ΟΥΕΣΤ, τεύχος 6ο
Καλή Χρονιά!
Δευτέρα 17 Δεκεμβρίου 2012
ΠΑΙΓΝΙΔΙΑ ΒΙΑΣ ΣΤΟΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ ΟΔΗΓΟΥΝ ΣΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΒΙΑ
Πολλές είναι οι μελέτες που συνηγορούν σε αυτό το συμπέρασμα.
Ιδίως όταν το παιδί έχει κάποιο πρόβλημα.
Ποιό παιδί σήμερα δεν έχει σοβαρά προβλήματα;
Ας μην κρυβόμαστε πίσω από τις λέξεις:
ΠΑΙΓΝΙΔΙΑ ΒΙΑΣ ΣΤΟΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ ΟΔΗΓΟΥΝ ΣΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΒΙΑ
βλέπετε τις παρακάτω παραπομπές:
http://www.aacap.org/cs/root/facts_for_families/children_and_video_games_playing_with_violence
http://www.apa.org/science/about/psa/2003/10/anderson.aspx
http://www.health.harvard.edu/newsletters/Harvard_Mental_Health_Letter/2010/October/violent-video-games-and-young-people
http://electronics.howstuffworks.com/video-game-violence.htm
ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ, ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΓΙΑ ΕΣΑΣ.
Απομακρυνθήκαμε από τον Χριστό, από την αγάπη γιά την πατρίδα, την οικογένεια, τις παραδόσεις μας.
Τι περιμέναμε με τον εγωϊσμό που όλοι έχουμε;,
δεν θα ερχόταν η τυφλή βία, τα ναρκωτικά, η διάλυση των πάντων;
Ε! λοιπόν εδώ είναι σε όλη τους την μεγαλοπρέπεια.
Ας επιστρέψουμε στις παραδοσιακές μας αξίες, χωρίς ακρότητες αλλά με ταπεινοφροσύνη.
ΘΡΗΣΚΕΙΑ, ΠΑΤΡΙΔΑ & ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ
ΑΓΑΠΗ είναι η έκφραση του Μεγαλοδύναμου, η Χριστιανική Θρησκεία μας
Πατρίδα είναι ο όπου γής Ελληνισμός και η εξάπλωση της ωφέλειας του προς όλους τους ανθρώπους.
Οικογένεια είναι το αίμα μας.
Όλα τα άλλα είναι εφήμερα
Αυτό που συνέβη στο Κονέκτικατ οφείλεται, εκτός των αναφερομένων πιό πάνω, στην αποτυχία της ιδεολογίας του ασύδοτου ατομισμού ως τρόπου ζωής, κρίμα για τους αδικοχαμένους, τα παιδάκια και τις δασκάλες.
Ιδίως όταν το παιδί έχει κάποιο πρόβλημα.
Ποιό παιδί σήμερα δεν έχει σοβαρά προβλήματα;
Ας μην κρυβόμαστε πίσω από τις λέξεις:
ΠΑΙΓΝΙΔΙΑ ΒΙΑΣ ΣΤΟΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ ΟΔΗΓΟΥΝ ΣΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΒΙΑ
βλέπετε τις παρακάτω παραπομπές:
http://www.aacap.org/cs/root/facts_for_families/children_and_video_games_playing_with_violence
http://www.apa.org/science/about/psa/2003/10/anderson.aspx
http://www.health.harvard.edu/newsletters/Harvard_Mental_Health_Letter/2010/October/violent-video-games-and-young-people
ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ, ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΓΙΑ ΕΣΑΣ.
Απομακρυνθήκαμε από τον Χριστό, από την αγάπη γιά την πατρίδα, την οικογένεια, τις παραδόσεις μας.
Τι περιμέναμε με τον εγωϊσμό που όλοι έχουμε;,
δεν θα ερχόταν η τυφλή βία, τα ναρκωτικά, η διάλυση των πάντων;
Ε! λοιπόν εδώ είναι σε όλη τους την μεγαλοπρέπεια.
Ας επιστρέψουμε στις παραδοσιακές μας αξίες, χωρίς ακρότητες αλλά με ταπεινοφροσύνη.
ΘΡΗΣΚΕΙΑ, ΠΑΤΡΙΔΑ & ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ
ΑΓΑΠΗ είναι η έκφραση του Μεγαλοδύναμου, η Χριστιανική Θρησκεία μας
Πατρίδα είναι ο όπου γής Ελληνισμός και η εξάπλωση της ωφέλειας του προς όλους τους ανθρώπους.
Οικογένεια είναι το αίμα μας.
Όλα τα άλλα είναι εφήμερα
Αυτό που συνέβη στο Κονέκτικατ οφείλεται, εκτός των αναφερομένων πιό πάνω, στην αποτυχία της ιδεολογίας του ασύδοτου ατομισμού ως τρόπου ζωής, κρίμα για τους αδικοχαμένους, τα παιδάκια και τις δασκάλες.
Δευτέρα 3 Δεκεμβρίου 2012
Μην πετάξεις τη στάχτη από το τζάκι
Μην πετάξεις τη στάχτη από το τζάκι. Δες πόσα πράγματα μπορείς να κάνεις!
Είναι πολύ ευχάριστο να ζεσταινόμαστε το χειμώνα από την φωτιά, με μια ξυλόσομπα ή τζάκι! Από αυτή τη φυσική ζέστη φωτίζεται το σπίτι, ψήνεται το φαγητό, στεγνώνονται τα ρούχα, ζεσταίνεται το νερό, και ....
φυσικά μένει στο τέλος η πολύτιμη στάχτη! Δεν πετάμε την στάχτη, δεν είναι καθόλου άχρηστη ή... σκουπίδι. Συνεχίζουμε να την χρησιμοποιούμε, όπως έκαναν και παλιά και αυτό μας κάνει να νοιώθουμε απερίγραπτη χαρά! Η στάχτη από ξύλα είναι η σκόνη που έμεινε από την καύση τους . Ξύλα εννοούμε μόνο φυσικά, όχι με βαφές, κόλες ή επεξεργασμένα. Πρέπει να προσέχουμε να μην πετάμε μέσα στην φωτιά πλαστικά, αποτσίγαρα, ή οτιδήποτε άλλο σκουπίδι που μπορεί να μολύνει την στάχτη. Περιμένουμε να κρυώσει εντελώς και μετά την συλλέγουμε. Από την στάχτη ξεχωρίζουμε την άσπρη στάχτη που έχει μείνει πάνω-πάνω από τα καρβουνάκια και την αποθηκεύουμε σε ένα μεταλλικό δοχείο με καπάκι. Τα καρβουνάκια τα κρατάμε σε άλλο δοχείο. Δεν πετάμε τίποτα, γιατί όλα χρειάζονται! Πάμε τώρα να αναλύσουμε τι περιέχει η στάχτη και είναι τόσο πολύτιμη!
Η στάχτη περιέχει κυρίως ανθρακικό ασβέστιο από 25% έως 45%(το οποίο είναι ένα ανόργανο αλάτι με χημικό τύπο CaCO3.), λιγότερο από 10 % περιέχει Κάλιο (Κ), και λιγότερο από 1% φωσφορικό άλας. Υπάρχουν ιχνοστοιχεία σιδήρου, μαγγανίου, ψευδαργύρου, χαλκού και μερικά βαρέα μέταλλα (όπως ο μόλυβδος, το κάδμιο, το νικέλιο και το χρώμιο). Δεν περιέχει άζωτο. Ωστόσο αυτοί οι αριθμοί ποικίλλουν ανάλογα με την θερμοκρασία καύσης των ξύλων. Η καύση επηρεάζει πολύ τη σύνθεση και την ποσότητά της στάχτης, και κατά συνέπεια υψηλότερη θερμοκρασία μειώνει την απόδοση της στάχτης. Οπότε για καλύτερη ποιότητα στάχτης η χαμηλή θερμοκρασία είναι ιδανικότερη. Σκληρά ξύλα συνήθως παράγουν περισσότερη στάχτη από τα μαλακά, όπως των κωνοφόρων και ο φλοιός και τα φύλλα παράγουν γενικά πιο πολύ στάχτη από το εσωτερικό ξυλωδών τμημάτων του δέντρου. Κατά μέσο όρο, η καύση των ξύλων δίνει περίπου 6-10% στάχτες.
Παρακάτω θα αναλύσουμε τις χρήσεις της στάχτης, για να μπορούμε να γνωρίζουμε πώς να την χρησιμοποιήσουμε!
1. Μπορούμε να φτιάξουμε αλισίβα, απλά βράζουμε 2 με 3 κουταλάκια στάχτη σε 1 μπρίκι με νερό και μετά την σουρώνουμε με ένα φίλτρο του καφέ. Είναι το καλύτερο απορρυπαντικό γενικής χρήσης, καθαρίζει, λευκαίνει και απολυμαίνει ρούχα, πατώματα, τζάμια, ασημικά, πιάτα, σκουριές που έχουν ποτίσει στα μάρμαρα, κα.
2. Βουτάμε ένα υγρό πανί σε στάχτη ή σε αλισίβα και: καθαρίζει τις γυάλινες πόρτες από το τζάκι. Τρίβουμε τα τζάμια με ένα υγρό σφουγγάρι βουτηγμένο στη στάχτη. Μια πάστα από στάχτη και νερό μπορεί να αφαιρέσει τους λεκέδες από τα έπιπλα.
3. Αν θέλουμε να φύγει γρήγορα ένας λεκές από τα ρούχα την στιγμή που έγινε, βάζουμε πάνω του λίγη στάχτη και μετά από πέντε λεπτά τον τρίβουμε με ψίχα ψωμιού.
4. Η στάχτη χρησιμοποιείται για να διώξουμε τις άσχημες οσμές. Απλά την βάζουμε πάνω σε οτιδήποτε μυρίζει άσχημα. Πχ. Σε παλιές τουαλέτες, τουαλέτα της γάτας.
5. Για να ξεμυρίσει το ψυγείο μας βάζουμε μέσα ένα πιάτο με καρβουνόσκονη (από ξυλοκάρβουνο), και την ανανεώνουμε μέχρις ότου φύγει κάθε μυρωδιά.
7. Μπορούμε να λουστούμε πολύ φυσικά με την αλισίβα, και να χρησιμοποιήσουμε ξύδι στο ξέβγαλμα, αυτό ευνοεί περισσότερο το λιπαρό μαλλί.
8. Την αλισίβα την χρησιμοποιούμε στην κουζίνα μας σε πολλά γλυκά και φαγητά, όπως στην παρασκευή μουσταλευριάς, στα μελομακάρονα, στο ψωμί. Εκτός από την υπέροχη γεύση και την βελούδινη υφή που δίνει στα φαγητά μας καθαρίζει το έντερο από τους παθογόνους μικροοργανισμούς. Το ψωμί γίνεται πιο αφράτο και το βοηθά να μην τρίβεται.
9. Για μεγάλο χρονικό διάστημα η στάχτη του ξύλου έχει χρησιμοποιηθεί στη γεωργία, δεδομένου ότι ανακυκλώνει τα θρεπτικά συστατικά πίσω στην γη. Η στάχτη χρησιμοποιείται και ως λίπασμα, αλλά δεν περιέχει άζωτο. Επίσης δεσμεύεται διοξείδιο του άνθρακα από τους μικροοργανισμούς μέσα στο χώμα η ανάπτυξη των οποίων ενισχύεται από τη στάχτη και η γη γίνεται πιο εύφορη. Λόγω της παρουσίας του ανθρακικού ασβεστίου εξουδετερώνεται η οξύτητα του εδάφους, αυξάνοντας το pH του και αυξάνει την δραστηριότητα των βακτηρίων του εδάφους. Η αύξηση της αλκαλικότητας του εδάφους επηρεάζει την θρέψη των φυτών. Θρεπτικές ουσίες είναι πιο εύκολα διαθέσιμες στα φυτά, όταν το έδαφος είναι ελαφρώς όξινο. Αλλά επειδή αυξάνεται πολύ το pH του εδάφους με την προσθήκη μεγάλων ποσοτήτων μπορεί να κάνει κακό παρά καλό. Η στάχτη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε φυτά που αγαπάνε όξινα εδάφη, όπως είναι οι πατάτες, τα βατόμουρα. Είναι καλο να χρησιμοποιείται με φειδώ και γίνεται τακτικά έλεγχος του PH του εδάφους.
10. Δυναμώνει τα φυτά που αγαπούν το ασβέστιο, όπως είναι οι ντομάτες, τα αμπέλια, οι φασολιές, το σπανάκι, ο αρακάς, τα αβοκάντο, τα σκόρδα κα. Ακόμα ευδοκιμούν και οι τριανταφυλλιές. Μπορούμε να προσθέσουμε 1 / 4 φλιτζανιού σε κάθε λάκκο κατά τη φύτευση.
11. Μια κουταλιά στάχτη ανά 1000 λίτρα νερό δυναμώνει υδρόβια φυτά.
12. Βοηθάει τα φυτά να μην παγώσουν τον χειμώνα αν ρίξουμε πάνω τους μια στρώση από στάχτες.
13. Απωθεί ζώα, τίποτα δεν πλησιάζει την στάχτη! Με την στάχτη απομακρύνονται από τον κήπο διάφορα έντομα και παράσιτα όπως γυμνοσάλιαγκες και σαλιγκάρια κα.
14. Διώχνει τα μυρμήγκια αν ρίξουμε λίγη στάχτη στην μυρμηγκοφωλιά τους. Δεν μπορούν να μεταφέρουν την στάχτη όποτε θα αλλάξουν φώλια!
15. Σκορπίζουμε στάχτη στις γωνίες και στα σκοτεινά σημεία της αποθήκης μας ή του σπιτιού μας. Όσο υπάρχει στάχτη δεν θα πλησιάζουν ποντίκια, κατσαρίδες, έντομα.
16. Απωθεί τις ψείρες (στο τριχωτό της κεφαλής), τους ψύλλους και τα τσιμπούρια από τα κατοικίδια ζώα. Μπορούμε να φτιάξουμε ένα μίγμα στάχτης μαζί με ξύδι ώστε να γίνει μια πηχτή λάσπη και να την αλείψουμε στο τριχωτό.
17. Απωθεί τον σκόρο. Μπορούμε να ρίξουμε στάχτη στα ρούχα μας και μετά να τα αποθηκεύσουμε και όταν θα θέλουμε να τα χρησιμοποιήσουμε απλά τα τινάζουμε. Μπορούν έτσι να μείνουν αρκετά χρόνια χωρίς να πάθουν τίποτα απολύτως.
18. Η ποτάσα (Υδροξείδιο του καλίου, ΚΟΗ) μπορεί να παραχθεί από στάχτη και αποσταγμένο νερό, η οποία με τη σειρά της μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην παραγωγή σαπουνιού. Η διαδικασία είναι λίγο πολύπλοκη και χρονοβόρα και χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή γιατί η ποτάσα είναι καυστική.
19. Χρησιμοποιείται στα αιώνια αυγά, τα οποία είναι κονσερβοποιημένα αυγά που φτιάχνουν στην Ανατολή και χρησιμοποιούνται στην κουζίνα τους. Τα αυγά μπορούν να διατηρηθούν με μείγμα πηλού, στάχτης, αλάτι, ασβέστη, και φλοιού του ρυζιού για αρκετές εβδομάδες έως αρκετούς μήνες, ανάλογα με τη μέθοδο της επεξεργασίας.
20. Η σόδα (Ανθρακικό νάτριο Na2CO3, σόδα πλυσίματος) μπορεί να παραχθεί από την στάχτη. Η σόδα είναι γνωστή για την καθημερινή χρήση της ως αποσκληρυντικό του νερού.
Na2SO4 + CaCO3 + 2 C → Na2CO3 + 2 CO2 + CaS
Η σόδα παράγεται από βράσιμο του μίγματος στάχτης και νερού, και στη συνέχεια συλλέγεται όταν το νερό εξατμιστεί.
21. Η στάχτη λιώνει τον πάγο επειδή περιέχει αλάτι. Είναι λίγο πιο από το αλάτι ή άλλες χημικές ουσίες που χρησιμοποιούνται στις μέρες μας.
22. Φίλτρο
Τα κάρβουνα που μένουν από την καύση (τα μαύρα κομμάτια, όχι η γκρι / λευκή στάχτη) μπορούμε να τα χτυπήσουμε με ένα σφυρί και στη συνέχεια να τα αλέσουμε με ένα γουδοχέρι ή μπλέντερ και να πάρουμε μια λεπτή σκόνη. Η σκόνη αυτή από τα κάρβουνα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως φίλτρο.
23. Χρησιμοποιείται για να φιλτράρουμε το κρασί μας αν μας βρήκε λίγο θολό.
24. Αν το νερό πηγής μας έχει σκουλήκια ή κυπρίνους μπορούμε να το φιλτράρουμε την στάχτη και παίρνουμε ένα πεντακάθαρο νερό.
25. Αφύγρανση
Κομμάτια από άνθρακα (κάρβουνο) τοποθετούνται σε μεταλλικά δοχεία με τρύπες και μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση υγρασίας σε μέρη όπως τα ντουλάπια, τα υπόγεια, κάτω από τους νεροχύτες κλπ.
26. Σβήνουμε τη φωτιά , πολύ εύκολα και γρήγορα πετώντας στάχτη πάνω της.
27. Τα παλιά χρόνια χρησιμοποιούσαν για την συντήρηση των σπόρων όπως των φασολιών μεγάλα πήλινα δοχεία που από πάνω τα κάλυπταν με παχύ στρώμα από στάχτη. Αυτό βοηθούσε να μην τα φάνε τα σκαθάρια. Μία μελέτη στη Νιγηρία δείχνει ότι η στάχτη ξύλου αφυδατώνει τους σπόρους και τους καθιστά λιγότερο επιρρεπή σε μόλυνση.
28. Χρησιμοποιείται σε πληγές για να σκοτώσει κάθε μικρόβιο και να γίνει η επούλωση πολύ γρήγορα. Διαλύουμε λίγο χειροποίητο σαπούνι μέσα στην αλισίβα και πλένουμε με αυτό την πληγή χωρίς να την ξεπλύνουμε μετά.
29. Ψυγείο χωρίς ηλεκτρικό. Μπορούμε να διατηρήσουμε φρούτα και λαχανικά χωρίς να πάθουν τίποτα για πολλές μέρες έως και χρόνια! Σκάβουμε έναν λάκκο, τον γεμίζουμε με στάχτη τοποθετούμε τα λαχανικά έτσι ώστε να μην έρχονται σε επαφή το ένα με το άλλο αλλά ούτε και με το χώμα. Σκεπάστε τον λάκκο με ,ένα ξύλο και τα αφήνουμε.
30. Παλιά για να διατηρήσουν την πυτιά, την βάζανε μέσα σε ένα κέρατο, το γεμίζανε με στάχτη, το σφραγίζανε με λάσπη και κρεμούσανε σε ένα δέντρο. Το αφήνανε εκεί για χρόνια χωρίς να πάθει τίποτα απολύτως η πυτιά.
Σίγουρα θα υπάρχουν και αλλες χρήσεις που δεν ανακάλυψα ακόμα!!!
http://www.katohika.gr
σχόλια:
1.
Ανώνυμος27 Νοεμβρίου 2012 9:11 μ.μ.
ΤΟ ΚΑΡΒΟΥΝΟ ΓΙΝΕΤΑΙ ΡΑΔΙΕΝΕΡΓΟ ΑΝ ΤΟ ΞΑΝΑΚΑΨΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΣΤΑΧΤΗ . ΤΩΡΑ Η ΣΤΑΧΤΗ ΚΑΜΕΝΑ ΑΠΟ ΞΥΛΑ ΧΩΡΙΣ ΔΕΥΤΕΡΟ ΚΑΨΗΜΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΡΑΔΙΕΝΕΡΓΟ.
Είναι πολύ ευχάριστο να ζεσταινόμαστε το χειμώνα από την φωτιά, με μια ξυλόσομπα ή τζάκι! Από αυτή τη φυσική ζέστη φωτίζεται το σπίτι, ψήνεται το φαγητό, στεγνώνονται τα ρούχα, ζεσταίνεται το νερό, και ....
φυσικά μένει στο τέλος η πολύτιμη στάχτη! Δεν πετάμε την στάχτη, δεν είναι καθόλου άχρηστη ή... σκουπίδι. Συνεχίζουμε να την χρησιμοποιούμε, όπως έκαναν και παλιά και αυτό μας κάνει να νοιώθουμε απερίγραπτη χαρά! Η στάχτη από ξύλα είναι η σκόνη που έμεινε από την καύση τους . Ξύλα εννοούμε μόνο φυσικά, όχι με βαφές, κόλες ή επεξεργασμένα. Πρέπει να προσέχουμε να μην πετάμε μέσα στην φωτιά πλαστικά, αποτσίγαρα, ή οτιδήποτε άλλο σκουπίδι που μπορεί να μολύνει την στάχτη. Περιμένουμε να κρυώσει εντελώς και μετά την συλλέγουμε. Από την στάχτη ξεχωρίζουμε την άσπρη στάχτη που έχει μείνει πάνω-πάνω από τα καρβουνάκια και την αποθηκεύουμε σε ένα μεταλλικό δοχείο με καπάκι. Τα καρβουνάκια τα κρατάμε σε άλλο δοχείο. Δεν πετάμε τίποτα, γιατί όλα χρειάζονται! Πάμε τώρα να αναλύσουμε τι περιέχει η στάχτη και είναι τόσο πολύτιμη!
Η στάχτη περιέχει κυρίως ανθρακικό ασβέστιο από 25% έως 45%(το οποίο είναι ένα ανόργανο αλάτι με χημικό τύπο CaCO3.), λιγότερο από 10 % περιέχει Κάλιο (Κ), και λιγότερο από 1% φωσφορικό άλας. Υπάρχουν ιχνοστοιχεία σιδήρου, μαγγανίου, ψευδαργύρου, χαλκού και μερικά βαρέα μέταλλα (όπως ο μόλυβδος, το κάδμιο, το νικέλιο και το χρώμιο). Δεν περιέχει άζωτο. Ωστόσο αυτοί οι αριθμοί ποικίλλουν ανάλογα με την θερμοκρασία καύσης των ξύλων. Η καύση επηρεάζει πολύ τη σύνθεση και την ποσότητά της στάχτης, και κατά συνέπεια υψηλότερη θερμοκρασία μειώνει την απόδοση της στάχτης. Οπότε για καλύτερη ποιότητα στάχτης η χαμηλή θερμοκρασία είναι ιδανικότερη. Σκληρά ξύλα συνήθως παράγουν περισσότερη στάχτη από τα μαλακά, όπως των κωνοφόρων και ο φλοιός και τα φύλλα παράγουν γενικά πιο πολύ στάχτη από το εσωτερικό ξυλωδών τμημάτων του δέντρου. Κατά μέσο όρο, η καύση των ξύλων δίνει περίπου 6-10% στάχτες.
Παρακάτω θα αναλύσουμε τις χρήσεις της στάχτης, για να μπορούμε να γνωρίζουμε πώς να την χρησιμοποιήσουμε!
Χρήσεις της στάχτης
1. Μπορούμε να φτιάξουμε αλισίβα, απλά βράζουμε 2 με 3 κουταλάκια στάχτη σε 1 μπρίκι με νερό και μετά την σουρώνουμε με ένα φίλτρο του καφέ. Είναι το καλύτερο απορρυπαντικό γενικής χρήσης, καθαρίζει, λευκαίνει και απολυμαίνει ρούχα, πατώματα, τζάμια, ασημικά, πιάτα, σκουριές που έχουν ποτίσει στα μάρμαρα, κα.
2. Βουτάμε ένα υγρό πανί σε στάχτη ή σε αλισίβα και: καθαρίζει τις γυάλινες πόρτες από το τζάκι. Τρίβουμε τα τζάμια με ένα υγρό σφουγγάρι βουτηγμένο στη στάχτη. Μια πάστα από στάχτη και νερό μπορεί να αφαιρέσει τους λεκέδες από τα έπιπλα.
3. Αν θέλουμε να φύγει γρήγορα ένας λεκές από τα ρούχα την στιγμή που έγινε, βάζουμε πάνω του λίγη στάχτη και μετά από πέντε λεπτά τον τρίβουμε με ψίχα ψωμιού.
4. Η στάχτη χρησιμοποιείται για να διώξουμε τις άσχημες οσμές. Απλά την βάζουμε πάνω σε οτιδήποτε μυρίζει άσχημα. Πχ. Σε παλιές τουαλέτες, τουαλέτα της γάτας.
5. Για να ξεμυρίσει το ψυγείο μας βάζουμε μέσα ένα πιάτο με καρβουνόσκονη (από ξυλοκάρβουνο), και την ανανεώνουμε μέχρις ότου φύγει κάθε μυρωδιά.
7. Μπορούμε να λουστούμε πολύ φυσικά με την αλισίβα, και να χρησιμοποιήσουμε ξύδι στο ξέβγαλμα, αυτό ευνοεί περισσότερο το λιπαρό μαλλί.
8. Την αλισίβα την χρησιμοποιούμε στην κουζίνα μας σε πολλά γλυκά και φαγητά, όπως στην παρασκευή μουσταλευριάς, στα μελομακάρονα, στο ψωμί. Εκτός από την υπέροχη γεύση και την βελούδινη υφή που δίνει στα φαγητά μας καθαρίζει το έντερο από τους παθογόνους μικροοργανισμούς. Το ψωμί γίνεται πιο αφράτο και το βοηθά να μην τρίβεται.
9. Για μεγάλο χρονικό διάστημα η στάχτη του ξύλου έχει χρησιμοποιηθεί στη γεωργία, δεδομένου ότι ανακυκλώνει τα θρεπτικά συστατικά πίσω στην γη. Η στάχτη χρησιμοποιείται και ως λίπασμα, αλλά δεν περιέχει άζωτο. Επίσης δεσμεύεται διοξείδιο του άνθρακα από τους μικροοργανισμούς μέσα στο χώμα η ανάπτυξη των οποίων ενισχύεται από τη στάχτη και η γη γίνεται πιο εύφορη. Λόγω της παρουσίας του ανθρακικού ασβεστίου εξουδετερώνεται η οξύτητα του εδάφους, αυξάνοντας το pH του και αυξάνει την δραστηριότητα των βακτηρίων του εδάφους. Η αύξηση της αλκαλικότητας του εδάφους επηρεάζει την θρέψη των φυτών. Θρεπτικές ουσίες είναι πιο εύκολα διαθέσιμες στα φυτά, όταν το έδαφος είναι ελαφρώς όξινο. Αλλά επειδή αυξάνεται πολύ το pH του εδάφους με την προσθήκη μεγάλων ποσοτήτων μπορεί να κάνει κακό παρά καλό. Η στάχτη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε φυτά που αγαπάνε όξινα εδάφη, όπως είναι οι πατάτες, τα βατόμουρα. Είναι καλο να χρησιμοποιείται με φειδώ και γίνεται τακτικά έλεγχος του PH του εδάφους.
10. Δυναμώνει τα φυτά που αγαπούν το ασβέστιο, όπως είναι οι ντομάτες, τα αμπέλια, οι φασολιές, το σπανάκι, ο αρακάς, τα αβοκάντο, τα σκόρδα κα. Ακόμα ευδοκιμούν και οι τριανταφυλλιές. Μπορούμε να προσθέσουμε 1 / 4 φλιτζανιού σε κάθε λάκκο κατά τη φύτευση.
11. Μια κουταλιά στάχτη ανά 1000 λίτρα νερό δυναμώνει υδρόβια φυτά.
12. Βοηθάει τα φυτά να μην παγώσουν τον χειμώνα αν ρίξουμε πάνω τους μια στρώση από στάχτες.
13. Απωθεί ζώα, τίποτα δεν πλησιάζει την στάχτη! Με την στάχτη απομακρύνονται από τον κήπο διάφορα έντομα και παράσιτα όπως γυμνοσάλιαγκες και σαλιγκάρια κα.
14. Διώχνει τα μυρμήγκια αν ρίξουμε λίγη στάχτη στην μυρμηγκοφωλιά τους. Δεν μπορούν να μεταφέρουν την στάχτη όποτε θα αλλάξουν φώλια!
15. Σκορπίζουμε στάχτη στις γωνίες και στα σκοτεινά σημεία της αποθήκης μας ή του σπιτιού μας. Όσο υπάρχει στάχτη δεν θα πλησιάζουν ποντίκια, κατσαρίδες, έντομα.
16. Απωθεί τις ψείρες (στο τριχωτό της κεφαλής), τους ψύλλους και τα τσιμπούρια από τα κατοικίδια ζώα. Μπορούμε να φτιάξουμε ένα μίγμα στάχτης μαζί με ξύδι ώστε να γίνει μια πηχτή λάσπη και να την αλείψουμε στο τριχωτό.
17. Απωθεί τον σκόρο. Μπορούμε να ρίξουμε στάχτη στα ρούχα μας και μετά να τα αποθηκεύσουμε και όταν θα θέλουμε να τα χρησιμοποιήσουμε απλά τα τινάζουμε. Μπορούν έτσι να μείνουν αρκετά χρόνια χωρίς να πάθουν τίποτα απολύτως.
18. Η ποτάσα (Υδροξείδιο του καλίου, ΚΟΗ) μπορεί να παραχθεί από στάχτη και αποσταγμένο νερό, η οποία με τη σειρά της μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην παραγωγή σαπουνιού. Η διαδικασία είναι λίγο πολύπλοκη και χρονοβόρα και χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή γιατί η ποτάσα είναι καυστική.
19. Χρησιμοποιείται στα αιώνια αυγά, τα οποία είναι κονσερβοποιημένα αυγά που φτιάχνουν στην Ανατολή και χρησιμοποιούνται στην κουζίνα τους. Τα αυγά μπορούν να διατηρηθούν με μείγμα πηλού, στάχτης, αλάτι, ασβέστη, και φλοιού του ρυζιού για αρκετές εβδομάδες έως αρκετούς μήνες, ανάλογα με τη μέθοδο της επεξεργασίας.
20. Η σόδα (Ανθρακικό νάτριο Na2CO3, σόδα πλυσίματος) μπορεί να παραχθεί από την στάχτη. Η σόδα είναι γνωστή για την καθημερινή χρήση της ως αποσκληρυντικό του νερού.
Na2SO4 + CaCO3 + 2 C → Na2CO3 + 2 CO2 + CaS
Η σόδα παράγεται από βράσιμο του μίγματος στάχτης και νερού, και στη συνέχεια συλλέγεται όταν το νερό εξατμιστεί.
21. Η στάχτη λιώνει τον πάγο επειδή περιέχει αλάτι. Είναι λίγο πιο από το αλάτι ή άλλες χημικές ουσίες που χρησιμοποιούνται στις μέρες μας.
22. Φίλτρο
Τα κάρβουνα που μένουν από την καύση (τα μαύρα κομμάτια, όχι η γκρι / λευκή στάχτη) μπορούμε να τα χτυπήσουμε με ένα σφυρί και στη συνέχεια να τα αλέσουμε με ένα γουδοχέρι ή μπλέντερ και να πάρουμε μια λεπτή σκόνη. Η σκόνη αυτή από τα κάρβουνα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως φίλτρο.
23. Χρησιμοποιείται για να φιλτράρουμε το κρασί μας αν μας βρήκε λίγο θολό.
24. Αν το νερό πηγής μας έχει σκουλήκια ή κυπρίνους μπορούμε να το φιλτράρουμε την στάχτη και παίρνουμε ένα πεντακάθαρο νερό.
25. Αφύγρανση
Κομμάτια από άνθρακα (κάρβουνο) τοποθετούνται σε μεταλλικά δοχεία με τρύπες και μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση υγρασίας σε μέρη όπως τα ντουλάπια, τα υπόγεια, κάτω από τους νεροχύτες κλπ.
26. Σβήνουμε τη φωτιά , πολύ εύκολα και γρήγορα πετώντας στάχτη πάνω της.
27. Τα παλιά χρόνια χρησιμοποιούσαν για την συντήρηση των σπόρων όπως των φασολιών μεγάλα πήλινα δοχεία που από πάνω τα κάλυπταν με παχύ στρώμα από στάχτη. Αυτό βοηθούσε να μην τα φάνε τα σκαθάρια. Μία μελέτη στη Νιγηρία δείχνει ότι η στάχτη ξύλου αφυδατώνει τους σπόρους και τους καθιστά λιγότερο επιρρεπή σε μόλυνση.
28. Χρησιμοποιείται σε πληγές για να σκοτώσει κάθε μικρόβιο και να γίνει η επούλωση πολύ γρήγορα. Διαλύουμε λίγο χειροποίητο σαπούνι μέσα στην αλισίβα και πλένουμε με αυτό την πληγή χωρίς να την ξεπλύνουμε μετά.
29. Ψυγείο χωρίς ηλεκτρικό. Μπορούμε να διατηρήσουμε φρούτα και λαχανικά χωρίς να πάθουν τίποτα για πολλές μέρες έως και χρόνια! Σκάβουμε έναν λάκκο, τον γεμίζουμε με στάχτη τοποθετούμε τα λαχανικά έτσι ώστε να μην έρχονται σε επαφή το ένα με το άλλο αλλά ούτε και με το χώμα. Σκεπάστε τον λάκκο με ,ένα ξύλο και τα αφήνουμε.
30. Παλιά για να διατηρήσουν την πυτιά, την βάζανε μέσα σε ένα κέρατο, το γεμίζανε με στάχτη, το σφραγίζανε με λάσπη και κρεμούσανε σε ένα δέντρο. Το αφήνανε εκεί για χρόνια χωρίς να πάθει τίποτα απολύτως η πυτιά.
Σίγουρα θα υπάρχουν και αλλες χρήσεις που δεν ανακάλυψα ακόμα!!!
http://www.katohika.gr
σχόλια:
1.
Ανώνυμος27 Νοεμβρίου 2012 9:11 μ.μ.
ΤΟ ΚΑΡΒΟΥΝΟ ΓΙΝΕΤΑΙ ΡΑΔΙΕΝΕΡΓΟ ΑΝ ΤΟ ΞΑΝΑΚΑΨΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΣΤΑΧΤΗ . ΤΩΡΑ Η ΣΤΑΧΤΗ ΚΑΜΕΝΑ ΑΠΟ ΞΥΛΑ ΧΩΡΙΣ ΔΕΥΤΕΡΟ ΚΑΨΗΜΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΡΑΔΙΕΝΕΡΓΟ.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
