Πέμπτη 5 Ιουλίου 2012

ΟΜΗΡΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΚΑΙ ΑΓΓΛΙΚΑ




Η Ομηρική (Ελληνική) Γλώσσα, αποτελεί τη βάση επάνω στην οποία στηρίχτηκαν πλήθος σύγχρονων γλωσσών. Ακόμα κι αν δεν υπήρχε καμία άλλη αναφορά, ακόμα κι αν δεν είχε διασωθεί κανένα προκατακλυσμιαίο μνημείο, θα αρκούσε η Ελληνική Γλώσσα ως απόδειξη της ύπαρξης στο παρελθόν, μίας εποχής μεγάλου πολιτισμού.

Στη γλώσσα μας είναι εμφυτευμένη όλη η γνώση που κατέκτησε ο άνθρωπος, έως την παρούσα στιγμή. Κάθε ελληνική λέξη-όρος φέρει ένα βαρύ φορτίο νόησης, φορτίο που οι προγενέστεροι ‘εξόδευσαν’, για να κατακτήσουν γνωστικά τη συγκεκριμένη έννοια και να την ‘βαπτίσουν’ με το συγκεκριμένο όνομα-λέξη».

Παραδείγματα:

AFTER = Από το ομηρικό αυτάρ= μετά. Ο Όμηρος λέει: ”θα σας διηγηθώ τι έγινε αυτάρ”.

AMEN = λατινικά: amen. Το γνωστό αμήν προέρχεται από το αρχαιότατο ή μήν = αληθώς, (Ιλιάδα Ομήρου β291-301), ημέν. Η εξέλιξη του ημέν είναι το σημερινό αμέ!

BANK = λατινικά pango από το παγιώ, πήγνυμι. Οι τράπεζες πήραν την ονομασία τους από τα πρώτα ‘τραπέζια’ (πάγκους) της αγοράς.

BAR = λατινικά: barra από το μάρα = εργαλείο σιδηρουργού.

BOSS = από το πόσσις = ο αφέντης του σπιτιού.

BRAVO = λατινικό, από το βραβείο.

BROTHER = λατινικά frater από το φράτωρ.

CARE = από το καρέζω.

COLONIE από το κολώνεια = αποικιακή πόλη.

DAY = Οι Κρητικοί έλεγαν την ημέρα ‘δία’. Και: ευδιάθετος = είναι σε καλή μέρα.

DISASTER = από το δυσοίωνος + αστήρ

DOLLAR = από το τάλλαρον = καλάθι που χρησίμευε ως μονάδα μέτρησης στις ανταλλαγές. π.χ. «δώσε μου 5 τάλλαρα σιτάρι». Παράγωγο είναι το τάλληρο, αλλά και το τελλάρo!

DOUBLE = από το διπλούς – διπλός.

EXIST = λατινικά ex+sisto από το έξ+ίστημι= εξέχω, προέχω.

EXIT = από το έξιτε = εξέλθετε

EYES = από το φάεα = μάτια.

FATHER = από το πάτερ (πατήρ).

FLOWER = λατινικά flos από το φλόος.

FRAPPER = από το φραγκικό hrappan που προέρχεται από το (F)ραπίζω = κτυπώ (F= δίγαμμα).

GLAMO UR = λατινικό gramo ur από το γραμμάριο. Οι μάγοι παρασκεύαζαν τις συνταγές τους με συστατικά μετρημένα σε γραμμάρια και επειδή η όλη διαδικασία ήταν γοητευτική και με κύρος, το gramo ur -glamou r , πήρε την σημερινή έννοια.

HEART, CORE = από το κέαρ = καρδιά.

HUMOR = από το χυμόρ = χυμός (Στην ευβοϊκή διάλεκτο, όπως αναφέρεται και στον Κρατύλο του Πλάτωνος, το τελικό ‘ς’ προφέρεται ως ‘ρ’. Π.χ. σκληρότηρ αντί σκληρότης).

I = από το εγώ ή ίω, όπως είναι στην βοιωτική διάλεκτο.

ILLUSION = από το λίζει = παίζει.

ΙS = από το είς.

KARAT = εκ του κεράτιον, (μικρό κέρας για τη στάθμιση βάρους).

KISS ME = εκ του κύσον με = φίλησέ με (…είπε ο Οδυσσέας στην Πηνελόπη).

LORD = εκ του λάρς. Οι Πελασγικές Ακροπόλεις ονομάζονταν Λάρισσες και ο διοικητής τους λάρς ή λαέρτης. Όπως: Λαέρτης – πατέρας του Οδυσσέα).

LOVE = λατινικό: love από το ‘λάFω’. Το δίγαμμα (F) γίνεται ‘αυ’ και ‘λάF ω ‘ σημαίνει ”θέλω πολύ”.

MARMELADE = λατινικά melimelum από το μελίμηλον = κυδώνι.

MATRIX = από το μήτρα.

MATURITY = λατινικά: maturus από το μαδαρός= υγρός.

MAXIMUM = λατινικά: maximum από το μέγιστος.

MAYONNAISE = από την πόλη Mayon, που πήρε το όνομά της από το Μάχων = ελληνικό όνομα και αδελφός του Αννίβα.

ME = από το με.

MEDICINE = λατινικά :medeor από το μέδομαι, μήδομαι = σκέπτομαι, πράττω επιδέξια. Και μέδω = φροντίζω, μεδέων = προστάτης.

MENACE = από το μήνις.

MENTOR = από το μέντωρ.

MINE = από το Μινώαι (= λιμάνια του Μίνωα, όπου γινόταν εμπόριο μεταλλευμάτων. «Κρητών λιμένες, Μίνωαι καλούμεναι». (Διοδ.Σικελ.Ε’84,2).

MINOR = λατινικά: minor από το μινύς = μικρός. Στα επίσημα γεύματα είχαν το μινύθες γραμμάτιον, ένα μικρό κείμενο στο οποίο αναγραφόταν τι περιελάμβανε το γεύμα. Παράγωγο το… menu!

MODEL = από το μήδος= σχέδιο (η ίδια ρίζα με τη μόδα (= moda ).

MOKE = από το μώκος = αυτός που χλευάζει.

MONEY = λατινικό: moneta από το μονία = μόνη επωνυμία της Θεάς Ήρας: Ηραμονία. Στο προαύλιο του ναού της Θεάς στη Ρώμη ήταν το νομισματοκοπείο και τα νομίσματα έφεραν την παράστασή της, (monetae).

MOTHER = από το μάτηρ, μήτηρ.

MOVE = από το ομηρικό αμείβου = κουνήσου!

MOW = από το αμάω = θερίζω.

NIGHT = από το νύχτα.

NO = λατινικό: non, ne εκ του εκ του νη: αρνητικό μόριο (”νέ τρώει, νέ πίνει”), ή ( νηπενθής = απενθής, νηνεμία = έλλειψη ανέμου.

PAUSE = από το παύση.

RESISTANCE = από το ρά + ίστημι.

RESTAURANT = από το ρά + ίσταμαι = έφαγα και στηλώθηκα.

RESTORATION = λατινικά restauro από το ρά+ίστημι, όπου το ρά δείχνει συνάρτηση, ακολουθία, π.χ. ρά-θυμος, και ίστημι = στήνομαι.

SERPENT = λατινικά serpo από το έρπω (ερπετό). H δασεία (‘) προφέρεται ως σ = σερπετό.

SEX = από το έξις. Η λέξη δασύνεται και η δασεία μετατρέπεται σε σίγμα και = s + έξις.

SIMPLE = από το απλούς (η λέξη δασύνεται).

SPACE = από το σπίζω = εκτείνω διαρκώς.

SPONSOR από το σπένδω = προσφέρω ( σπονδή).

TRANSFER από το τρύω (διαπερνώ) + φέρω. Transatlantic = διαπερνώ τον Ατλαντικό.

TURBO = από το τύρβη = κυκλική ταραχώδης κίνηση.

YES = από το γέ = βεβαίως.

WATER = από το Ύδωρ (νερό), με το δ να μετατρέπεται σε τ.

Eργασία βασισμένη σε Μελέτη της ομογενούς καθηγήτριας Αναστασίας Γονέου , Με τίτλο «Ελληνική Γλώσσα – τροφός όλων των γλωσσών», η Αναστασία





πηγή

http://awakening.gr/omirou-agglika/

http://durabond.ca

Τρίτη 3 Ιουλίου 2012

Παράξενες Βυζαντινές Ιστορίες

Παράξενες Βυζαντινές Ιστορίες 1






Pontifex Maximus

Ο αυτοκράτωρ Γρατιανός ήταν φανατικός χριστιανός και έπαιξε σημαντικό ρόλο στην τελική επικράτηση του Χριστιανισμού.

Το 382, με την παρακίνηση του Αγίου Αμβροσίου, απομάκρυνε τον Βωμό της Νίκης από την Αγορά και διέκοψε τη χρηματοδότηση ειδωλολατρικών τελετών. Όταν η Γερουσία διαμαρτυρήθηκε, ο Γρατιανός απέρριψε και το θρησκευτικό αξίωμα του pontifex maximus, που έφερε τιμής ένεκα ο Καίσαρ, καθώς και την αμφίεση που συνόδευε τον τίτλο. Μετά την πρωτοφανή αυτή ενέργεια, ένας από από τους γερουσιαστές προέβλεψε πως αναπόφευκτα θα ερχόταν μια μέρα στη Ρώμη ένας καινούργιος pontifex maximus. Ο φόνος του Γρατιανού από τον σφετεριστή Magnus Maximus μερικά χρόνια μετά, είχε θεωρηθεί σαν επαλήθευση της προφητείας.

Βάνδαλη Προφητεία

Tην περίοδο 431-434, όταν ο άγνωστος, κατώτερος Ρωμαίος αξιωματικός Μαρκιανός συμμετείχε σε εκστρατεία στην Αφρική, αιχμαλωτίσθηκε από τους Βανδάλους. Οδηγήθηκε στο βασιλιά Γκενσέριχο (428–477), που υποτίθεται πως ήξερε από μια προφητεία ότι ο Μαρκιανός θα γινόταν βασιλιάς. Τον απελευθέρωσε, αφού πρώτα ο Μαρκιανός του ορκίστηκε ότι δεν θα πολεμούσε, όταν θα έπαιρνε την εξουσία, εναντίον των Βανδάλων. Ο Μαρκιανός θα πρέπει να παραξενεύτηκε πολύ, αλλά έγινε αυτοκράτορας 20 χρόνια μετά.



Ο Μαρκιανός πάντως είχε την τάση να διαδίδει τέτοιες ιστορίες, όπως μια άλλη που ένας αετός -στην ίδια εκστρατεία- πετούσε συνέχεια από πάνω του για να του κάνει σκιά! Γενικά, υπήρξε ικανός ηγεμόνας και φαίνεται πως το επικοινωνιακό παιχνίδι ήταν ένα από τα προσόντα του.

Ο Περίτμητος

Σύμφωνα με ισλαμικές πηγές, ο Ηράκλειος είχε δει στο όνειρό του ότι ένα νέο βασίλειο, το βασίλειο του περίτμητου ανθρώπου θα κυριαρχούσε στο μέλλον. Όταν συζήτησε το όνειρο με τους αυλικούς του, εκείνοι, που ακόμα δεν είχαν ιδέα για την άνοδο του Ισλάμ στην Αραβία, τον συμβούλεψαν να διατάξει τον αποκεφαλισμό όλων των Εβραίων στην Βυζαντινή επικράτεια!



Μόνον όταν ένας Βεδουίνος διηγήθηκε στον αυτοκράτορα ιστορίες για κάποιον που ένωνε όλες τις φυλές στην Αραβία κάτω από μια νέα θρησκεία, ο Ηράκλειος και οι Βυζαντινοί συνειδητοποίησαν ότι η νέα απειλή από τον περίτμητο άντρα δεν προερχόταν από τους΄Εβραίους αλλά από τους Άραβες.

Εφιάλτης

Πριν από την ήττα-ορόσημο (για την επικράτηση των Σαρακηνών στη Μεσόγειο) στη ναυμαχία του Φοίνικος (655), ο αυτοκράτορας Κώνστας Β’ ονειρεύτηκε ότι ήταν στη Θεσσαλονίκη.



Οι εντεταλμένοι ονειροκρίτες της Αυλής ερμήνευσαν (μάλλον μετά τη μάχη) ότι το όνειρο προέβλεπε την ήττα από τους Άραβες, επειδή το "Θεσσαλονίκη" διαβάζεται και σαν «θες άλλο νίκη» που σήμαινε ότι θα χρειαστεί μια άλλη νίκη (μια άλλη μάχη, μια άλλη φορά) για να νικήσει τους Άραβες.

Παράξενες Βυζαντινές Ιστορίες 2. Αιματηρή Προφητεία, Οι Προφητείες του Λέοντος του Σοφού.



Οι Προφητείες του Λέοντος του Σοφού.


Ο Λέων ΣΤ’ ο Σοφός (886-912), που δεν ήταν και τόσο σοφός, ήταν αυθεντία σε θέματα μαγείας και αστρολογίας. Οι επόμενες γενιές τον θεωρούσαν προφήτη. Μια συλλογή από προφητικούς στίχους, γνωστή σαν Προφητείαι Λέοντος Σοφού, βασισμένη εν μέρει σε προγενέστερες ελληνικές πηγές, κυκλοφορούσε στο Βυζάντιο και στη Δύση τουλάχιστον από το 1200.

Οι στίχοι προβλέπουν το μέλλον του κόσμου και τη μοίρα της ελληνικής αυτοκρατορίας για πολλές εκατοντάδες χρόνια. Από αυτούς προήλθαν και οι διάσημες προφητείες του Ψευδο-Ιωακείμ του Φιόρε για τους μελλοντικούς Πάπες (διάσημες επειδή ο τελευταίος Πάπας που αναφέρεται από τον Ιωακείμ, είναι ο τωρινός).



Η πιο εντυπωσιακή προφητεία ήταν αυτή που προέβλεπε την πτώση της Πόλης και την απελευθέρωσή της 320 χρόνια μετά. Δηλαδή, το 1773. Δυστυχώς δεν επαληθεύτηκε.

Σύντομη Βασιλεία

Ο Αλέξανδρος (912-913), πέθανε 13 μήνες μετά την ανάρρησή του στο θρόνο (μετά από ένα ματς πόλο). Όταν πέθανε, οι Βυζαντινοί θυμήθηκαν πως ένα από τα στιχάκια του αδελφού του, Λέοντα ΣΤ’, είχε προβλέψει πως ο Αλέξανδρος θα βασίλευε μόνο για 13 μήνες.

Αιματηρή Προφητεία

Η προφητεία «AIMA» ήταν μια προφητεία που την έπαιρναν πολύ σοβαρά στον καιρό του Μανουήλ Κομνηνού (1143-1180).



Σύμφωνα με αυτήν, το αρχικό γράμμα των ονομάτων των αυτοκρατόρων της δυναστείας των Κομνηνών θα σχημάτιζαν τη λέξη «αίμα». Οι αυτοκράτορες με τη σειρά ήταν ο Αλέξιος Α’ , ο Ιωάννης Β’, και ο Μανουήλ Α’ (που η ανάρρησή του ήταν απρόσμενη δεδομένου ότι ήταν ο 4ος γιος του Ιωάννη).



Εξαιτίας της πεποίθησής του, λόγω της προφητείας, ότι το όνομα του διαδόχου του θα έπρεπε να αρχίζει με "άλφα", ο Μανουήλ ανάγκασε τον πρώτο μνηστήρα της κόρης του να αλλάξει το όνομά του σε Αλέξιος και βάφτισε με αυτό το όνομα τουλάχιστον έναν από τους εξώγαμους γιους του, και τελικά το νόμιμο γιο -από το δεύτερο γάμο του- και διάδοχό του.



Η βασιλεία του Αλεξίου Β’ κράτησε μόνο τρία χρόνια. Εκτοπίσθηκε και δολοφονήθηκε από τον ξάδελφό του, Ανδρόνικο Α’ Κομνηνό, με τον οποίο, προφανώς, η σειρά της προφητείας του αίματος ξανάρχισε. Σύμφωνα με την προφητεία, τον Ανδρόνικο θα διαδεχόταν κάποιος που το όνομα του θα άρχιζε από ιώτα. Για το λόγο αυτό φοβόταν έναν άλλο ξάδελφο του, τον Ισαάκιο Κομνηνό, Δεσπότη της Κύπρου. Στην πραγματικότητα, ο Ανδρόνικος εκθρονίστηκε βίαια το 1185 και τον διαδέχθηκε ένας άσχετος, ο ο Ισαάκ Άγγελος...



Παράξενες Βυζαντινές Ιστορίες 3.
Ο Μυστικός Αυτοκράτωρ, Ο Καλόγερος-Αυτοκράτωρ.




Κακή ζαριά

Ο Ζήνων (474-475 & 476-491) συνήθιζε να παίζει τάβλι (Tabula, πολύ παρόμοιο με το σύγχρονο παιχνίδι). Κάποτε του έτυχε ένα ζάρι τόσο κακό, που έβαλε να γράψουν ένα επίγραμμα γι’ αυτό, ώστε να απαθανατιστεί η ατυχία του (στο τάβλι).



Το επίγραμμα αυτό διασώθηκε σε μεταγενέστερα συγγράμματα, πράγμα που έκανε δυνατή την αναπαράσταση του παιχνιδιού κατά τον 19ο αιώνα.

Δαίμων

Όπως ο προκάτοχός του ο Λέων ο Σοφός, ο αυτοκράτωρ Αλέξανδρος (912-913), είχε μια κλίση προς τη μαγεία και τα παραφυσικά φαινόμενα. Ανάμεσα στις άλλες τρέλες του, είχε πειστεί πως ένα αρχαίο χάλκινο άγαλμα στην Αγορά, που απεικόνιζε ένα αγριογούρουνο, ήταν το δαιμόνιό του.



Έτσι το άγαλμα αντιμετωπίσθηκε με μεγάλη ευλάβεια και τιμές: του φόρεσαν καινούργιους χαυλιόδοντες και άλλα στολίδια, και διοργανώθηκε μεγάλη γιορτή για την μετεγκατάστασή του στον Ιππόδρομο, που περιλάμβανε άσεμνες παραστάσεις και παρωδίες θρησκευτικών τελετών. Ο λαός του Βυζαντίου γενικά διασκέδαζε με κάτι τέτοια, αλλά είναι βέβαιο ότι η Εκκλησία δεν πρέπει να ενθουσιάστηκε ιδιαίτερα...

Μεγάλο Γλέντι

Για να εορτάσει τα θυρανοίξια της νέας εκκλησίας της Αγια-Σοφιάς το 537, ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός διοργάνωσε ένα μεγάλο γλέντι στο οποίο καταναλώθηκαν 6,000 πρόβατα, 1,000 βόδια, 1,000 χοίροι, 1,000 κοτόπουλα, και 500 ελάφια.

Υδροφοβία

Ο Ηράκλειος (610-641) προς το τέλος της βασιλείας του, φοβόταν τόσο πολύ το νερό που του πήρε μήνες για να βρει το κουράγιο να διασχίσει τον Βόσπορο. Τελικά κατάφερε να το κάνει μόνο αφού χτίστηκε μια ξύλινη γέφυρα πάνω σε βάρκες που τα πλαϊνά της ήταν πλήρως καλυμμένα με σανίδες για να μη φαίνεται η θάλασσα.





Μυστικός Αυτοκράτωρ

Ο Λέων ΣΤ’ ο Σοφός (886-912) μιμούμενος τον χαλίφη Χαρούν-αλ-Ρασίντ, έβγαινε καμιά φορά στους δρόμους της Πόλης μόνος και μεταμφιεσμένος για να δει πώς ζει ο λαός του και να ανακαλύψει περιπτώσεις αδικίας και διαφθοράς.



Σε μια από αυτές τις εξορμήσεις του συνελήφθη από τους φύλακες της Πόλης. Δωροδοκώντας με 12 νομίσματα, κατόρθωσε να γλυτώσει από δύο περιπόλους όχι όμως και από τρίτη, που τον συνέλαβε και τον φυλάκισε. Όταν έντρομος ένας φρουρός τον αναγνώρισε το άλλο πρωί, ο επικεφαλής αξιωματικός ανταμείφθηκε ενώ οι άλλοι απολύθηκαν και τιμωρήθηκαν.

Καλόγερος-Αυτοκράτωρ

Ο Νικηφόρος Β’ Φωκάς (963-969) ήταν πολύ θρήσκος και ασκητικός. Έλεγαν ότι κάτω από τα βασιλικά ρούχα φορούσε ράσο. Επίσης είχε ασκήσει πιέσεις για να αγιοποιηθούν όλοι οι στρατιώτες που σκοτώθηκαν στους πολέμους εναντίον των Σαρακηνών, αλλά η Εκκλησία βρήκε αυτήν την ιδέα κάπως υπερβολική.

Βασίλισσα της Ομορφιάς

Η Ζωή (1028-1050) ήταν 50 ετών όταν έγινε αυτοκράτειρα και παντρεύτηκε για πρώτη φορά. Παρά την ηλικία της και παρά το γεγονός ότι ήταν παρθένα μέχρι τότε, απέκτησε στη συνέχεια τρεις συζύγους και πολλούς εραστές.



Ήταν πολύ όμορφη και ήθελε να διατηρήσει την ομορφιά της όσο περισσότερο μπορούσε. Χρησιμοποιώντας μυστικά φίλτρα και συνταγές κατόρθωσε να μείνει νέα και να διατηρήσει το πρόσωπό της χωρίς ρυτίδες μέχρι τα εξήντα.



Προς το τέλος της ζωής της όμως, φαίνεται ότι έχασε κάθε φιλαρέσκεια και κάθε ενδιαφέρον για καλλωπισμούς. Το μόνο που την ενδιέφερε και το μόνο στο οποίο ξόδευε όλη της την ενεργητικότητα ήταν να φτιάχνει αρώματα, να τα επινοεί, να τα επεξεργάζεται. Σύμφωνα με τον Μιχαήλ Ψελλό «ο ιδιαίτερος κοιτώνας της δεν είχε καλύτερη εμφάνιση από τα εργαστήρια της αγοράς, όπου χειρώνακτες και σιδεράδες δουλεύουν τη φωτιά, γιατί και στο δωμάτιό της έκαιγαν γύρω γύρω πολλά μαγκάλια, και από τις υπηρέτριες η μια μετρούσε τις ποσότητες των αρωμάτων, η άλλη τα ανακάτευε, και όλες έκαναν κάτι σχετικό».

Παλικάρι

Ο Μανουήλ Α’ Κομνηνός (1143-1180) ήταν φιλοδυτικός. Μεταξύ άλλων, του άρεσαν πολύ οι ιπποτικές μονομαχίες και μάλιστα διοργάνωνε και σχετικούς αγώνες κατά τα δυτικά πρότυπα. Πολλές φορές συμμετείχε και ο ίδιος σε αυτούς.



Σύμφωνα με τους θρύλους που περιβάλλουν τη βασιλεία του -άγνωστο κατά πόσο είναι αληθινοί- ήταν γιγαντόσωμος και πολύ δυνατός. Ο ηγέτης της Αντιόχειας Ραϊμόνδος προσπάθησε κάποτε να σηκώσει τα όπλα του Μανουήλ και δεν μπόρεσε. Σε ένα τουρνουά είχε νικήσει δύο από τους πιο ξακουστούς Ιταλούς ιππότες. Μέσα σε μια μέρα κάποτε σκότωσε με τα χέρια του 40 Τούρκους. Σε μια άλλη μάχη είχε περάσει καλπάζοντας μέσα από μια ομάδα εκατοντάδων Τούρκων χωρίς ούτε μια αμυχή.

Μανιακός με την καθαριότητα

Ο Ισαάκιος Β’ Άγγελος (1185-1195) είχε ένα τρόπο ζωής γεμάτο εκζήτηση και πολυτέλεια που σόκαρε τους συγχρόνους του. Ένα από τα πράγματα που προκαλούσαν εντύπωση ήταν πόσο συχνά έκανε μπάνιο: μέρα παρά μέρα...

Πένθος

Ο Μανουήλ Β’ Παλαιολόγος (1392-1425) ήταν πολύ μεγαλοπρεπής, με λαμπρό παρουσιαστικό. Σπουδαίος ηγέτης που είχε την ατυχία να γεννηθεί σε δύσκολους καιρούς. Τις περισσότερες φορές ντυνόταν στα ολόλευκα -το χρώμα του πένθους για τους Βυζαντινούς- σαν ένδειξη του σπαραγμού του για την κατάσταση της χώρας του.









Παράξενες Βυζαντινές Ιστορίες 4.



Γοτθικός τρόμος

Το 390 ξέσπασαν ταραχές στη Θεσσαλονίκη εξαιτίας της παρουσίας γοτθικής φρουράς στην πόλη. Στη διάρκεια των ταραχών σκοτώθηκε ο Γότθος φρούραρχος. Ο αυτοκράτωρ Θεοδόσιος έγινε έξαλλος και διέταξε τους Γότθους να σκοτώσουν σε αντίποινα όλους τους θεατές στον ιππόδρομο. Το αποτέλεσμα ήταν η σφαγή 7000 Θεσσαλονικέων, μια από τις μεγαλύτερες σφαγές αμάχων του Μεσαίωνα.

Μητέρα

Η αυτοκράτειρα Ειρήνη η Αθηναία (797-802) σίγουρα δεν υπήρξε υπόδειγμα μητρικής αγάπης. Για να εξασφαλίσει το θρόνο της έβαλε να τυφλώσουν το γιο της Κωνσταντίνο ΣΤ’ (780-797) και να τον φυλακίσουν. Η Ειρήνη ήταν η πρώτη γυναίκα στην ιστορία του Βυζαντίου αλλά και της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, που ανέλαβε την ανώτατη εξουσία. Μάλιστα είχε πάρει τον τίτλο «βασιλεύς» και όχι «βασίλισσα».

Οικονομική πολιτική

Όπως όλοι οι ηγέτες που διεξάγουν πολέμους, ο Ιουστινιανός χρειαζόταν λεφτά και βρήκε το σωστό άνθρωπο που θα του τα εξασφάλιζε: Τον Ιωάννη τον Καππαδόκη. Ο Ιωάννης έγινε πραίτωρ το 531. Η φορολογική του πολιτική ήταν τόσο σκληρή που λέγεται ότι υπέβαλε σε βασανιστήρια τους πλούσιους για να τους αποσπάσει λεφτά. Έγινε τόσο μισητός, που στο τέλος ήταν πολύ εύκολο για την αυτοκράτειρα Θεοδώρα, που δεν τον χώνευε, να τον συκοφαντήσει για προδοσία και να τον εξοντώσει.

Πρόποση

Ο Νικηφόρος Α’ (802-811), που είχε εκθρονίσει την Ειρήνη, έπεσε μαχόμενος εναντίον των Βουλγάρων, στην ολέθρια μάχη της Πλίσκα, όπου ένας Βυζαντινός στρατός 80,000 αντρών καταστράφηκε ολοσχερώς. Ο θριαμβευτής βασιλιάς των Βουλγάρων Κρούμμος, έβαλε να βρουν το κεφάλι του νεκρού αυτοκράτορα. Το κρανίο του επαργυρώθηκε και μεταποιήθηκε σε κύπελλο απ’ όπου έπινε ο Κρούμμος κρασί. Τα επόμενα χρόνια μάλιστα, οι Βυζαντινοί πρεσβευτές στην αυλή του Κρούμμου υποχρεώνονταν να πίνουν και να κάνουν πρόποση με αυτό.

Στρατός τυφλών

Το 1014, ο Βασίλειος Β’ αποφάσισε να τελειώσει μια και καλή με τους Βούλγαρους που τους πολεμούσε 40 χρόνια. Μετά από την αποφασιστική νίκη του στρατού του στη μάχη του Κλειδίου, διέταξε την τύφλωση 15000 αιχμαλώτων αφήνοντας ένα μάτι για κάθε 100 αιχμαλώτους. Οι μονόφθαλμοι οδήγησαν τις ομάδες των υπολοίπων πίσω στην πατρίδα τους. Λέγεται ότι όταν ο Βούλγαρος βασιλιάς Συμεών αντίκρισε το φρικτό θέαμα, δεν άντεξε, έπαθε εγκεφαλικό και πέθανε δυο μέρες μετά.



πηγή

Αναρτήθηκε από yiorgos.thalassis@gmail.com

Παρασκευή 15 Ιουνίου 2012

ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ


ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ





Ήτις μετέβη εις τον Άδην και είδε πώς κολάζονται οι αμαρτωλοί



Τω καιρώ εκείνω ότε έμελλε να μεταστή η Υπεραγία Θεοτόκος ανέβη εις το όρος των Ελαιών δια να προσευχηθή και είπεν εν ονόματι του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος να έλθη ο αρχιστράτηγος Μιχαήλ δια να μου δείξη τας κολάσεις όπου κολάζονται οι αμαρτωλοί κάτω εις τον Άδην, και πάραυτα ήλθεν ο αρχιστράτηγος Μιχαήλ με τετρακόσιους αγγέλους και εχαιρέτησαν την Παναγίαν και είπον τούτους τους λόγους: Χαίρε του Πατρός το απαύγασμα. Χαίρε του Υιού η κατοίκησις. Χαίρε των επτά ουρανών το στερέωμα• Χαίρε των δεκατεσσάρων ασμάτων το οχύρωμα• Χαίρε των εξαπτερύγων ο έπαινος• Χαίρε των προφητών το κήρυγμα• Χαίρε των του Θεού ποιημάτων υψηλο-τέρα και πάσης κτίσεως τιμιωτέρα• Χαίρε και η έως του θρόνου του Θεού διελθούσα. Και η Παναγία είπεν εις τον αρχιστρά-τηγον: Χαίροις και συ Μιχαήλ αρχιστράτηγε, και του αοράτου Πατρός λειτουργέ, και του Υιού μου συνόμιλε• Χαίρε ο τον διάβολον καταισχύνας και την αγίαν αυτού στολήν αφελόμενος. Ομοίως και όλους τους αγγέλους εχαιρέτησεν η Παναγία και είπε: χαίρετε και σεις άγιοι άγγελοι και λειτουργοί του Υιού του Θεού μου. Και λέγει πάλιν η Παναγία προς τον αρχιστράτηγον χαίροις Μιχαήλ αρχιστράτηγε, ο πρεσβεύων υπέρ του κό-σμου και πάσης της κτίσεως και παρά τον θρόνον του Θεού αξίως παριστάμενος, και είπε δείξε μου όλους τους αμαρτωλούς όπου κολάζον-ται κάτω εις τον Άδην και ο αρχιστράτηγος είπε μετά πάσης χαράς, ό,τι με ερωτήσης Παναγία μου εγώ θα σου τα ειπώ όλα, και η Παναγία είπε, πόσες κολάσεις είναι των αμαρτωλών; Ο δε αρχιστράτηγος είπε πολλές και αμέτρητες είναι• αμή εις ποίον τόπον ορίζεις να υπάγωμεν; Και η Παναγία είπε εις το δυτικόν μέρος. Και άνοιξεν ο Άδης το στόμα του και εφάνησαν άνδρες και γυναίκες πλήθος πολύ και επί πολλήν ώραν ήκουσε φωνάς και θρήνους πολλούς, και η Παναγία είπε• ποίοι είναι τούτοι και τι το αμάρτημά τους; Και είπεν ο αρχιστράτηγος αυτοί είναι όπου δεν εφύλαξαν τον νόμον του Θεού και τας εντολάς αυτού και δια τούτο κολαζονται. Και είδεν η Παναγία εις τον άλλον τόπον σκότος πολύ και μέγα και είπεν ο αρχιστράτηγος αυτό είναι το αιώνιον σκότος και πολλές ψυχές ευρίσκονται μέσα εις αυτό• και είπεν η Παναγία σηκώσατε το σκότος αυτό δια να ιδώ τους αμαρτωλούς που κολάζονται. Τότε ο αρχιστράτηγος είπε: Ημείς δεν έχωμεν εξουσίαν να σηκώσωμεν το σκότος αυτό. Και οι άγγελοι όπου εφύλαγαν ταις κολάσεσι είπον: Ημείς έχομεν παραγγελίαν από τον Θεόν να μην ίδωσι φως ετούτοι οι κολασμένοι έως την δευτέραν παρουσίαν του Υιού σου, του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Και τότε η Παναγία εσήκωσε τας χείρας της εις τον ουρανόν και είπεν: Εν ονόματι του πατρός και του Υιού και του αγίου Πνεύματος να σηκωθή το σκότος αυτό. Και πάραυτα με τον λόγον της Παναγίας εσηκώθη το σκότος ωσάν σύννεφον και εσκέπασε τον ουρανόν και ήτο εκεί πλήθος ανδρών και γυναικών και ήρχετο πολύς στεναγμός από τους αμαρτωλούς και βλέποντάς τους η Παναγία είπε• τι ποιείτε άθλιοι και πως έχετε ταλαίπωροι; και κανένας δεν αποκρίθη• και οι άγγελοι λέγουσιν αυτοίς: διατί δεν απεκρίνεσθε εις ό,τι σας ερωτά η κεχαριτωμένη; και τότε απελογήθησαν οι αμαρτω-λοί και είπασιν: ημείς αφ’ ότου ήλθαμεν εδώ δεν είδαμε φως, αλλ’ είμεθα μέσα εις την πίσσα που βράζει και κοχλάζει ημέρα και νύκτα• και λέγουσι προς την Παναγία: ο Υιός σου ο ευλογημένος ήλθε και δεν μας ελυπήθηκε ούτε ο Αβραάμ, ούτε ο Μωϋσής, ούτε ο Ιωάννης ο βαπτιστής, ούτε άλλοι τινές από τους προφήτας και αγίους και συ Θεοτόκε το τείχος των Χριστιανών• πώς ήλθες προς ημάς; και ερώτησεν η Παναγία ποίοι είναι τούτοι και τι το αμάρτημά τους; και ο αρχιστράτηγος είπε: τούτοι είναι οπού δεν επίστευαν εις τον Πατέρα, Υιόν και το άγιον Πνεύμα, και εσένα, δεν ωμολόγησαν Θεοτόκον, και πως εγεννήθη ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός από εσένα, και ότι όλος ο κόσμος τον τιμά και τον μακαρίζει; Και πάλιν έπεσε το σκότος εκείνο και τους εσκέπασεν ωσάν και πρώ-τα. Και ο αρχιστράτηγος είπε: πού ορίζεις, Παναγία μου, να υπάγωμεν; Και η Παναγία είπε: Ας υπάγωμεν εις το βόρειον μέρος. Και παρευθύς εκίνησε το αμάξι το χερουβικόν και οι τετρα-κόσιοι άγγελοι και επήραν την Παναγίαν εις το βόρειον μέρος εκεί όπου έβγαινε ο πύρινος ποταμός, και ήτο εκεί πολύ πλήθος ανδρών και γυναικών μέσα εις τον πύρινον ποταμόν χωσμένοι άλλοι ως τα γόνατα, άλλοι ως το στήθος, άλλοι εως τον λαιμόν και άλλοι έως την κεφαλήν, και ως τους είδεν η Παναγία αναστέναξε και είπε ποιοι είναι τουτοι όπου είναι έως τα γόνατα χω-σμένοι και οι λοιποί που είναι εδώ και τι είναι το αμάρτημά τους; Και ο αρχιστράτηγος είπε: τούτοι οπού είναι έως τα γόνατα χωσμένοι, είναι εκείνοι που παρήκουσαν το θέλημα των γονέων των και τους ύβρι-ζαν και τους αντιλογούσαν, και εκείνοι οπού είναι έως την μέσην είναι εκείνοι οπού εκληρονόμησαν τον βίον των γονέων αυτών και τον έφαγαν με πορνείας και ασωτίας και δεν έδωκαν ελεημοσύνην εις τους πτωχούς δια την ψυχήν των γονέων των, ούτε τους εμνημόνευσαν και δια τούτο κολάζονται• και εκείνοι όπου είναι εως το στήθος, είναι εκείνοι όπου ύβρισαν τους συντέκνους τους και τους ωνείδησαν• και εκείνοι οπού είναι έως τον λαιμόν είναι όσοι ύβρισαν τους διδασκάλους των και τους έδειραν, οπού τους εσπούδασαν, λέγω τα θεία και τα ιερά γράμματα και ομοιάζουν με τον προδότην Ιούδαν και δια τούτο κολάζονται και εκείνοι οπού είναι έως την κορυφήν είναι εκείνοι οπού τρώγουν τα από απίστων μαγαρισμένα φαγητά και όλοι όσοι εφάγασιν ανθρώ-πινον κρέας• και ο αρχι-στράτηγος είπεν• άκουσον Παναγία μου, αυτοί είναι εκείνοι όπου σκοτώνουν τα παιδιά τους και τα ρίπτουν και τα τρώγουν τα σκυλιά και όσοι παραδίδουν τους αδελφούς των εις τα χέρια των ασεβών και τους τιμωρούν και τους βασα-νίζουν, εκείνοι οπού κρατούσι τον τίμιον σταυ-ρόν και ομνύουσι ψέμματα δια τούτο κολάζονται. Και είδεν η Παναγία εις άλλο μέρος άνθρωπον οπού εκρέμετο από τα χέρια και από τα ποδάρια και τον έτρωγαν τα σκωλήκια της κολάσεως, και είπεν η Παναγία: Ποίος είναι ούτος και τι το αμάρτημά του; Και ο αρχιστράτηγος είπεν αυτός είναι οπού έδιδε τα άσπρα του με τόκον, ήγουν με διάφορον και δια τούτο κολάζεται. Και πάλιν είδεν η Παναγία γυναίκα οπού εκρέματο από τα αυτιά και τα θηρία έτρωγαν τα βυζά της και η Παναγία είπε ποία είναι τούτη και τι το αμάρτημά της; Και είπεν ο αρχιστράτηγος ετούτη είναι οπού επαιραφογράζετο εις τα σπίτια των γειτόνων της και έπερνε λόγια από ένα σπίτι και επήγαινε στο άλλο βάζοντας σκάνδαλα και δια τούτο κολάζεται. Και η Παναγία είπε: κάλλιον να μην είχε γεννηθή. Και είπεν ο αρχιστράτηγος• ακόμη Παναγία μου δεν είδες τις μεγάλες κολάσεις. Και η Παναγία είπεν• ας υπάγω-μεν να τας ίδωμεν. Και παρευθύς οι τετρακόσιοι άγγελοι την επήγαν και είδεν εκεί σκαμιά πεπυρωμένα και εκάθηντο επάνω πολύ πλήθος ανδρών τε και γυναικών και εφλογίζοντο• εδάκρυσε η Παναγία και είπε: πικρά κόλασις είναι αύτη• και τι το αμάρτημα τούτων: και είπεν ο αρχιστράτηγος αυτοί είναι οπού εδέρνασι τους ιερείς άδικα και χωρίς πταίσιμον και δια τούτο κολάζονται• και πάλιν είδεν η Παναγία είς άλλον τόπον κρεββάτια πεπυρωμένα και εκοίτοντο επάνω πλήθος πολύ ανδρών τε και γυναικών και ηρώτησεν η Παναγία ποίοι είναι ετούτοι και τι το αμάρτημα τους; και ο αρχιστράτηγος είπεν• ετούτοι είναι οπού εκοιμόν-τουσαν την αγίαν ημέραν της Κυριακής και δεν επήγαιναν εις την εκκλη-σίαν• και η Παναγία είπεν ακόμη αν δεν ηδύνατο να σηκωθεί τις τότε πώς να κάμη; Και ο αρχιστράτηγος είπεν άκουσον Παναγία• εάν είναι ο άνθρωπος πολύ ασθενής ότι να ανάψη το σπίτι του και να καίεται από τις τέσσερες γωνίες και να μη δύναται να σηκωθή να σβήση τη φωτιά, έχει συμπάθεια. Και η Παναγία είπε. Καλά παθαίνουσι τότε όσοι αμελούσι την ημέραν της αγίας Κυριακής, και πάλιν είδεν εις άλλον τόπον δένδρα σιδερένια αμέτρητα και είχασι κλαδιά σιδερένια και εκρέμονταν εις εκείνα πολλοί άνθρωποι από ταις γλώσσαις και ερώτησεν η Παναγία ποίοι είναι και ποία τα αμαρτήματά τους; και ο αρχιστράτηγος είπεν• αυτοί είναι οι βλάσφημοι, οι καταλαλητάδες, οι πόρνοι, οι κλέπται, οι φονιάδες, οι ψευδομάρτυρες και εκείνοι που χωρίζουν ανδρόγυνα και παιδιά από τους γονείς των και αδελφούς από τα αδέλφια των και όσοι κάμ-νουν αμαρτίαν με τους συγγενείς των και δια τούτο κολάζονται και πάλιν είδε η Παναγία άνθρωπον κρεμα-σμένον από τα είκοσι νύχια και ητο δεμένη η γλώσσα του ώστε δεν ηδύνατο να είπη το Κυριε ελέησον• και εδάκρυσεν η Παναγία και επαρακάλεσε τον Θεόν και ήλθεν άγγελος που είχε την γλώσσαν του δεμένην και την έλυσε και είπε τρεις φορές το Κύριε ελέησον• και ηρώτησεν η Παναγία ποίος είναι τούτος και τι το αμάρτημά του και ο αρχιστράτηγος είπεν• αυτός ήτο οικονόμος εις τα πράγματα της εκκλησίας και δεν τα έσκαπτεν ούτε τα εκαλλιέργει, μόνον τα έτρω-γε και τα χαλούσε και δια τούτο κολάζεται• Και η Παναγία είπε• κακός δούλος και κακώς κριθήσεται• και πάλιν έδεσεν ο άγγελος τη γλώσσα του. Και είδεν η Παναγία άνθρωπον όπου εκρεμάτο από τα είκοσι νύχια και έβγαινε πυρ από την κεφαλήν του και εκατέκαιεν αυτόν και ηρώ-τησε ποίος είναι ούτος και τι το αμάρτημά του; Και ο αρχιστράτηγος είπεν• αυτός ήτο παπάς και ελειτούργει αναξίως και εκαταφρόνει και εμέλιζε τον άγιον άρτον και έπεφταν οι μαργαρίται από τα χέρια του και ο φοβερός θρόνος του Θεού εσαλεύετο και το υποπόδιον αυτού έτρεμε και δια τούτο κολάζεται, και πάλιν είδε η Παναγία άλλον άνθρωπον εις μεγάλα βάσανα και ηρώτησε ποιος ήτο και τι το αμάρτημά του, και ο αρχιστράτηγος είπεν• αυτός ήτο διάκος και εδίδασκεν άλλους και τον εαυτόν του δεν εδίδασκε και αγαπούσε την φιλαργυρίαν και δια τούτο κολάζεται• και είδεν πάλιν η Παναγία άλλον άνθρωπον εις άλλα φρικτά βάσανα και ηρώτησε ποίος είναι και τι το αμάρτημά του και ο αρχιστράτηγος είπεν: αυτός ήτο αναγνώ-στης και ενώ εδίδασκε τους ανθρώπους δεν έκαμνεν εκείνο που έλεγαν αι γραφαί και δια τούτο κολάζεται και ο αρχιστράτηγος είπεν: Ας υπάγωμεν και εις άλλον τόπον και όταν επήγαν εκεί είδεν η Παναγία πύργον μέγαν και σκοτεινόν πολύ και ήτο εκεί μέσα πλήθος ανδρών και γυναικών και τους έτρωγον τα σκουλήκια της κολάσεως. Και ηρώτη-σεν η Παναγία ποίοι είναι και τι το αμάρτημά τους και ο αρχιστράτηγος είπε: Τούτοι είναι οι καλόγηροι όπου δεν ετίμησαν το αγγελικόν σχήμα και πολλοί Πατριάρχαι και Μητροπο-λίται είναι αυτού μέσα και πολλοί άδικοι βασιλείς και κολάζονται• και είδεν η Παναγία γυναίκα, ήτις εκρέματο από τα χέρια και από τα πόδια και έβγαινε φωτιά και κατέκαιεν αυτήν και ηρώτησε η Παναγία ποία είναι αυτή και τι το αμάρτημά της και ο αρχιστράτηγος είπεν• αυτή είναι παπαδιά και δεν εφύλαττε την τιμήν της, αλλά επορνεύετο και δια τούτο κολάζεται. Και πάλιν είδεν η Παναγία άλλην γυναίκα οπού ήταν εις τα μεγάλα βάσανα και ηρώτη-σε ποία είναι και τι το αμάρτημά της και ο αρχιστράτηγος είπεν• αυτή ήτο διακόνισσα και δεν ετίμα τον άνδρα της, αμή επορνεύετο έλεγεν όταν γενή ο άνδρας μου παπάς τότε θέλω τον τιμήσει. Και ο αρχιστράτηγος είπε; πού ορίζεις Παναγία μου να υπάγωμεν; Και είπεν η Παναγία• εις το νότιον μέρος. Και παρευθύς εκίνησε το αμάξι το χερου-βικόν και οι τετρακόσιοι άγγελοι και επήγαν την Παναγίαν εις το νότιον μέρος, εκεί όπου έβγαινε ο πύρινος ποταμός και εκόχλαζε και έκανε κύματα ωσάν άγρια θάλασσα και εξεβύθιζε τους αμαρτωλούς δέκα χιλιάδες οργυές και εδάκρυσεν η Παναγία και είπεν• ποίοι είναι τούτοι και τι το αμάρτημά τους; κι’ ο αρχιστράτηγος είπεν• είναι αυτοί οπού επαραμόνευαν, οπού παραζύγιαδαν και οι κάπηλοι που έβαζαν νερό εις το κρασί και αδικούσαν τους αθρώπους, και όσοι μεθούν και παραλογίζουν, όσοι κάμνουν αδικίας και τρώγουν τους κόπους των άλλων, όσοι είναι πλούσιοι και δεν δίδουν ελεημοσύνην εις τους πτωχούς, αλλά τρώγουν και πίνουν ωσάν τα άλογα ζώα και άδικοι βασιλείς και κριτάδες και όλοι οι ασεβείς και όσοι κάμνουν αμαρτίαν με παπαδιές και καλογρηές και δια τούτο κολάζονται• και πάλιν είδε η Παναγία γυναίκα και εκαίετο εις την φωτιάν και ηρώτησεν ποία ήτο και τι το αμάρτημά της και ο αρχιστράτηγος είπεν αύτη ήτο καλογρηά και δεν εφύλαξεν την παρθενίαν της αλλά επορνεύετο κρυφίως και δια τούτο κολάζεται• και πάλιν επήγε η Παναγία εις άλλον τόπον και ήτο εκεί ποταμός μέγας και σκοτεινός πολύ, ο λεγόμενος Τάρταρος και ήτο εκεί πλήθος ανδρών τε και γυναικών• και εκυμάτιζεν ο ποταμός ωσάν άγρια θάλασσα• και εξεβύθιζε τους αμαρτωλούς σαράντα χιλιάδες οργυιές και δεν εσώνανε να ειπούνε το Κύριε ελέησον• και οι άγγελοι οπού εφύλαγαν τας κολάσεις, όταν είδον την Παναγία είπον• Χαίρε κεχαριτωμένη Θεοτόκε παρθένε, χαίροις και συ Μιχαήλ αρχιστράτηγε και προστάτα του Θεού ημών. Και η Παναγία είπε χαίρετε και σεις άγιοι άγγελοι και λειτουργοί του Υιού μου και Θεού υμών• και οι άγγελοι είπον ημείς δεν ήλθομεν Παναγία μου προς σε και συ πως ήλθες προς ημάς; και είπον οι άγγελοι το Κύριε ελέησον τρεις φοράς και παρευθύς έπαυ-σεν η φουρτούνα και ερράγησαν τα κύματα, και εφάνησαν οι αμαρτωλοί. Και ηρώτησεν η Παναγία ποίοι ήσαν και ποία τα αμαρτήματά τους και ο αρχιστράτηγος είπε• τούτοι είναι οι εβραίοι οπού εσταύρωσαν τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν, και όλα τα έθνη τα άπιστα, και εκείνοι οπού φαρμακεύουν ανθρώπους και πεθαίνουν και οι γυναίκες οπού πνίγουσι τα παιδιά τους και τα ρίχνουν και εκείνες που μαντεύουν και κάνουσι μαγείαν. Και η Παναγία είπε• καθώς έκαμναν ηύραν. Και ήρχισεν πάλιν ο πύρινος ποταμός τα κύματά του ως τα πρώτα. Ο αρχιστράτηγος είπεν όποιος βαλθή εις ταύτην την κόλασιν δεν βγαίνει πλέον αλλοίμονον εις τους αμαρτωλούς, ότι πάντοτε έχουσι την κόλασιν.

Και η Παναγία είπεν• ας υπάγωμεν εις άλλον τόπον• και όταν επήγαν εκεί ήσαν λίμναι πύριναι και είχαν βρώμαν μεγάλην και έκαιον πίσσαν, κατράμι και θειάφι και ήτο εκεί μέσα πλήθος ανδρών τε και γυναικών και άλλοι εφαίνοντο και άλλων μόνον αι φωναί των ηκούοντο• και ηρώτησεν η Παναγία, ποίοι είναι τούτοι και τι το αμάρτημά τους; Και ο αρχιστράτηγος είπε• τούτοι είναι εκείνοι που έκαμαν αμαρτίαν με τας αδελφάς των, και με ταις εξαδέλφαις των, και με ταις πεθεραίς των, με ταις μητραιαίς τους και με ταις συντέκνισσαις τους και όλοι όσοι πορνεύουσι με ξένας γυναίκας και πλέον σωσμόν δεν έχουσι και όσοι ακού-ουσι τας αγίας γραφάς και γελούν και όσοι ψευδο-μαρτυρούν και αγαπούν τα ξένα και ζημιώνουν τους πτωχούς και τας χήρας, και όσοι αποθνήσκουν αμετανό-ητοι και δεν ηγάπησαν την δικαιοσύνην, και όσοι δεν ελεούν τους πτωχούς και τους ξένους και δια τούτο κολάζονται. Και η Παναγία είπε: Να συνάξω τας στρατιάς των αγγέλων και αρχαγγέλων και όλων των αγίων, ίνα παρακαλέσωμεν τον Θεόν δια τους αμαρτωλούς. Ο δε αρ-χιστράτηγος είπεν• Ημείς Παναγία μου, όταν τον αρχαγγελικόν ποιώμεν ύμνον αναφέρωμεν και δια τους αμαρτωλούς επτά φορές την ημέρα αλλά δεν εισακουόμεθα. Και η Παναγία είπε: Πάρετέ με να υπάγωμεν ενώπιον του Θεού. Και παρευθύς την έφεραν έμπροσθεν του Παντοκράτορος και είπεν: Ελέησον Δέσποτα τους αμαρτωλούς, διότι πολλά τους ελυπήθηκα εις τα βάσανα όπου είδα και έχουν εις την κόλασιν. Και ήκουσε φωνήν όπου έλεγεν ούτω: Δεν θέλω τους ελεήσει διότι δεν έκαμαν καλόν εις όλην των την ζωήν• δεν ετίμησαν τους αδελφούς των, δεν ελέησαν τους πτωχούς, αλλ’ ούτε εδόξασαν ποτέ το όνομά μου• δεν ετήρησαν τας παραγγελίας μου• δεν ετίμησαν την αγίαν Κυριακήν και τας εορτάς των αγίων μου αλλ’ εδούλευαν.

Εις την εκκησίαν μου δεν επήγαιναν, μόνον εις καπηλεία και εις διασκε-δάσεις έτρεχον και δια τούτο δεν θέλω να τους ελεήσω. Και πάλιν είπε η Παναγία• ελέησον Δέσποτα τους αμαρτωλούς, το πλάσμα των χειρών, αν και αμαρτωλοί είναι συγχώρη-σέ τους δια λόγου μου ότι δε δύναμαι να τους βλέπω να βασανίζωνται, διότι πας χριστιανός το όνομά μου επικαλείται και λέγει το Παναγία Θεοτόκε βοήθει μοι. Και πάλιν ήκουσε φωνήν όπου έλεγεν ούτω: άκουσον Παναγία και Μητέρα μου όποιος τον τιμά και σε επικαλείται θέλω τον τιμήσει κι’ εγώ όπου έπλασα τον άνθρωπον και τον έκαμα αυθέντην τού Παραδείσου και αυτός παρήκουσε την εντολήν μου και τον έβγαλα από τον Παράδεισον. Και πάλιν δι’ αυτόν κατέβηκα εις την γην και με ωνείδησαν, και με ύβρισαν και μου έβαλαν ακάνθινον στέφανον εις την κεφαλήν και μου εκάρ-φωσαν τας χείρας εις τον σταυρόν και με εκέντησαν εις το πλευρόν με το κοντάρι, και με επότισαν χολήν και όξος οι παράνομοι εβραίοι και έθαψαν εις τον τάφον, και πάλιν εις τρεις ημέρας αναστήθηκα και ανέστησα και νεκρούς αναληφθείς μετά σαράντα ημέρας εις τους ουρανούς. Έκαμα πάν ό,τι τους έταξα και αυτοί δεν έκαμαν εκείνα που παρήγγειλα και δια τούτο δεν τους λυπούμαι να τους ελεήσω. Ήκουσε τους λόγους τούτους η Παναγία και είπε με μεγάλη φωνήν: Πού είναι τα τάγματα των αγγέλων και των αρχαγγέλων; που είναι ο Ιωάννης ο βαπτιστής και πρόδρομος; πού είναι οι δώδεκα Απόστολοι και οι άλλοι εβδομήκοντα; πού είναι οι προφήται και οι μάρτυρες και όλοι οι άγιοι όσοι έχουν παρρησίαν εις τον Θεόν; Ελάτε να προσπέσωμεν και να παρακαλέσωμεν τον Θεόν μήπως και εισακούση της δεήσεώς μας δια τους αμαρτωλούς και μή αποδώση αυτοίς κατά τας αμαρτίας αυτών αλλά κατά τα ελέη του ελεήσει αυτούς. Πάραυτα εσυνάχθησαν οι άγιοι πάντες και τα αγγελικά τάγματα και εδέοντο μετά της Παναγίας. Ήκουσαν τότε φωνήν όπου έλεγεν: έτσι διατί με παρακαλείτε! Και απελογήθησαν και είπον: Κϋριε ελέησον τους αμαρτωλούς. Και ο Πανάγαθος Θεός είπε δια την άχραντόν μου Μητέρα και δια τα πλήθη των αρχαγγέλων και όλων μου των αγίων, δίδω ανάπαυσιν εις τους αμαρτωλούς ημέρας πεντήκοντα επτά ήγουν από την Λαμπράν έως των αγίων Πάντων, και όταν ήκουσαν οι άγιοι ταύτην την φωνήν, ευχαρίστησαν και είπον: ευχαριστούμεν Σε Υιέ του Θεού του ζώντος, όπου εισήκουσες την δέησιν μας και έδωσες άνεσιν εις τους αμαρτωλούς. Και πάλιν ήκουσαν φωνήν όπου έλεγεν: επάρετε την Παναγίαν και υπάγετέ την εις τον Παράδεισον, δια να ιδή τους εκλεκτους και αγίους μου να χαρή. Και παρευθύς εκίνησε το αμάξι το χερουβικόν και οι τετρακόσιοι άγγελοι και επήγαν την Παναγία εις τον Παράδεισον και είδεν εκεί πατριάρχας και μητρο-πολίτας, ιερείς και διακόνους και καλογραίας, ψάλτας και αναγνώστας, βασιλείς, κριτάς και άρχοντας όπου έλαμπαν ώσπερ ο ήλιος. Και ηρώτησεν η Παναγία ποίοι είναι αυτοί και ποίας αρετάς έκαμαν και έχουσι τέτοιαν χάριν και ο αρχιστράτηγος είπεν• αυτοί είναι που έκαμαν τα καλά έργα εις τον κόσμον και εμίσησαν το ψεύδος και επολέμησαν με θάρρος την αδικίαν, και ετήρησαν με πίστην τας εντολάς του Θεού και τα παραγγέλματα του Υιού σου και Κυρίου ημών Ιησού Χριστού• αυτοί είναι οι δίκαιοι και οι ευσεβείς οι μάρτυρες και όλοι όσοι ετίμησαν τον Πανάγαθον Θεόν, τον Υιόν αυτού και το άγιον Πνεύμα• μέσα αυτού είναι οι ελεήμονες και φιλάνθρωποι και πάντες όσοι έκαμαν το καλόν και με λόγον και έργον.

Αλλοίμονον μόνον εις τους αμαρτωλούς οίτινες και συνέγραψαν όσα ήκουσαν και τα άφησαν εις τον κόσμον προς νουθεσίαν των ανθρώπων και καλόν είναι όσοι τα ακούσωσι να φυλάγωνται και να μην κάμνουσι αμαρτίας εις την ζωήν των, αλλά και εκείνοι που έχουσι αυτήν την αγίαν αποκάλυψιν να την αναγιγνώσκουσι μετά φόβου και πίστεως• θέλουν λάβει χάριν εν τη δευτέρα και φρικτή παρουσία του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, ώ πρέπει πάσα δόξα, τιμή και προσκύνησις συν τω ανάρχω αυτού Πατρί και τω Παναγίω και αγαθώ και ζωοποιώ αυτού Πνεύματι νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων αμήν.





Τέλος και τω Θεώ δόξα.



Πέμπτη 14 Ιουνίου 2012

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

1ο Τεύχος: Περίοδος 1896-1950

συγγραφείς : Νίκος Νικολαΐδης, Νίκος Ζ.


ΣΕΛΙΔΑ 1

ΚΑΡΕ 1: (Πανοραμική άποψη από τη Λεωφόρο προς το λόφο του Αρδηττού)

Lettering: Το «Καλλιμάρμαρο» Παναθηναϊκό Στάδιο, ένα πραγματικό στολίδι της Αθήνας, έργο της αρχαιότητας που αναστηλώθηκε δαπάναις δαπάνης του ευεργέτη Αβέρωφ, λίγα χρόνια μετά την ίδρυση του ελληνικού κράτους


ΚΑΡΕ 2: (ο

Καρυοθραύστης)

Lettering: Απέναντι του δεσπόζουν ο υπέροχος Καρυοθραύστης…


ΚΑΡΕ 3: (ο Δισκοβόλος του Μύρωνος)

Lettering: …και ο δισκοβόλος του Μύρωνος, δυο δημιουργίες που παραπέμπουν στην Κλασσική Ελλάδα.



------------------------------------------------------------------------------------------------------------ΣΕΛΙΔΑ 2

ΚΑΡΕ 1: (Άποψη του γυμναστήριο δοσμένη από το δρόμο προς τα κάτω)

Lettering: Πολύ κοντά, κρυμμένο μέσα στα δένδρα του «Ζαππείου» υπάρχει ένα από τα παλαιότερα γυμναστήρια της πρωτεύουσας…



ΚΑΡΕ 2: (Πολύ κοντινή άποψη με επίκεντρο την επιγραφή-ονομασία του γυμναστηρίου «Ιωάννης Φωκιανός»)

Lettering: …αφιερωμένο στη μνήμη ενός ανθρώπου ο οποίος οραματίσθηκε κάτι σπουδαίο.



ΚΑΡΕ 3: (ο Φωκιανός διδάσκει γυμναστικές ασκήσεις –μακρινό, «θολό» πλάνο…)

Lettering: Ο Φωκιανός έδωσε πραγματική «μάχη» για την εισαγωγή του μαθήματος της γυμναστικής στα ελληνικά σχολεία μια εποχή συντηρητισμού, όπως ήταν τα τέλη του 19ου αιώνα.



ΚΑΡΕ 4: (ο τάφος του Φωκιανού και ψηλά πάνω το Ολυμπιακό σήμα των 5 κύκλων με διακρινόμενες στο βάθος τις μορφές Βικέλλα δεξιά-Κουμπερτέν αριστερά-ντύσιμο εποχής)

Lettering: Τη χρονιά που «έφυγε», διοργανώθηκαν εδώ οι πρώτοι Ολυμπιακοί Αγώνες των σύγχρονων καιρών, ύστερα από πρωτοβουλία του γάλλου Πιέρ Ντε Κουμπερτέν και του Έλληνα Δημήτριου Βικέλλα.


ΚΑΡΕ 5: (Αναπαράσταση του τερματισμού του Λούη από γκραβούρα εποχής-πανοραμικό πλάνο)

Lettering: Ο έλληνας Σπύρος Λούης, ένας γαλατάς από το Μαρούσι, δοξάστηκε στο «Μαραθώνιο δρόμο»!



ΣΕΛΙΔΑ 3

ΚΑΡΕ 1: (Αναπαράσταση γνωστής εικόνας ποδοσφαίρου στα λιβάδια της Αγγλίας από τα μέσα του 19ου αιώνα)

Lettering: Το σπορ είχε γεννηθεί στην Αγγλία προς τα τέλη του 19ου αιώνα, αλλά στην Ελλάδα άργησε πολύ να εμφανιστεί.

Με την ευκαιρία της 1ης Ολυμπιάδας (1896), η πλειονότητα των Ελλήνων φιλάθλων θα άκουγε για πρώτη φορά σχετικά με ένα καινούριο άθλημα, το οποίο είχε συμπεριληφθεί στο πρόγραμμα των Αγώνων. Το ονόμαζαν ποδόσφαιρο, ωστόσο καμία χώρα από τις συμμετέχουσες δεν έστειλε στην Αθήνα αντιπροσωπευτική ομάδα. Απλά, αυτό που έγινε ήταν να δοθούν μερικοί αγώνες επίδειξης.


ΚΑΡΕ 2: Η Ελληνική συμμετοχή


ΚΑΡΕ 3:

Στην αρχαιότητα παίζονταν ο επίσκυρος


ΣΕΛΙΔΑ 4

ΚΑΡΕ 1: (Ο Ανδρέας Βλαστός εικονίζεται στο γραφείο του να μεταφράζει κείμενα)

Lettering: Ένα χρόνο πριν (1895), ο ομογενής Ανδρέας Βλαστός είχε μεταφράσει τους κανόνες του αθλήματος, από τα αγγλικά στα ελληνικά.



ΚΑΡΕ 2: (Ο Ιωάννης Χρυσάφης, όρθιος, κρατάει με υπερηφάνεια ένα δερματόδετο τόμο, τον οποίο επιδεικνύει σε αθλητικούς παράγοντες, στο κέντρο μιας στολισμένης αίθουσας-Ντύσιμο εποχής)

Lettering: Και δυο χρόνια μετά (1898), ο ιδεολόγος πρωτογυμναστής Ιωάννης Χρυσάφης πρόσφερε την πρώτη επίσημη ολοκληρωμένη μετάφραση των ποδοσφαιρικών κανονισμών που μάλιστα τυπώθηκαν και σε ειδικό φυλλάδιο.

Ο Ιωάννης Χρυσάφης



ΚΑΡΕ 3: (Ο Παναγής Βρυώνης εικονίζεται να κατεβαίνει από αμαξοστοιχία. Δίπλα του, ένας υπηρέτης μεταφέρει τις αποσκευές. Κόσμος στο βάθος, επιβάτες και σιδηροδρομικοί υπάλληλοι)

Lettering: Την αυγή του εικοστού αιώνα (1903), ήρθε από την Ελβετία ο τερματοφύλακας της ποδοσφαιρικής ομάδας της Σερβέτ Γενεύης Παναγής Βρυώνης. Μαζί του, έφερε πολλές μπάλες ποδοσφαίρου αλλά και …σαμπρέλες!

ΚΑΡΕ 4 (Στο κέντρο μιας αλάνας, με φόντο στο βάθος την αραιοκατοικημένη πρωτεύουσα, ο Βρυώνης διδάσκει στους φίλους του το νέο άθλημα)

Lettering: Με μια παρέα φίλων του, αθλητών του Εθνικού Γ.Σ., «στρατοπέδευσαν» στα Ιλίσια και άρχισε να τους διδάσκει το σπορ.

***************************************************************************

ΣΕΛΙΔΑ 5

ΚΑΡΕ 1 : Οι αθλητές του Εθνικού ωστόσο, σύντομα επεδίωξαν να τους επιτραπεί η χρήση των εγκαταστάσεων του συλλόγου τους που βρίσκονταν (και εξακολουθούν έως σήμερα) απέναντι από το Ζάππειο, για να παίζουν ποδόσφαιρο.



ΚΑΡΕ 2 : Αυτό προκάλεσε εντάσεις και συνεχείς μικρό-καυγάδες με τους συναθλητές τους του στίβου που απεχθάνονταν το νέο άθλημα, διότι, όπως υποστήριζαν, τους δημιουργούσε προβλήματα στις προπονήσεις τους.



ΚΑΡΕ 3 : Οι συνεχείς προστριβές, οι ζημιές που προκαλούνταν από τις …κλωτσοπατινάδες (σπάσιμο τζαμιών κ.λ.π.) είχαν φέρει σε αδιέξοδο το διευθυντή του γυμναστηρίου.



ΚΑΡΕ 4 : Τελικά οι φίλοι του Βρυώνη αυτονομήθηκαν με τη δημιουργία του «Ποδοσφαιρικού Συλλόγου Γουδί» (1906) και ο διευθυντής φέρεται να αναφώνησε με ανακούφιση: «Επιτέλους, ξεφορτωθήκαμε τα παλιόπαιδα!»



Σημείωση κάτω : Βέβαια, είχαν προηγηθεί αρκετές περιοχές -εκτός της τότε ελεύθερης Ελλάδας- που ήδη καλλιεργούσαν το άθλημα. Στη Θεσσαλονίκη υπήρχε η θρυλική «Ουνιόν Σπορτίβ», στελεχωμένη κυρίως από ξένους παίκτες. Στην Κωνσταντινούπολη ήκμαζαν ο «Ήφαιστος» και το «Πέρα Κλουμπ», ενώ στη Σμύρνη ο «Απόλλων Γ.Σ.» και ο «Πανιώνιος Γ.Σ.».



ΣΕΛΙΔΑ 6

ΚΑΡΕ 1 : Το 1906 διεξήχθησαν οι πρώτοι «Πανελλήνιοι» αγώνες ποδοσφαίρου, κάτι σαν …πρωτάθλημα. Τον τίτλο κατέκτησε ο Εθνικός Γ.Σ. που νίκησε με σκορ 3-0 τον Πανελλήνιο Γ.Σ.



Σημείωση : Στη «Μεσοολυμπιάδα» της Αθήνας (επισήμως «Διεθνείς Αγώνες της πόλεως των Αθηνών»), την ίδια χρονιά, εμφανίσθηκε η αποστολή της Δανίας με την ποδοσφαιρική της ομάδα. Εκπροσώπους «μεικτών» ομάδων -υποδούλων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία- έστειλαν οι πόλεις της Σμύρνης και της Θεσσαλονίκης («Όμιλος Φιλόμουσων»).



ΚΑΡΕ 2 : Ομάδα όμως, την πρώτη στα χρονικά με ελληνικά χρώματα, κατέβασε και η Αθήνα, που πρώτα νίκησε με 6-0 τη Θεσσαλονίκη στο ποδηλατοδρόμιο του Φαλήρου. Την ομάδα αποτελούσαν βασικά αθλητές στίβου. Ήσαν οι Δεκαβάλλας, Γ. Μερκούρης, Π. Μπότασης, Γερουτάκης, Γρ. Βρυώνης, Συριώτης, Καλαφάτης, Θ. Νικολαΐδης, Π. Βρυώνης (προπονητής), Κ. Μπότασης και Γεωργιάδης.



ΚΑΡΕ 3 : Έπειτα ηττήθηκε άδοξα από τους σκανδιναβούς με το βαρύτατο 9-0 (!) Μάλιστα όλα τα γκολ σημειώθηκαν στο πρώτο ημίχρονο και οι έλληνες παίκτες (προκειμένου να γλυτώσουν περαιτέρω διασυρμό) δεν εμφανίσθηκαν στην επανάληψη… Στη συνέχεια, η Αθήνα αποσύρθηκε από το τουρνουά. Φαίνεται πως η απογοήτευση από εκείνη τη συντριβή, λειτούργησε αποτρεπτικά.



Σημείωση : Κάτι οι πολιτικές εξελίξεις (επανάσταση στο Γουδί, ερχομός Ελευθέριου Βενιζέλου), κάτι οι μακροχρόνιες πολεμικές περιπέτειες της χώρας μας (Βαλκανικοί πόλεμοι 1912-13, Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος 1914-18) έφεραν πίσω τα αθλητικά μας πράγματα. Το σπορ του ποδοσφαίρου σχεδόν …ξεχάστηκε. Ωστόσο, σύντομα θα παρουσιαζόταν η ευκαιρία για τη συγκρότησης της πρώτης Εθνικής μας ομάδας.



ΚΑΡΕ 4 : Με την ευκαιρία των διασυμμαχικών αγώνων του Παρισιού (1919) όπου είχαν δικαίωμα συμμετοχής οι νικήτριες χώρες του μεγάλου πολέμου, ταξίδεψαν στη γαλλική πρωτεύουσα οι Δ. Δεμερτζής, Λ. Πανουργιάς, Ησ. Ησαΐας, Κ. Δεμερτζής, Γ. Χατζηανδρέου, Γ. Καλαφάτης (προπονητής), Δ. Καστρίτσης, Αλ. Παπαθανασίου, Ι. Σταυρόπουλος, Ιωσ. Τερεζάκης, Γ. Βραχόπουλος, Ε. Κουρέντης, Βρ. Βρανόπουλος, Λ. Τραγάνος, Γ. Πρωτόπουλος, Σ. Κοτρώτσος, Β. Λιόντας και Π. Σαριδάκης. Επρόκειτο ουσιαστικά για μια «Εθνική» ομάδα Ενόπλων που είχε την τύχη να αγωνισθεί στο περίφημο στάδιο «Στρατηγός Τζον Γιόζεφ Πέρσινγκ» και να τη διαιτητεύσουν κορυφαίοι ευρωπαίοι ρέφερι της εποχής.

ΚΑΡΕ 5 : Τα αποτελέσματα που φέραμε ήταν νίκες επί της Σερβίας με 5-1 και της Ρουμανίας με 3-2 και ήττες από την Ιταλία (2-5) και τη γηπεδούχο Γαλλία με το εφιαλτικό 11-0!

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



ΣΕΛΙΔΑ 7

ΚΑΡΕ 1 : Ωστόσο, το πρώτο επίσημο παιχνίδι της Εθνικής Ελλάδας που αναγνωρίζει η FIBA και έχει καταγράψει στα αρχεία της είναι το ματς Σουηδία-Ελλάς 9-0 (ημίχρονο 6-0) για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αμβέρσας, στις 28 Αυγούστου του 1920.

Στην ελληνική αποστολή μετείχαν και Σμυρνιοί ποδοσφαιριστές, καθώς η περιοχή της Ιωνίας είχε τότε καταληφθεί από τον ελληνικό στρατό και ενσωματωθεί (προσωρινά) στον εθνικό κορμό. Μετά από ένα ιδιαίτερα κοπιαστικό ταξίδι με ατμόπλοιο (Πειραιάς-Μασσαλία) αλλά...



ΚΑΡΕ 2 : και με τρένο (μέσω Παρισιού και Βρυξελλών), η ομάδα έφθασε στον προορισμό της, έπειτα από έξι ολόκληρες ημέρες! Βέβαια οι παίκτες «αποζημιώθηκαν», καθώς για πρώτη φορά στα χρονικά θα αγωνίζονταν σε στάδιο με χλοοτάπητα, μια πρωτόγνωρη για αυτούς εμπειρία. Επιπλέον, οι διεθνείς μας εντυπωσιάσθηκαν και από τις εξαιρετικές αθλητικές υποδομές, που αντίκρισαν.



ΚΑΡΕ 3 : Όσον αφορά στο αγωνιστικό μέρος, η Ελλάδα δέχθηκε το πρώτο γκολ μόλις στο 4ο λεπτό, ενώ στο 31’ το σκορ ήταν ήδη 6-0 !



ΚΑΡΕ 4 : «Δήμιος» για την Εθνική μας αναδείχθηκε ο σπουδαίος γκολτζής Χέρμπερτ Κάρλσον που σκόραρε σε βάρος μας πέντε τέρματα.



ΚΑΡΕ 5 : Στα «ελαφρυντικά» της εκτεταμένης ήττας περιλαμβάνεται ο τραυματισμός και η αποχώρηση του Νίκου Καλούδη (της Πειραϊκής Ένωσης) στα πρώτα λεπτά της αναμέτρησης (δεν επιτρέπονταν αλλαγές)



Σημείωση : Οι υπόλοιποι που έπαιξαν ήταν οι Αντώνης Φωτιάδης (Πανιωνίου), Αγαμέμνων Γκίλης (Πανιωνίου), Δημήτριος Γιώτης (Απόλλωνα), Απόστολος Νικολαΐδης (Πανελληνίου Ποδοσφαιρικού Αθλητικού ομίλου-ΠΠΑΟ, ο μετέπειτα Παναθηναϊκός ΑΟ-ΠΑΟ), Χρήστος Πέππας (Πειραϊκής Ένωσης), Γιώργος Καλαφάτης (αρχηγός, ΠΠΑΟ), Γιάννης Ανδριανόπουλος (Πειραϊκής Ένωσης), Θεόδωρος Νικολαΐδης (ΠΣ Γουδίου), Γιώργος Χατζηανδρέου (Πειραϊκού Συνδέσμου) και Θεόδωρος Δημητρίου (Πανιωνίου). Αναπληρωματικοί ήταν οι Γιώργος Ανδριανόπουλος (Πειραϊκού Συνδέσμου- μετέπειτα Ολυμπιακός ΣΦΠ), Σωτήρης Δεσποτόπουλος (Πανιωνίου), Δημήτρης Δεμερτζής (ΠΠΑΟ), Ιωάννης Σταυρόπουλος (ΠΠΑΟ) και Βασίλης Σάμιος (Απόλλωνα). Μεγάλη απώλεια ήταν και η απουσία του πολυσύνθετου μέσου Λουκά Πανουργιά (ΠΠΑΟ), ο οποίος δυστυχώς τραυματίσθηκε σε προπόνηση της Εθνικής και έμεινε εκτός αποστολής.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ΣΕΛΙΔΑ 8

ΚΑΡΕ 1 : Το 1926 ιδρύεται η Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (Ε.Π.Ο.) -με πρώτο της πρόεδρο τον Παναγή Βρυώνη- και αυτοδίκαια παραλαμβάνει τη σκυτάλη της ευθύνης του αθλήματος από τον ΣΕΓΑΣ.



ΚΑΡΕ 2 : Τρία χρόνια μετά, θα έλθει η ώρα για το πρώτο φιλικό ματς της Εθνικής Ελλάδας, με αντίπαλο τη β’ ομάδα της Ιταλίας, στο γήπεδο του ΠΑΟ, επί της Λεωφόρου Αλεξάνδρας. Ήταν το μεσημέρι της Κυριακής 7 Απριλίου του 1929, όταν 15.000 φίλαθλοι βρέθηκαν στις εξέδρες, όπου βροντερό «παρών» έδωσε όλη η κοσμική Αθήνα. Το μόνο που φάνηκε να χαλάει την εορταστική εικόνα, ήταν ο πολύ δυνατός αέρας που φυσούσε σε όλη τη διάρκεια του αγώνα και τα σύννεφα σκόνης που ξεσήκωνε.



ΚΑΡΕ 3 : Εκλέκτορας της ομάδας μας ήταν ο Απόστολος Νικολαΐδης, που δέκα σχεδόν χρόνια μετά την εμπειρία της Αμβέρσας, επιστράτευσε την «αφρόκρεμα» του τότε ποδοσφαιρικού μας δυναμικού. Στο γήπεδο και μπροστά στον αρχοντάνθρωπο (κιλάκια, μεγάλο κούτελο, γαμψή μύτη, κολλητό μαύρο μαλλί) Ούγγρο διαιτητή Φραντζ-Ατίλα Καν παρουσιάσθηκαν από τη μία οι φινετσάτοι ιταλοί και από την άλλη οι έλληνες παίκτες: Ο τερματοφύλακας Γιώργος Γιάμαλης (της ΑΕΚ), ο Κώστας Φερλέμης (του Εθνικού), ο Χριστόφορος Βόγας (του Ηρακλή), ο Απόστολος Μεσσάρης (του ΠΑΟ), ο Στέφανος Κωνσταντινίδης (ΑΕΚ), ο Κώστας Ανδρίτσος (ΠΑΟ), ο (αρχηγός) Βασίλης Ανδριανόπουλος και τα αδέλφια του Ντίνος και Γιώργος (όλοι του Ολυμπιακού), ο Άγγελος Μεσσάρης (ΠΑΟ) και ο Αλβέρτος Ναμίας (Ηρακλή).



ΚΑΡΕ 4 : Τον αγώνα παρακολούθησε και η κόρη του ιταλού δικτάτορα Μπενίτο Μουσολίνι, Έντα, η οποία συνοδευόταν από τους γερουσιαστές Κρέσπι και Αρλότα. Το κομψό μάλιστα ντύσιμό τους, είχε τραβήξει όλα σχεδόν τα βλέμματα πάνω τους, ενώ τα εγκωμιαστικά σχόλια έδιναν και έπαιρναν.



ΚΑΡΕ 5 : Βλέπετε, μπορεί στην εξέδρα να βρισκόταν η υψηλή κοινωνία, ωστόσο την πλειοψηφία των θεατών αποτελούσαν χιλιάδες φτωχαδάκια, που έβλεπαν καλοραμμένα κοστούμια και δικαιολογημένα τους …έτρεχαν τα σάλια!



ΣΕΛΙΔΑ 9

ΚΑΡΕ 1 : Το πρώτο μέρος της συνάντησης έκλεισε με την Ιταλία να προηγείται από το 35ο λεπτό, καθώς ο ΝΟ 9 Βολκ με κεφαλιά από κόρνερ του ΝΟ 8 Μπουσίνι είχε πετύχει να παραβιάσει την εστία του Γιάμαλη.



ΚΑΡΕ 2 : Με τη συμπλήρωση του πρώτου τέταρτου στην επανάληψη, ο ΝΟ 11 Ναμίας πήρε κοντινή πάσα-φάουλ του ΝΟ 10 Άγγελου Μεσσάρη



ΚΑΡΕ 3 : και με σέντρα-σουτ (βοηθούντος του ανέμου) ισοφάρισε (1-1). Ήταν το πρώτο επίσημα καταγεγραμμένο γκολ της Εθνικής μας!



ΚΑΡΕ 4 : Οι φίλαθλοι πανηγύρισαν έξαλλα την επιτυχία, αλλά η χαρά κράτησε μόλις πέντε λεπτά.



ΚΑΡΕ 5 : Στο 65’ πάλι ο ΝΟ 9 Βολκ με δυνατό σουτ έξω από την περιοχή και στο 68’ ο ΝΟ 8 Μπουσίνι με βολέ από το ύψος του πέναλτι έγραψαν το 1-3.



ΚΑΡΕ 6 : Δέκα λεπτά πριν το τέλος (80’), ο ΝΟ 11 Τανσίνι με πλασέ από πάσα του ΝΟ 9 Βολκ ολοκλήρωσε το θρίαμβο της ιταλικής ομάδας.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ΣΕΛΙΔΑ 10

ΚΑΡΕ 1 : Επόμενη επίσημη διοργάνωση για την Εθνική ομάδα ήταν το «Βαλκανικό Κύπελλο» που μόνο χάρις στην επιμονή του Αυστριακού παράγοντα (και γραμματέα της οργανωτικής επιτροπής του Κυπέλλου Κεντρικής Ευρώπης) Ούγκο Μάιλς, ξεκίνησε στις 5 Οκτωβρίου του 1929. Στο συνέδριο του Βουκουρεστίου που είχε προηγηθεί το Μάιο της ίδιας χρονιάς, τη χώρα μας εκπροσώπησε ο Κώστας Κωνσταντάρας. Η συγκεκριμένη διοργάνωση (στην οποία δικαίωμα συμμετοχής είχαν όλες οι εθνικές ομάδες της χερσονήσου του Αίμου) θα κρατούσε σε εγρήγορση το ελληνικό ποδόσφαιρο του μεσοπολέμου και θα προετοίμαζε την κατάσταση για μερικά βήματα προόδου του, στο μέτρο του δυνατού.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



ΚΑΡΕ 2 : Στις 26 Ιανουαρίου του 1930, στο γήπεδο του ΠΑΟ, βρέθηκαν 20.000 αλαλάζοντες θεατές για να παρακολουθήσουν το παιχνίδι Ελλάδας-Γιουγκοσλαβίας.



ΚΑΡΕ 3 : Μάλιστα, πολύς κόσμος έμεινε εκτός γηπέδου (μεταξύ τους και αρκετές κοπέλες) και αναγκάσθηκαν να σκαρφαλώσουν σε δένδρα ή να ανηφορίσουν στο Λυκαβηττό, προκειμένου να παρακολουθήσουν το σπουδαίο αγώνα.

ΚΑΡΕ 4 : Ο τότε προπονητής μας, Τσέχος Γιαν Κοψίβα, παρέταξε τους Γιάμαλη, Φίλιππο Κουράντη (ΟΣΦΠ), Φερλέμη, Κωνσταντινίδη, Κώστα και Νικηφόρο Βικελίδη (Άρη), Νίκο Αγγελάκη (Άρη) και τα τέσσερα από τα πέντε αδέλφια Ανδριανόπουλου (τον αρχηγό Γιώργο και τους Ντίνο, Βασίλη και Λεωνίδα).



ΣΕΛΙΔΑ 11

ΚΑΡΕ 1 : Απέναντί τους είχαν μια ισχυρότατη αντίπαλο, που μάλιστα προηγήθηκε στο σκορ στο 40ο λεπτό με τον ΝΟ 10 Βουγιαντίνοβιτς, όμως κατάφεραν να επικρατήσουν. Το οφείλουν πρώτιστα στον δεξιό οπισθοφύλακα Κουράντη, ο οποίος σε τουλάχιστον πέντε περιπτώσεις απέκρουσε επί της γραμμής της εστίας του «ωραίου» Γιάμαλη, που πραγματοποίησε εξίσου εκπληκτική εμφάνιση.



ΚΑΡΕ 2 : Στο 50ο λεπτό ο ΝΟ 7 Ντίνος βρήκε με σέντρα ακριβείας το ΝΟ 9 και αρχηγό Γιώργο Ανδριανόπουλο



ΚΑΡΕ 3 : που σούταρε εν κινήσει για το 1-1.



ΚΑΡΕ 4 : Τέσσερα λεπτά αργότερα ήταν η σειρά του ΝΟ 7 Ντίνου, ο οποίος ύστερα από ψηλοκρεμαστή πάσα του ΝΟ 10 Βασίλη που κρέμασε τον σέρβο τερματοφύλακα Μαξιμίλιαν Μίχελιτς,



ΚΑΡΕ 5 : πέτυχε με κεφαλιά (την πρώτη στην ιστορία της Εθνικής Ελλάδας) το τελικό 2-1.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



ΣΕΛΙΔΑ 12

ΚΑΡΕ 1 : Στις 25 Μαρτίου του 1930 η Ελλάδα αντιμετώπισε τη Ρουμανία, στο στάδιο «Φυσικής Αγωγής» του Βουκουρεστίου. Σε όλη τη διάρκεια του αγώνα έβρεχε καταρρακτωδώς με συνέπεια οι διεθνείς μας (που ουσιαστικά αντιμετώπιζαν επαγγελματίες οι οποίοι αμείβονταν πλουσιοπάροχα) να δυσκολεύονται πάρα πολύ στις κινήσεις τους. Το πρώτο τέρμα ήταν του ΝΟ 9 Ρούντολφ Βέντζερ από το 8’ (ατομική προσπάθεια και σουτ που νίκησε τον τερματοφύλακά μας Γιάμαλη).



ΚΑΡΕ 2 : Παρόλα αυτά ο ΝΟ 10 Βασίλης Ανδριανόπουλος (με σουτ στο 15ο λεπτό από κόρνερ του ΝΟ 7 Αγγελάκη και



ΚΑΡΕ 3 : κεφαλιά-πάσα του ΝΟ 9 Γιώργου Ανδριανόπουλου) ισοφάρισε. Το ημίχρονο έκλεισε με σκορ 3-1 (34’ με πέναλτι Βέντζερ από χέρι ΝΟ 3 Κώστα Φερλέμη και 43΄του ΝΟ 4 αρχηγού Φογκλ με κεφαλιά από κόρνερ του ΝΟ 10 Μπάρμπου).



ΚΑΡΕ 4 : Αξιοσημείωτο ήταν πως ακριβώς με τη λήξη του πρώτου 45λεπτου η Εθνική μας κέρδισε το πρώτο πέναλτι στα χρονικά, όταν ο Μπούργκερ (ΝΟ 3) ανέτρεψε το Λεωνίδα Ανδριανόπουλο (ΝΟ 11).



ΚΑΡΕ 5 : Το κτύπησε ο ίδιος, αλλά έστειλε τη μπάλα πάνω στον αντίπαλο τερματοφύλακα Ίον Λαπουνσεάνου.



Σημείωση : Στην επανάληψη ο Ραφίνσκι (ΝΟ 5) με απευθείας φάουλ στο 57’ πέτυχε το 4-1 και από το 75’ έως το 80’ (σε ένα πραγματικά εφιαλτικό 5λεπτο) το αποτέλεσμα ανέβηκε στο 8-1 από τον Βέντζερ (προβολή σε σύγχυση της άμυνας στο 75’, πλασέ από πάσα του συμπαίκτη του ΝΟ 10 Μπάρμπου στο 76’ και με τον ίδιο τρόπο από πάσα του ΝΟ 7 Κόβατς στο επόμενο λεπτό) και τον ΝΟ 11 Ντομπάι στο 80’ που άντεξε σε βίαιη κεφαλιά του ΝΟ 2 Κουράντη (ήταν πέναλτι, αλλά ο γιουγκοσλάβος διαιτητής Γιόβαν Ρούζιτς άφησε πλεονέκτημα) , σηκώθηκε, τρίκλισε, πήρε τη μπάλα και την έστειλε στα δίχτυα του εμβρόντητου Γιάμαλη. Μάλιστα, μετά το όγδοο τέρμα αναφέρεται ότι ο διαιτητής «προστάτεψε» τους παίκτες μας από μεγαλύτερο διασυρμό, διακόπτοντας συνεχώς το παιχνίδι και κάνοντας παρατηρήσεις, υποδείξεις κ.λ.π.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ΣΕΛΙΔΑ 13

ΚΑΡΕ 1 : Την Κυριακή 7 Δεκεμβρίου του 1930 ήρθε για την ομάδα μας η εξιλέωση, έπειτα από τη συντριβή του Βουκουρεστίου. Εκείνη την ημέρα η Ελλάδα αντιμετώπισε μπροστά σε 10.000 θεατές στο γήπεδο του ΠΑΟ τη Βουλγαρία και θριάμβευσε με 6-1! Συμπτωματικά μάλιστα, το παιχνίδι διαιτήτευσε και πάλι ο Ρούζιτς. Το πρώτο γκολ έβαλε ο Αντώνης Μαρινάκης ήταν επίσης ο πρώτος που θα πετύχαινε πάνω από ένα γκολ σε αγώνα, συνολικά έβαλε τέσσερα [ στο 4’ με αριστερό μονοκόμματο σουτ από σέντρα του Αντώνη Μηγιάκη (ΝΟ 7, ΠΑΟ)] δείξε το.



ΚΑΡΕ 2 : ο Μεσσάρης πέτυχε το δεύτερο γκόλ στο 10’ με σουτ έπειτα από «1-2» με το Διομήδη Συμεωνίδη (ΝΟ 9, ΠΑΟ)



ΚΑΡΕ 3 : Το τρίτο στο 15΄με σουτ από συνδυασμό των Αργύρη Τζανή-Αργυριάδη (ΝΟ 11, του Άρη) και του Αντώνη Μαρινάκη «Τσολίνας».



ΚΑΡΕ 4 : Στα αξιοσημείωτα του ματς περιλαμβάνεται η συγκινητική προσπάθεια του Φίλιππου Κουράντη (ΝΟ 2, ΟΣΦΠ) που στο 34ο λεπτό συγκρούστηκε με τον Πέσεφ και αποχώρησαν αμφότεροι, για να επανέλθουν στην επανάληψη.



ΚΑΡΕ 5 : ο Αντώνης Μαρινάκης ήταν επίσης ο σκόρερ στο 50’ με κοντινή προβολή μετά από ασθενή απόκρουση του αντίπαλου γκολκίπερ Ντερμόνσκι σε βολίδα του Άγγελου Μεσσάρη (ΝΟ 8, του ΠΑΟ).

Τσολίνας



ΣΕΛΙΔΑ 14

ΚΑΡΕ 1 : Στο παιχνίδι αυτό διέπρεψε ο Αντώνης Μαρινάκης ή «Τσολίνας» (ΝΟ 10, του ΠΑΟ) που σημείωσε το πρώτο γκολ στην ιστορία της Εθνικής μας με κτύπημα φάουλ (στο 51ο λεπτό, γράφοντας το 5-0), ενώ



ΚΑΡΕ 2 : Μείωσε για τους Βουλγάρους ο αρχηγός τους Ασέν Πέσεφ (ΝΟ 10) στο 56’ ύστερα από θυελλώδη κάθοδο του ΝΟ 11 Πάντσεφ (5-1).



ΚΑΡΕ 3 : Όμως, στο 57’, ένα λεπτό μετά τη μείωση του σκορ, ο Κουράντης ξανακτύπησε στο πρόσωπο, τον πήραν τα αίματα και



ΚΑΡΕ 4 : σχεδόν χωρίς να βλέπει μετατέθηκε στη θέση του έξω δεξιά, παραμένοντας «συμβολικά» στην αναμέτρηση έως το τέλος.



ΚΑΡΕ 6 : γκολ έβαλε πάλι ο Αντώνης Μαρινάκης στο 60’ με σουτ από κάθετη μπαλιά του Μηγιάκη.



Σημείωση :

Οι υπόλοιποι που αγωνίσθηκαν ήταν οι Γιάμαλης (στο τέρμα), Ροβέρτος Μάλλιος Γκάλιτς (ΝΟ 3, της ΑΕΚ), Νικηφόρος Βικελίδης (ΝΟ 4, Άρη), Κώστας Μπαλντάσης (ΝΟ 5, ΠΑΟ), Σπύρος Υποφάντης (ΝΟ 6, ΠΑΟ).

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Οι υποχρεώσεις της Εθνικής μας ομάδας στο πλαίσιο του πρώτου βαλκανικού κυπέλλου ολοκληρώθηκαν με τρεις ήττες, στις αναμετρήσεις Γιουγκοσλαβίας-Ελλάδας στο Βελιγράδι (15.3.1931, 4-1), Βουλγαρίας-Ελλάδας στη Σόφια (25.10.1931, 2-1) και Ελλάδας-Ρουμανίας 2-4 στο γήπεδο ΠΑΟ (29.11.1931). Τα επόμενα δυο χρόνια ακολούθησαν οι αγώνες του 2ου και 3ου Βαλκανικού Κυπέλλου (χωρίς κάτι αξιοπρόσεκτο από πλευράς μας)



ΣΕΛΙΔΑ 15

ΚΑΡΕ 1 : Tο Μάρτιο του 1934 η Εθνική κλήθηκε να αντιμετωπίσει μια μεγάλη πρόκληση: Τη συμμετοχή της στον 7ο Ευρωπαϊκό όμιλο για τα προκριματικά του 2ου Παγκοσμίου Κυπέλλου! Μοναδικός μας αντίπαλος θα ήταν η πανίσχυρη Ιταλία του Βιτόριο Πότζο, σε δυο παιχνίδια, με το πρώτο να διεξάγεται στο στάδιο «Σαν Σίρο» του Μιλάνου, την Κυριακή 25 Μαρτίου 1934, μπροστά σε 20.000 θεατές και τον Ελβετό διαιτητή Ρενέ Μερτσέτ.



Σημείωση : Προπονητής -και εκλέκτορας μαζί- της Ελλάδας ήταν ο Απόστολος Νικολαΐδης, που παρέταξε: Τερματοφύλακα τον Αχιλλέα Γραμματικόπουλο (του ΟΣΦΠ) και στην αμυντική γραμμή τους Άρη Χρυσαφόπουλο (ΟΣΦΠ), Φίλιππο Κουράντη (αρχηγό, ΟΣΦΠ), Νικηφόρο Βικελίδη (Άρη), Δανιήλ Δανελιάν (Άρη) και Γιάννη Χέλμη (Εθνικού). Την επιθετική πεντάδα αποτελούσαν οι Αντώνης Μηγιάκης (ΠΑΟ), Νίκος Αγγελάκης (Άρη), Γιάννης Βάζος (ΟΣΦΠ), Δημήτρης Μπαλντάσης (ΠΑΟ) και Λεωνίδας Ανδριανόπουλος (ΟΣΦΠ). Αναπληρωματικοί ήσαν οι Χρήστος Ρίμπας (τερματοφύλακας, ΑΕΚ), Αδαμάντιος Τριανταφύλλης (ΠΑΟ), Χριστόφορος Ράγγος (ΟΣΦΠ), Κώστας Γκίκας (Απόλλωνα Αθηνών) και Δημήτρης Ζουρντός (Εθνικού Πειραιώς).



ΚΑΡΕ 2 : έπειτα από εξαιρετική πάσα του ΝΟ 5 Λουϊζίτο Μόντι.



ΚΑΡΕ 3 : Οι ιταλοί προηγήθηκαν στο 40ο λεπτό με τέρμα που σημείωσε ο ΝΟ 7 Αμφιλότζιο Γκουαρίζι με βολέ από το ύψος της μεγάλης περιοχής,



ΚΑΡΕ 4 : Στο 44’ ο ΝΟ 9 Τζουζέπε Μεάτσα με κοντινό σουτ από πάσα του ΝΟ 7 Γκουαρίζι σημείωσε το 2-0. Ακόμη δυο τέρματα (όλα για τη «σκουάντρα-ατζούρα») μπήκαν στην επανάληψη, από το ΝΟ 10 Τζιοβάνι Φεράρι με πλασέ στο 69’ μετά από ατομική προσπάθεια 40 μέτρων και πάλι



ΚΑΡΕ 5 : το ΝΟ 9 Μεάτσα στο 71ο λεπτό, το θεαματικότερο όλων: Σέντρα του ΝΟ 4 Μάριο Μοντεσάντο και ακροβατικό ημί-ψαλίδι εν-κινήσει στον αέρα (4-0).

ΣΕΛΙΔΑ 16

ΚΑΡΕ 1 : Πέντε λεπτά πριν το τέλος, συνδυάστηκαν άψογα οι Μπαλντάσης (ΝΟ 10), Λεωνίδας Ανδριανόπουλος (ΝΟ 11) και Βάζος (ΝΟ 9) και ο Βάζος «έσκασε» μια απίθανη επιτόπια ντρίπλα στο ΝΟ 5 Μόντι.



ΚΑΡΕ 2 : Ο τελευταίος τον ανέτρεψε μέσα στην περιοχή και



ΚΑΡΕ 3 : το πέναλτι που υποδείχτηκε εκτέλεσε ψηλά άουτ αριστερά ο ΝΟ 5 Δανελιάν, ξεγελώντας ωστόσο τον ιταλό γκολκίπερ Κάρλο Τσερεσόλι, που έπεσε προς την άλλη γωνία.

ΚΑΡΕ 4 : Το παιχνίδι ήταν αποθέωση του Αχιλλέα Γραμματικόπουλου που στην κυριολεξία έσωσε, με τις σπουδαίες επεμβάσεις του, την Εθνική από μεγαλύτερη συντριβή. Μάλιστα μετά τη λήξη, ο Βιτόριο Πότσο του πρότεινε να μεταγραφεί στην Ιταλία, κάτι που ο έλληνας τερματοφύλακας αρνήθηκε κατηγορηματικά. Έπεσαν πάνω οι συμπαίκτες του και του άλλαξαν την απόφαση τελικά. Του θύμισαν την Ακρόπολη, την ρετσίνα, τα όμορφα Ελληνικά κορίτσια. Υπέκυψε στο Ελληνικό φιλότιμο και γύρισε στον Περαία. Το σκορ τελικά ήταν 4-0

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Σημείωση : Έντονη φημολογία επικράτησε για τους λόγους που οδήγησαν στη μη πραγματοποίηση του αγώνα ρεβάνς. Υπήρξαν κατά καιρούς υπόνοιες ακόμη και για δωροδοκία των παραγόντων της ΕΠΟ από τους Ιταλούς, που δεν επιθυμούσαν να ταλαιπωρηθούν οι ποδοσφαιριστές τους λίγο πριν την έναρξη του Μουντιάλ, το οποίο και τελικά κατέκτησε η «σκουάντρα-Ατζούρα». Βέβαια, η ιταλική αθλητική δημοσιογραφία έκανε λόγο για παραίτηση των ελλήνων, από το φόβο νέου διασυρμού. Τίποτε φυσικά, δεν αποδείχτηκε, και η ιστορία κατέγραψε σαν «κολοβή» αυτή την πρώτη ελληνική συμμετοχή σε προκριματικά Παγκοσμίου Κυπέλλου.



ΣΕΛΙΔΑ 17

ΚΑΡΕ 1 : Την Κυριακή 23 Δεκεμβρίου του 1934, η Ελλάδα υποδέχτηκε (πάντα στο γήπεδο του ΠΑΟ) τη Γιουγκοσλαβία για την πρώτη αγωνιστική του 4ου βαλκανικού κυπέλλου και θριάμβευσε αναπάντεχα με 2-1, ενώπιον 20.000 θεατών. Στο 12ο μόλις λεπτό ο αρχηγός των φιλοξενουμένων (ΝΟ 9) Μπρανίσλαβ Σέκουλιτς με απευθείας φάουλ δέκα μέτρα έξω από την περιοχή και πλάγια σκόραρε (0-1), νικώντας τον τερματοφύλακά μας Χρήστο Ρίμπα.



ΚΑΡΕ 2 : έπειτα από κατεβασιά 40 μέτρων



ΚΑΡΕ 3 : Στο 38’ ο ΝΟ 8 της δικής μας ομάδας Γιάννης Βάζος με σουτ βολέ από 25 μέτρα ισοφάρισε.



ΚΑΡΕ 4 : Στο 67’ ο ΝΟ 7 Αντώνης Μηγιάκης κέρδισε από τα δεξιά κόρνερ. Το εκτέλεσε και











Αντώνης Μηγιάκης



ΚΑΡΕ 5 : ο αρχηγός (ΝΟ 11) Λεωνίδας Ανδριανόπουλος, με κεφαλιά, χάρισε τη νίκη στην Ελλάδα.



ΚΑΡΕ 6 : Μετά τη λήξη, έκπληκτοι οι Γιουγκοσλάβοι δημοσιογράφοι τηλεφωνούσαν από το Βελιγράδι και αναζητούσαν τους απεσταλμένους τους για να πεισθούν ότι όντως η ομάδα τους είχε ηττηθεί!...

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


ΣΕΛΙΔΑ 18

ΚΑΡΕ 1 : Την Πρωτοχρονιά του 1935 η Ελλάδα φιλοξένησε τη Βουλγαρία μπροστά σε 10.000 κόσμο. Το παιχνίδι κυλούσε με προκατάληψη σε βάρος του Γιουγκοσλάβου διαιτητή Μπόρα Βασίλιεβιτς, το πρώτο τέρμα ήταν του ΝΟ 7 Αγγέλοφ με σουτ εν κινήσει από πάσα του ΝΟ 11 Πάντσεφ στο 42ο λεπτό



ΚΑΡΕ 2 : η απάντηση της Ελλάδας ήρθε από το ΝΟ 8 Γιάννη Βάζο με κοντινό σουτ από σέντρα του ΝΟ 7 Μηγιάκη στο 51’ (1-1)



ΚΑΡΕ 3 : στο επόμενο λεπτό ζητήθηκε πέναλτι υπέρ μας που δεν δόθηκε. Τότε, πολλοί θεατές άρχισαν να τον αποδοκιμάζουν έντονα και μάλιστα αρκετοί επιχείρησαν να εισέλθουν στον αγωνιστικό χώρο και να επιτεθούν στο διαιτητή. Το παιχνίδι διακόπηκε για 10 λεπτά, χωρίς περαιτέρω συνέπειες.



ΚΑΡΕ 4 : Από τον εκνευρισμό που επικράτησε στη συνέχεια ευνοήθηκαν οι Γιουγκοσλάβοι, που κατάφεραν να κερδίσουν το ματς εννιά λεπτά πριν το τέλος (81’). Ο Πάντσεφ, εκμεταλλεύτηκε μια σύγχυση στην άμυνά μας και πλάσαρε από κοντά, αιφνιδιάζοντας τον Αχιλλέα Γραμματικόπουλο.

Ήταν ο πρώτος επεισοδιακός αγώνας της Εθνικής μας ομάδας στα χρονικά.


------------------------------------------------------------------------------------------------------------ΣΕΛΙΔΑ 19

ΚΑΡΕ 1 : Φθάνουμε στον Ιανουάριο του 1938. Η Εθνική ομάδα λαμβάνει μέρος στον 5ο προκριματικό όμιλο για το Παγκόσμιο Κύπελλο του ίδιου έτους , με αντιπάλους την Παλαιστίνη και τη σπουδαία Ουγγαρία. Στις 2 Ιανουαρίου η Ελλάδα αντιμετώπισε στο «Νέο Στάδιο» του Τελ-Αβίβ τη γηπεδούχο Παλαιστίνη, σε ένα ματς που διαιτήτευσε ο σπουδαίος Αιγύπτιος διαιτητής Γιουσούφ Μοχάμεντ, από τους κορυφαίους της προπολεμικής εποχής. Ο νέος προπονητής της Εθνικής μας Κώστας Νεγρεπόντης παρέταξε στο γήπεδο μια ισχυρή 11άδα που σημείωσε την πρώτη εκτός έδρας επιτυχία στα χρονικά σε προκριματικά Π.Κ. με σκορ 3-1 (ημίχρονο 2-1).



ΚΑΡΕ 2 : Ανυπέρβλητος στο παιχνίδι εκείνο ήταν ο ΝΟ 7 αρχηγός Αντώνης Μηγιάκης, ο οποίος πέτυχε το τρίτο γκολ στο 73ο λεπτό έπειτα από ταχύτατη κάθοδό του απ’ τα δεξιά και ισχυρό σουτ από πλάγια θέση.



ΚΑΡΕ 3 : Τα άλλα δυο γκολ είχε σκοράρει ο σπουδαίος Κλεάνθης Βικελίδης (ΝΟ 9) , το πρώτο στο 15’ με σουτ ύστερα από κούρσα 30 μέτρων και



ΚΑΡΕ 4 : το δεύτερο στο 30’ με σουτ βολέ από σέντρα-πάσα του Μηγιάκη.



ΚΑΡΕ 5 : Οι Παλαιστίνιοι μείωσαν πριν τη λήξη του α’ μέρους (36’) με τον ΝΟ 8 Στερν (κοντινό πλασέ) σε μια σύγχυση μπροστά στην εστία του τερματοφύλακά μας Σπύρου Σκλαβούνου (ΠΑΟ).



Σημείωση : Χρησιμοποιήθηκαν ακόμη οι Γιώργος Γάσπαρης (ΝΟ 2, ΑΕΚ), Γιώργος Παπαδόπουλος (ΝΟ 3, ΑΕΚ), Τάσος Κρητικός (ΝΟ 4, ΠΑΟ), Αντώνης Κασιμάτης (ΝΟ 5, ΟΣΦΠ), Κώστας Γκίκας (ΝΟ 6, Απόλλων), Δημήτρης Μπαλντάσης (ΝΟ 8, ΠΑΟ), Κλεάνθης Μαρόπουλος (ΝΟ 10, ΑΕΚ) και Θεολόγος Συμεωνίδης (ΝΟ 11, ΟΣΦΠ).

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



ΣΕΛΙΔΑ 20



ΚΑΡΕ 1 : Ένα μήνα μετά, στις 20 Φεβρουαρίου του 1938, δόθηκε ο επαναληπτικός αγώνας στο γήπεδο του ΠΑΟ. Οι 12.000 θεατές περίμεναν μια εύκολη επικράτηση, ωστόσο τα πράγματα εξελίχθηκαν διαφορετικά. Στο 15ο λεπτό, ο τερματοφύλακας της Εθνικής μας Σκλαβούνος επιχείρησε μια έξοδο αυτοθυσίας πέφτοντας στα πόδια του έξω αριστερά των Παλαιστινίων (ΝΟ 11) Νατάν Πενζ, ο οποίος ήταν έτοιμος να σκοράρει.



ΚΑΡΕ 2 : Το αποτέλεσμα της σύγκρουσης ήταν να τραυματισθεί ο έλληνας γκολκίπερ και να αποχωρήσει, παραχωρώντας τη θέση του στο Νίκο Σωτηριάδη (του ΠΑΟΚ).

Τότε, ο προπονητής Νεγρεπόντης αναγκάσθηκε να προβεί σε εσωτερικές αλλαγές (οπισθοχώρησαν ο ΝΟ 8 Σπύρος Δεπούντης του ΟΣΦΠ και ο ΝΟ 10 Κλεάνθης Μαρόπουλος της ΑΕΚ), προσπαθώντας να διαφυλάξει τουλάχιστο την ισοπαλία, καθώς και με αυτήν, η Ελλάδα έπαιρνε την πρόκριση για τον επόμενο αγώνα των προκριματικών.



ΚΑΡΕ 3 : Το ματς κύλησε με έκδηλο άγχος έως ότου στο 88ο λεπτό ο ΝΟ 7 Μηγιάκης εκτέλεσε φάουλ με «μελέ» στην περιοχή των φιλοξενουμένων,



ΚΑΡΕ 4 : όπου ο ΝΟ 9 Κλεάνθης Βικελίδης με στριφτό έξοχο σουτ έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα για το τελικό 1-0, σκορπώντας ανακούφιση στις εξέδρες!



ΚΑΡΕ 5 : (δείξε το γήπεδο)

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



ΣΕΛΙΔΑ 21

ΚΑΡΕ 1 : Την Παρασκευή 25 Μαρτίου του 1938, η Εθνική ταξίδεψε στην ουγγρική πρωτεύουσα Βουδαπέστη για το πρώτο παιχνίδι κόντρα στους μαγιάρους που προπονούσε ο Κάρολι Ντιέτζ. Η αποστολή μας είχε νέο τεχνικό τον άγγλο Τζο Μπάγκετ και παρά την ταλαιπωρία της μετάβασης με το σιδηρόδρομο, στις τάξεις της επικρατούσε μια ανεξήγητη αισιοδοξία



ΚΑΡΕ 2 : κάτι που συμμερίζονταν και οι Έλληνες δημοσιογράφοι με πηχαίους τίτλους στα πρωτοσέλιδα των αθλητικών εφημερίδων.



Σημείωση : παρατάχθηκαν οι Σκλαβούνος, Νίκος Κανσολάκης-Κουσουλάκης Τσαγανιάς (Ηρακλή), Γιώργος Παπαδόπουλος (ΑΕΚ), Κίμων Δεληγιάννης (Απόλλωνα), Σπύρος Κοντούλης (ΑΕΚ), Κώστας Γκίκας (Απόλλωνα), Μηγιάκης (αρχηγός, στην τελευταία του εμφάνιση με την Εθνική), Μαρόπουλος, Κλ. Βικελίδης, Ελευθέριος Μάκρας (του Αστέρα Αθηνών-Γκύζη, γνωστότατος ως Λευτέρης Μακρής) και Κώστας Χριστοδούλου της ΑΕΚ.



ΚΑΡΕ 3 : Απέναντί τους βρίσκονταν έντεκα υπεράσσοι της εποχής, όλοι τους επαγγελματίες ποδοσφαιριστές και πρωταγωνιστές της τελικής φάσης του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Γαλλίας που ακολούθησε, όπου μάλιστα κατέκτησαν τη δεύτερη θέση, χάνοντας από την Ιταλία με 4-2. Στον αντίποδα, οι ερασιτέχνες έλληνες ήταν σκληρά εργαζόμενοι, που με πολλές στερήσεις εξασφάλιζαν τα προς το ζειν, προσπαθώντας παράλληλα να διακριθούν και στον αθλητισμό. Μπροστά σε 18.000 θεατές και στον ιδιαίτερα βαρύ από τη συνεχή βροχόπτωση αγωνιστικό χώρο του γηπέδου «Ουγγάρια», Δεκαπέντε μόλις λεπτά άντεξε η Εθνική μας ομάδα και στη συνέχεια κατέρρευσε, με αποτέλεσμα να έχει δεχτεί στο πρώτο ημίχρονο ήδη επτά (!) τέρματα από τους περίφημους Γκιούλα Ζένγκελερ (ΝΟ 10) στο 15’ με κοντινό βολέ, στο 23’ με πέναλτι από χέρι αμυντικού μας και στο 25’ με κεφαλιά, Πολ Τίτκος (ΝΟ 11) στο 18’ με σουτ από πολύ πλάγια θέση, Γιένο Βίντσε (ΝΟ 8) με κεφαλιά στο 26’ και Γιόζεφ Νέμες (ΝΟ 9) με δυο κοντινά σουτ στο 34ο και στο 40ο λεπτό.

Το δεύτερο ημίχρονο ήταν εξίσου καταιγιστικό αφού παρά την εκπληκτική εμφάνιση του τερματοφύλακα Σκλαβούνου (ο οποίος αναφέρεται πως δέχτηκε προς την εστία του σχεδόν 100 σουτ!!!) οι Ούγγροι (που «πετούσαν» πάνω στη λάσπη) σημείωσαν ακόμη τέσσερα γκολ εις βάρος μας: Πάλι από το Νέμες στο 52’ με μακρινό βολέ, τον Ζένγκελερ στο 65’ με κοντινό πλασέ και στο 81’ με ξερό-δυνατό σουτ πάνω στην κίνηση από πολύ μακριά και τον Τίτκος με αστραπιαίο βολέ από το σημείο του πέναλτι μετά από σύγχυση στο 75ο λεπτό.



ΚΑΡΕ 4 : Χρειάσθηκε να φτάσουμε σχεδόν στη λήξη (89’), όταν η Εθνική μας πέτυχε το «γκολ της τιμής»: Ο ΝΟ 10 Μάκρας δέχθηκε στο στήθος του τη μπάλα μετά από έξοδο με γροθιά του αντίπαλου γκολκίπερ Γιόζεφ Χάντα σε δυνατή σέντρα από τα αριστερά του ΝΟ 9 Κλεάνθη Βικελίδη.



ΚΑΡΕ 5 : Ο Μάκρας -και ενώ ο Χάντα επιχειρεί νέα έξοδο- «σκάβει» ψηλοκρεμαστά τη μπάλα, την περνάει έτσι από πάνω του και τη στέλνει αργά να περάσει τη γραμμή, παρά την απέλπιδα προσπάθεια του ΝΟ 2 Λάγιος Κόρανι να την διώξει. (τελικό σκορ 11-1, η βαρύτερη ήττα στην ιστορία της Εθνικής μας ομάδας)



Σημείωση : Κορυφαίος πλην του Σκλαβούνου στο ματς ήταν και ο αριστερός μας οπισθοφύλακας Γιώργος Παπαδόπουλος. Επιστρέφοντας η Ελλάδα, έδωσε στην πόλη Σέγκετ φιλικό παιχνίδι με αντίπαλο τη μεικτή Νότιας Ουγγαρίας, επικρατώντας με 2-1, χάρις σε τέρματα των Χριστοδούλου (ΝΟ 11) και Βικελίδη (ΝΟ 9).

Η ΕΠΟ αποφάσισε να μη δοθεί ο επαναληπτικός στην Αθήνα, για ευνόητους λόγους…

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



ΣΕΛΙΔΑ 22

Ακολούθησαν τα πολύ δύσκολα χρόνια του πολέμου, της κατοχής και του εμφύλιου σπαραγμού, κατά τα οποία η ποδοσφαιρική δραστηριότητα, τουλάχιστο σε επίπεδο Εθνικής Ομάδας εξαφανίσθηκε. Επιπροσθέτως, το ελληνικό ποδόσφαιρο θρήνησε την απώλεια τριών επίλεκτων μελών του, καθώς



ΚΑΡΕ 1 : ο Δημήτρης Πιερράκος (του ΠΑΟ) και ο Νίκος Σωτηριάδης (του ΠΑΟΚ) άφησαν την τελευταία τους πνοή στα αλβανικά βουνά και ο



ΚΑΡΕ 2 : Σπύρος Κοντούλης της ΑΕΚ δολοφονήθηκε από τους Γερμανούς κατά τη διάρκεια της προσπάθειάς του να ξεφύγει πηδώντας από το καμιόνι που μετέφερε Έλληνες πατριώτες (για εκτέλεση στο σκοπευτήριο της Καισαριανής μετά το μπλόκο της Νίκαιας), στην περιοχή του Μετς, ακριβώς πάνω από το γυμναστήριο του Εθνικού Αθηνών.



Κ

ΚΑΡΕ 3 : Στα μέσα του 1945, λίγους μήνες μετά την Απελευθέρωση, η ΕΠΟ αποφάσισε να δημιουργήσει την πρώτη μεταπολεμική Εθνική Ομάδα ποδοσφαίρου. Το δύσκολο έργο ανέλαβαν οι Νίκος Κατράντζος (εκλέκτορας), Τζο Μπάγκετ (τεχνικός σύμβουλος) και Κώστας Νεγρεπόντης (προπονητής), οι οποίοι το Δεκέμβριο του ίδιου έτους



ΣΗΜΕΊΩΣΗ : παρουσίασαν ένα βασικό κορμό, αποτελούμενο από τους τερματοφύλακες Μιχάλη Δελαβίνια (της ΑΕΚ) και Γιώργο Γκότση (Απόλλωνα Αθηνών) και τους Ανδρέα Μουράτη (ΟΣΦΠ), Νίκο Τσαγανιά (Ηρακλή), Γιώργο Σίμο (ή «Μάγειρα») της ΑΕΚ, Γιάννη Χέλμη (ΟΣΦΠ), Γιώργο Βαγιακάκο (ΟΣΦΠ), Τρύφωνα Τζανετή (ΑΕΚ), Νίκο Γιακουμάκη (Εθνικού Πειραιά), Κώστα Δαμαλά (Απόλλωνα Αθήνας), Άγγελο Βασιλειάδη (Άρη Θεσσαλονίκης), Κλεάνθη Βικελίδη (Άρη Θεσσαλονίκης), Βασίλη Κλάψη (Αστέρα Αθήνας-Γκύζη) και Νίκο Σίμο (του ΠΑΟ).

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------





ΣΕΛΙΔΑ 23

ΚΑΡΕ 1 : Τον Απρίλιο του 1948 είχε έρθει πια η ώρα για το πρώτο διεθνή φιλικό αγώνα της νέας Εθνικής Ελλάδας, η οποία στις 23 του μήνα υποδέχθηκε την Εθνική Τουρκίας, στο γήπεδο του ΠΑΟ ενώπιον 15.000 θεατών που «διψούσαν» για μπάλα εκείνους τους πικρούς καιρούς. Η αντίπαλοί μας ήταν ιδιαίτερα δυνατοί, ενώ στις τάξεις τους (με το ΝΟ 10) αγωνιζόταν και ο ομογενής Λευτέρ Κιουτσούκ Αντωνιάδης, ένας από τους σημαντικότερους ευρωπαίους ποδοσφαιριστές (γεννήθηκε το 1925 στην Πρίγκηπο και αγωνίσθηκε μέχρι τα 42 του χρόνια στη Φενερμπαχτσέ, τη γαλλική Νις, την ιταλική Φιορεντίνα και την ΑΕΚ), ελάχιστα γνωστός σαν προπονητής, αλλά ικανότατος σαν αρθρογράφος-αθλητικός σχολιαστής.



ΚΑΡΕ 2 : Την εστία των Τούρκων υπεράσπιζε ο Αρμίν Τζιχάτ, ένας γκολκίπερ με τεράστια σωματικά και αγωνιστικά προσόντα και έντονη αρχηγική παρουσία, ενώ στην επίθεση αγωνιζόταν (με το ΝΟ 7) ο Ισμαέλ Φικρέτ από τους πιο γρήγορους και ικανούς παίκτες. Αυτός ήταν που άνοιξε το σκορ μόλις στο 7ο λεπτό, με μακρινό, ξαφνικό σουτ από δεξιά, η τροχιά του οποίου αιφνιδίασε το Δελαβίνια.



ΚΑΡΕ 3 : Αυτός επίσης, πέρασε μια άσιστ πάσα-βγάζοντας μόνο του το Λευτέρη Αντωνιάδη-στο 30ο λεπτό και ο τελευταίος σκόραρε για το 0-2.



ΚΑΡΕ 4 : από έξοχη σέντρα από τα αριστερά του ΝΟ 9 Ξενοφώντα Ξένου Μαρκόπουλου



ΚΑΡΕ 5 ο ΝΟ 10 της Ελλάδας Κλεάνθης Βικελίδης μείωσε με σουτ σε 1-2, Στο 70’



Σημείωση : Στο 75’ ο ΝΟ 11 Γκιουλεσίν Σουκρού με ατομική προσπάθεια 40 μέτρων και ντρίπλα επί του Γιώργου Γούλιου (ΝΟ 4) πέτυχε με πλασέ το τελικό 1-3.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------







ΣΕΛΙΔΑ 24

ΚΑΡΕ 1 : Το Μάιο του 1949, η Ελλάδα έλαβε μέρος στο 1ο Κύπελλο Φιλίας Ανατολικής Μεσογείου, ένα σημαντικό θεσμό που θα βοηθήσει την Εθνική να κερδίσει κι άλλες διεθνείς εμπειρίες. Για το εναρκτήριο παιχνίδι της διοργάνωσης (η οποία διεξήχθη καθ’ ολοκληρία στην Αθήνα), την Κυριακή 15 Μαΐου υποδεχθήκαμε και πάλι τους τούρκους (στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, μπροστά σε περίπου 20.000 θεατές) από τους οποίους ηττηθήκαμε εκ νέου, με σκορ 1-2. Στο 32ο λεπτό ο ΝΟ 9 Γκουντούζ με σουτ βολίδα έκανε το 0-1 νικώντας τον τερματοφύλακά μας Νίκο Πεντζαρόπουλο,



ΚΑΡΕ 2 : έπειτα από «καραμπόλα» μεταξύ του Γκουντούζ και του ΝΟ 5 Γιώργου Μουρατίδη (ΠΑΟΚ) ο οποίος έβγαλε τη μπάλα σε κόρνερ υπέρ των Τούρκων,



ΚΑΡΕ 3 : στο 41’ ο ΝΟ 8 Μπουλέντ Εσέλ πέτυχε με κεφαλιά το 0-2 από το κόρνερ που εκτέλεσε ο ΝΟ 11 Γκιουλεσίν Σουκρού,



ΚΑΡΕ 4 : Στο 49’ ο ΝΟ 4 Διονύσης Μινάρδος έκανε ένα γέμισμα προς τον αρχηγό Μαρόπουλο (Νο10) που επιχείρησε γυριστή κεφαλιά πάσα στον κενό χώρο.



ΚΑΡΕ 5 : Εκεί, ξεπετάχθηκε ο ΝΟ 9 Ξένος, που πραγματοποίησε μικρό μπάσιμο στην περιοχή και



ΚΑΡΕ 6 : με ξερό κοντινό σουτ από τα 8 μέτρα, μείωσε το σκορ.



Ευκαιρίες για να σκοράρουν είχαν ο Μαρόπουλος, ο ΝΟ 12 Αλέκος Χατζησταυρίδης του ΟΣΦΠ που είχε αντικαταστήσει από το 36ο λεπτό το ΝΟ 9 Γιάννη Πετσανά (ΠΑΟ), ο Ξένος και ο ΝΟ 2 Ηλίας Σταφυλίδης (ΠΑΟ) με δυο εκτελέσεις φάουλ που πέρασαν ξυστά από τα δοκάρια του Αρμίν Τζιχάτ.







ΣΕΛΙΔΑ 25

ΚΑΡΕ 1,2 &3 : Στα αξιοσημείωτα του αγώνα ήταν και ένα επεισόδιο στο οποίο πρωταγωνίστησε ο αξέχαστος «Μιζούρι» του ελληνικού ποδοσφαίρου Ανδρέας Μουράτης (ΝΟ 3). Ο Μουράτης, παρασυρμένος από το σκληρό παιχνίδι, κάποια στιγμή παρεκτράπηκε και χαστούκισε ελαφρά τον αντίπαλό του Εσέλ (ΝΟ 8) μπροστά στον Αιγύπτιο διαιτητή Μοχάμεντ Ελ Σαϊντ, που έκανε μάλλον «τα στραβά μάτια» περισσότερο, παρά δεν είδε το συμβάν (δείξε τη φάση σε τρία καρέ).



ΚΑΡΕ 4 : Το ίδιο βράδυ ωστόσο, σε έκτακτη συνεδρίασή της η ΕΠΟ τιμώρησε τον ποδοσφαιριστή (ο οποίος δούλευε μεροκάματο, ήταν τελείως αμόρφωτος αλλά τον διέκρινε ένα απίστευτο πάθος και μεγάλη μαχητικότητα στο παιχνίδι του) με αποκλεισμό από τους υπόλοιπους αγώνες του τουρνουά. Πάντως, η τουρκική πλευρά αντιτάχθηκε στην τιμωρία αυτή, επιθυμώντας να μη «δυναμιτίσει» το κλίμα.

Τους υπόλοιπους αγώνες της διοργάνωσης (όπου πήραν μέρος η Β’ ομάδα της Ιταλίας και η Αίγυπτος) παρακολούθησε και ο εμπνευστής του Παγκοσμίου Κυπέλλου και πρώτος πρόεδρος της FIFA, γάλλος Ζιλ Ριμέ.



---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



ΣΕΛΙΔΑ 26

ΚΑΡΕ 1 : Το 1950 οι αγώνες θα επαναληφθούν στο Κάιρο με το κύπελλο να ονομάζεται «Ανατολικής Μεσογείου» και την Εθνική μας να ηττάται από τη γηπεδούχο Αίγυπτο στις 17 Φεβρουαρίου με 2-0, στο γήπεδο «Μοχάμεντ Άλι».



ΚΑΡΕ 2 : Από διαγώνια σέντρα του ΝΟ 11 Κατάμπ Στο 34ο λεπτό αδράνησαν ο ΝΟ 2 Σταφυλίδης και ο ΝΟ 5 Μουρατίδης, με συνέπεια



ΚΑΡΕ 3 : ο ΝΟ 10 Τούτου να ανοίξει το σκορ με σουτ από κοντά.



ΚΑΡΕ 4 : Στο 89ο λεπτό ο Νο 11 της Εθνικής μας Χαράλαμπος Φυλακτός (του ΠΑΟ) απέτυχε να ισοφαρίσει και οι αιγύπτιοι αντεπιτέθηκαν. Ο Νο 8 Ελ Ντιζουί έκανε μια τελική κάθετη μπαλιά προς τον ΝΟ 10 Τούτου και



ΚΑΡΕ 5 : εκείνος από το ύψος της περιοχής με σουτ βολέ νίκησε το Μιχάλη Δελαβίνια για δεύτερη φορά.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



ΣΕΛΙΔΑ 27

ΚΑΡΕ 1 : Το 1950 έκλεισε με ένα σπουδαίο φιλικό αγώνα στο γήπεδο του ΠΑΟ: Στις 13 Δεκεμβρίου η Ελλάδα υποδέχτηκε τη Β’ ομάδα της Γαλλίας και ηττήθηκε με το τιμητικό 0-1, αφού οι Έλληνες πραγματοποίησαν εξαιρετική εμφάνιση. Το γκολ πέτυχε στο 24ο λεπτό ο ΝΟ 7 (και αρχηγός) Ροζέ Κουρτουά, από τους ταχύτερους ποδοσφαιριστές του γαλλικού ποδοσφαίρου.



ΚΑΡΕ 1 : Ο σκόρερ απέφυγε διαδοχικά το Μουράτη και τον ΝΟ 2 Αντώνη Παραγιό (της ΑΕΚ),





ΚΑΡΕ 2 : για να προχωρήσει και με βολέ να νικήσει τον αρχηγό μας Νίκο Πεντζαρόπουλο.



Σημείωση : Σε εκείνο το ματς έπαιξαν και οι Κώστας Λινοξυλάκης (Αστέρα Αθηνών), Μιχαήλ Παπαθεοδώρου (ΑΕΚ), Γιάννης Ιωάννου (Εθνικού), Κώστας Πούλης, Ηλίας Παπαγεωργίου και Παύλος Εμμανουηλίδης (ΑΕΚ), Λάμπης Σεραφείδης (Απόλλωνα) και Θανάσης Μπέμπης (ΟΣΦΠ).



ΤΕΛΟΣ του 1ΟΥ τεύχους.





Σάββατο 11 Φεβρουαρίου 2012

ΤΟ ΛΙΟΝΤΑΡΙ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ


Σελίδες εξήντα οκτώ, πλήρως εικονογραφημένο

σκίτσα, εξώφυλλο , χρώμα: Αλέξανδρος Καραγιαννόπουλος

η ιστορία των προγόνων του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη

φθάνει έως την μικρή ηλικία του ήρωα




























Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου 2011

ΨΥΧΟΦΕΡΩΝ ΑΓΓΕΛΟΣ


Η Παλαιά Υόλλη είναι μία μεγαλούπολη εκατομμυρίων ψυχών. Το Μπρουταίν είναι μιά λαϊκή συνοικία της πόλης. Το Μάννεκρον είναι η περιοχή της διαφθοράς ενώ η Wars Zone είναι εκεί που βρίσκεται το χρηματιστήριο. Η ιστορία μας είναι φανταστική όπως θα την σκεφτόνταν ένα μικρό παιδί.
 
pencils: steve.raider@hotmail.com

rendering: marilena.palloni@gmail.com


Δευτέρα 1 Αυγούστου 2011

ΤΟ ΔΩΡΟ ΜΑΣ ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ

Μετά από τέσσερα χρόνια εκδόσεων όποιος φίλος επιθυμεί να μας στείλει προσωπικό μήνυμα στο apogonoi@otenet.gr και θα του στείλουμε μία συλλεκτική εκδοχή των πρώτων δύο τευχών των "ΑΠΟΓΟΝΩΝ ΤΩΝ ΕΛΛ" σε μορφή pdf αρχείου. Εκτυπώστε το σε μέγεθος 1/2 Α4.
Μόνο γιά δική σας χρήση και απαγορεύεται η έκδοση γενικώς αλλά και ειδικώς.

Γιά παραγγελίες τευχών παγκοσμίως τηλεφωνείστε στον κύριο Μάκη τηλ. 210 9242125 ή στείλτε email στο info @copyplus.grκαι θα λάβετε απάντηση.
ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 

Οι τόμοι φεύγουν γιά επαρχία

Πέμπτη 21 Ιουλίου 2011

Έφθασαν οι τόμοι του καλοκαιριού!




















Αγαπητοί φίλοι κυκλοφορούν στην επαρχία.

Περιέχει  τα  τεύχη  1  και 2 του  Καραγκιόζη  καθώς  και τα δυσεύρετα 1 και 2 του περιοδικού "Θρύλου του Φάρ - Ουέστ"
















Αυτός ο τόμος περιέχει τα συλλεκτικά τεύχη 1, 2 και 3 των "Απογόνων των Ελλ", 5 ευρώ.
















"ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ"
Νίκος Ζ.

Τετάρτη 13 Ιουλίου 2011

ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΤΩΝ ΕΛΛ 7













Η συγκλονιστική συνέχεια της ιστορίας των τεσσάρων φίλων. Με αυτό το τεύχος ολοκληρώνεται η αναφορά στην "κούφια γή".





επόμενο τεύχος : Εισβολή από το Φεγγάρι

Περιπέτεια στη Ζούγκλα

Σκίτσα: Φωκίων Δημόπουλος




Ιστορία : Νίκος Ζ.


Όταν δολοφονείται ένας ιεροκήρυκας στη ζούγκλα τότε το μικρό γυιό του τον παίρνει και τον μεγαλώνει μία αγέλη λιονταριών..


διήγημα στη ζούγκλα του σήμερα, guest star ο Ταρζάν


(μη δημοσιευμένο σκίτσο)